این حقیقتی آشکار است که در شعر کلاسیک عشق به بهترین شیوه در قالب غزل و مثنویها شرح داده شده است. عشق، فصل مشترک ادبیات عرب، فارس و ترک است. دو نمونۀ این مثنوی که سرچشمۀ هردو، به یک افسانۀ عربی برمیگردد و زیباترین نمونۀ مثنویهای ترکی به شمار میروند مثنوی لیلی و مجنونِ فضولی و مثنوی حسن و عشق شیخ غالب - از شعرای دیوانی قرن هجدهم- است. این مضامین به بخشی از ادبیات کلاسیک تبدیل شده و در دوران مختلف و در جوامع گوناگون پذیرفته شده اند و همین باعث ایجاد یک میراث ادبی مشترک شده است. اسلوبهای کلاسیک ادبیات ترک، ایران و عرب نیز به عنوان اجزای تشکیل دهندۀ این میراث مشترک به میزان مشخصی به یکدیگر نزدیکند. این مثنویها در دوران مختلف و در جوامع متفاوت بارها موضوع فعالیتهای ادبی شده و این تداوم و دوام و قوام ادبی باعث غنای این مضامین شده است. در این مقاله، با بهرهگیری از دو مثنوی مذکور، حالات عشق و سفر دشوارِ راه عشق مورد بررسی قرار میگیرد.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:این حقیقتی آشکار است که در شعر کلاسیک عشق به بهترین شیوه در قالب غزل و مثنویها شرح داده شده است. عشق، فصل مشترک ادبیات عرب، فارس و ترک است. دو نمونۀ این مثنوی که سرچشمۀ هردو، به یک افسانۀ عربی برمیگردد و زیباترین نمونۀ مثنویهای ترکی به شمار میروند مثنوی لیلی و مجنونِ فضولی و مثنوی حسن و عشق شیخ غالب - از شعرای دیوانی قرن هجدهم- است. این مضامین به بخشی از ادبیات کلاسیک تبدیل شده و در دوران مختلف و در جوامع گوناگون پذیرفته شده اند و همین باعث ایجاد یک میراث ادبی مشترک شده است. اسلوبهای کلاسیک ادبیات ترک، ایران و عرب نیز به عنوان اجزای تشکیل دهندۀ این میراث مشترک به میزان مشخصی به یکدیگر نزدیکند. این مثنویها در دوران مختلف و در جوامع متفاوت بارها موضوع فعالیتهای ادبی شده و این تداوم و دوام و قوام ادبی باعث غنای این مضامین شده است. در این مقاله، با بهرهگیری از دو مثنوی مذکور، حالات عشق و سفر دشوارِ راه عشق مورد بررسی قرار میگیرد.
📊
Key Findings & Data:این حقیقتی آشکار است که در شعر کلاسیک عشق به بهترین شیوه در قالب غزل و مثنویها شرح داده شده است. عشق، فصل مشترک ادبیات عرب، فارس و ترک است. دو نمونۀ این مثنوی که سرچشمۀ هردو، به یک افسانۀ عربی برمیگردد و زیباترین نمونۀ مثنویهای ترکی به شمار میروند مثنوی لیلی و مجنونِ فضولی و مثنوی حسن و عشق شیخ غالب - از شعرای دیوانی قرن هجدهم- است. این مضامین به بخشی از ادبیات کلاسیک تبدیل شده و در دوران مختلف و در جوامع گوناگون پذیرفته شده اند و همین باعث ایجاد یک میراث ادبی مشترک شده است. اسلوبهای کلاسیک ادبیات ترک، ایران و عرب نیز به عنوان اجزای تشکیل دهندۀ این میراث مشترک به میزان مشخصی به یکدیگر نزدیکند. این مثنویها در دوران مختلف و در جوامع متفاوت بارها موضوع فعالیتهای ادبی شده و این تداوم و دوام و قوام ادبی باعث غنای این مضامین شده است. در این مقاله، با بهرهگیری از دو مثنوی مذکور، حالات عشق و سفر دشوارِ راه عشق مورد بررسی قرار میگیرد.
💡
Conclusion & Impact:این حقیقتی آشکار است که در شعر کلاسیک عشق به بهترین شیوه در قالب غزل و مثنویها شرح داده شده است. عشق، فصل مشترک ادبیات عرب، فارس و ترک است. دو نمونۀ این مثنوی که سرچشمۀ هردو، به یک افسانۀ عربی برمیگردد و زیباترین نمونۀ مثنویهای ترکی به شمار میروند مثنوی لیلی و مجنونِ فضولی و مثنوی حسن و عشق شیخ غالب - از شعرای دیوانی قرن هجدهم- است. این مضامین به بخشی از ادبیات کلاسیک تبدیل شده و در دوران مختلف و در جوامع گوناگون پذیرفته شده اند و همین باعث ایجاد یک میراث ادبی مشترک شده است. اسلوبهای کلاسیک ادبیات ترک، ایران و عرب نیز به عنوان اجزای تشکیل دهندۀ این میراث مشترک به میزان مشخصی به یکدیگر نزدیکند. این مثنویها در دوران مختلف و در جوامع متفاوت بارها موضوع فعالیتهای ادبی شده و این تداوم و دوام و قوام ادبی باعث غنای این مضامین شده است. در این مقاله، با بهرهگیری از دو مثنوی مذکور، حالات عشق و سفر دشوارِ راه عشق مورد بررسی قرار میگیرد.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:لیلی و مجنون، حُسن و عشق، فضولی، شیخ غالب، مثنوی، عاشق، معشوق، ادبیات
Özet
این حقیقتی آشکار است که در شعر کلاسیک عشق به بهترین شیوه در قالب غزل و مثنویها شرح داده شده است. عشق، فصل مشترک ادبیات عرب، فارس و ترک است. دو نمونۀ این مثنوی که سرچشمۀ هردو، به یک افسانۀ عربی برمیگردد و زیباترین نمونۀ مثنویهای ترکی به شمار میروند مثنوی لیلی و مجنونِ فضولی و مثنوی حسن و عشق شیخ غالب - از شعرای دیوانی قرن هجدهم- است. این مضامین به بخشی از ادبیات کلاسیک تبدیل شده و در دوران مختلف و در جوامع گوناگون پذیرفته شده اند و همین باعث ایجاد یک میراث ادبی مشترک شده است. اسلوبهای کلاسیک ادبیات ترک، ایران و عرب نیز به عنوان اجزای تشکیل دهندۀ این میراث مشترک به میزان مشخصی به یکدیگر نزدیکند. این مثنویها در دوران مختلف و در جوامع متفاوت بارها موضوع فعالیتهای ادبی شده و این تداوم و دوام و قوام ادبی باعث غنای این مضامین شده است. در این مقاله، با بهرهگیری از دو مثنوی مذکور، حالات عشق و سفر دشوارِ راه عشق مورد بررسی قرار میگیرد.
Gökmen, G. (2019). سفر دشوار عاشق در مثنویهای لیلی و مجنون و حُسن و عشق. Doğu Araştırmaları, Cilt: 1 Sayı: 19, 40–45. https://ajindex.com/articles/1473932
نظامی (1943)، لیلا و مجنون، مترجم علی نهاد تارلان، استانبول: انتشارات معارف.
چتین، نور الله (2007)، ساخت داستانی به طور متن تحکیه مثنویهای عشق، همایش ادبیات ترکی کلاسیک بین المللی، استانبول.
یازیجی، طحسین (2003)، لیلا و مجنون، (ادبیات فارسی)، دانشنامه اسلام، ج. 27، ص. 161-160، استانبول: انتشارات سازمان دیانت ترکیه.
اکالین، نظیر (1997)، مقایسه با مناظره مثنویهای لیلا و مجنون فضولی با نظامی گنجوی، شماره 3، ص. 201-217، قونیه: مجله تحقیقات ترکیات.
دوغان، محمد نور (2010)، فضولی، لیلا و مجنون، متن، ترجمه به نثر، تعلیقات و بیانات، استانبول: انتشارات یلکنلی.
دوغان، محمد نور (2007)، فضولی، لیلا و مجنون، متن، ترجمه به نثر، تعلیقات و بیانات، استانبول: انتشارات یاپی کردی.
لوند، آگاه سرّی (1959)، حکایت لیلا و مجنون در ادبیات های عرب، فارس و ترکی، آنکارا: انتشارات مؤسسه تاریخ ترکی.
لوند، آگاه سرّی (1984)، ادبیات دیوان کلمات و رموز مضامین و مفاهیم، استانبول: کتابخانه اندرون.
تجلیل، جلیل (1384)، مقایسه لیلی و مجنون فضولی و نظامی، تهران.
کرلانقچ، حجابی (2009)، مثنوی های "ليلی و مجنون" نظامی گنجوی و فضولی، مؤسسه تاریخ ترکی – مرکز تحقیقات فرهنگی بین الملل مؤسسه ارتباط و فرهنگی اسلامی ایران، ششمین نمایش روابط ترکیه و ایران.