AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results show that the power of eccentric torque to predict jump performance is limited.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study was to examine the predictive role of torque on single leg jump performance in terms of angular velocity and leg dominance in eccentric-based activation intervention. The study was conducted in three sessions with 8 male participants. In the first session, anthropometric measurements were taken, the dominant leg was identified, and then a vertical jump test and a familiarization process for eccentric contractions were applied. The other two sessions were performed 48 hours apart and in randomized order. In the second session, participants first performed a single set of 5 repetitions of maximal eccentric contractions at an angular velocity of 60°/s with the dominant leg, followed by a 7-min transition phase and then participated in the vertical jump test with the same leg. Afterwards, the same protocol was performed with the non-dominant leg at 150°/s. In the third session, eccentric contractions were performed with the dominant leg at 150°/s, followed by a 7-minute transition phase and a jump test. Finally, the same procedure was repeated with the non-dominant leg at 60°/s. Linear regression analyses were performed to determine the predictive role of dominant and non-dominant leg torque on jump height at 60°/s and 150°/s angular velocities. However, the models were not statistically significant at both speeds (p > .05). Although the highest predictive value was obtained for the non-dominant leg at 60°/s velocity (R² = .232), this model also did not reach significance. The results show that the power of eccentric torque to predict jump performance is limited. On the other hand, there seems to be a potential for angular velocity differences (especially the lower velocity used in the non-dominant leg) to produce a potentiation effect.
Özet
Bu çalışmanın amacı, eksantrik temelli aktivasyon girişiminde, torkun tek bacak sıçrama performansı üzerindeki yordayıcı rolünü açısal hız ve bacak dominantlığı bakımından incelemektir. Çalışma 8 erkek katılımcı ile üç seansta tamamlanmıştır. İlk seansta, antropometrik ölçümler alınmış, dominant bacak belirlenmiş, ardından dikey sıçrama testi ve eksantrik kasılmalara yönelik bir familirizasyon süreci uygulanmıştır. Diğer iki seans ise 48 saat arayla ve rastgele sırayla gerçekleştirilmiştir. İkinci seansta katılımcılar, önce dominant bacakla 60°/s açısal hızda tek set halinde 5 tekrar maksimal eksantrik kasılma yapmış, ardından 7 dakikalık geçiş aşaması sonrası aynı bacakla dikey sıçrama testine katılmıştır. Sonrasında, aynı protokol dominant olmayan bacakla 150°/s hızda uygulanmıştır. Üçüncü seansta ise bu kez dominant bacakla 150°/s’de eksantrik kasılmalar gerçekleştirilmiş, 7 dakikalık geçiş aşaması sonrası sıçrama testi uygulanmıştır. Son olarak, aynı uygulama dominant olmayan bacakla 60°/s hızda tekrarlanmıştır. Dominant ve dominant olmayan bacak torkunun, 60°/s ve 150°/s açısal hızlardaki sıçrama yüksekliğini ne ölçüde yordayabildiğini belirlemek amacıyla doğrusal regresyon analizleri uygulanmıştır. Ancak her iki hızda da kurulan modeller istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p > .05). En yüksek yordayıcılık değeri 60°/s hızda, dominant olmayan bacak için elde edilmiş olsa da (R² = .232), bu model de anlamlılığa ulaşmamıştır. Bulgular, eksantrik torkun sıçrama performansını yordama gücünün sınırlı olduğunu ortaya koymaktadır. Öte yandan, açısal hız farklılıklarının (özellikle dominant olmayan bacakta kullanılan daha düşük hızın) güçlendirme etkisi oluşturma potansiyeline sahip olabileceği görülmektedir.