Journals / Beden Eğitimi ve Spor Araştırmaları Dergisi / 1998 / Cilt: 8 Sayı: 20

Özel eğitime muhtaç gençlere yönelik spor eğitimi

Mehmet Külahçı(Fırat Üniversitesi, Teknik Eğitim Fakültesi, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Öğretim Üyesi)
O. Zekai Pehlivan(Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Doktora Öğrencisi)
Pages
14–19
Publication Date
1998-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sayının ise ancak %0.74’ü 21910 çocuk ve genç özel eğitim hizmetlerinden yararlanabilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Genel eğitimin ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilen “özel eğitim” hizmetlerinin devlet tarafından ele alınması günümüzde Anayasal bir zorunluluktur.
📊
Key Findings & Data:Anayasa’nın 1982 42. maddesine göre, “kimse, eğitim ve öğretim hakkından yoksun bırakılamaz” hükmüne paralel olarak, Millî Eğitim Temel Kanunu’nun 8. maddesinde de “özel eğitim ve korunmaya muhtaç çocukları yetiştirmek için özel tedbirler alınır” Resmi Gazete, 1973 biçimindeki ifadesiyle konunun önemi yasal bir temele dayandırılmıştır.Uluslararası ölçütlere göre özel eğitime ihtiyaç gösteren çocuk ve gençlerin zorunlu öğrenim çağındaki nüfusa oranı %14 olarak kabul edilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu sayının ise ancak %0.74’ü 21910 çocuk ve genç özel eğitim hizmetlerinden yararlanabilmektedir.
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Özel Eğitim · Muhtaç Gençler · Spor Eğitimi

Özet

Genel eğitimin ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilen “özel eğitim” hizmetlerinin devlet tarafından ele alınması günümüzde Anayasal bir zorunluluktur. Anayasa’nın 1982 42. maddesine göre, “kimse, eğitim ve öğretim hakkından yoksun bırakılamaz” hükmüne paralel olarak, Millî Eğitim Temel Kanunu’nun 8. maddesinde de “özel eğitim ve korunmaya muhtaç çocukları yetiştirmek için özel tedbirler alınır” Resmi Gazete, 1973 biçimindeki ifadesiyle konunun önemi yasal bir temele dayandırılmıştır.Uluslararası ölçütlere göre özel eğitime ihtiyaç gösteren çocuk ve gençlerin zorunlu öğrenim çağındaki nüfusa oranı %14 olarak kabul edilmektedir. Ülkemizde 1990 nüfus sayımına göre 4-18 yaş arası yaklaşık 3.5 milyondan fazla özel eğitime muhtaç çocuk ve gencin olduğu tahmin edilmektedir. Bu sayının ise ancak %0.74’ü 21910 çocuk ve genç özel eğitim hizmetlerinden yararlanabilmektedir.

🔖

Cite This Article

Külahçı, M., Pehlivan, O. Z. (1998). Özel eğitime muhtaç gençlere yönelik spor eğitimi. Beden Eğitimi ve Spor Araştırmaları Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 20, 14–19. https://ajindex.com/articles/1462084

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Auxter, D. and Pyfer, J. (1985). Principles and Met- hods ofAdapted Physical Education and Recreation. 7b- ronto: Times Mirror / Mosby College Publishirıg.
  2. Barrow, H. M. (1977). Man and Movement: Prin­ ciples of Physical Education. Philadelphia: Lea and Febi- ger.
  3. Bıyıklı, L. (1989). Bedensel Özürlü Çocukların Ben­ lik Kavramı (Aile Kabul Düzeyi Açısından). (A. Ü. Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayını). Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
  4. Civelek, a. (1991). “Zihinsel Özürlü Çocukların Eği­ timinde Bütünleştirme Yöntemi.” Eğitim ve Bilim Dergisi. 15(62), ss. 47-52.
  5. Çağlar, D. (1982). Ortopedik Çocuklar ve Eğitimi. (Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi yayın No: 115), Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
  6. DPT, (1990). Altıncı Beş Yıllık Kalkınma Planı (1990-1994). Ankara: Başbakanlık Devlet Planlama Teşki­ latı Yayın No: 2174.
  7. Ergun, N., Algun, C., Dolunay, N. (1990). Özürlüler­ de Spor Yaklaşımı, Spor Şurası Bildirileri, (8-11 Mayıs 1990). Ankara: Başbakanlık, Gençlik ve Spor Genel Mü­ dürlüğü
  8. Erkan, N. (1982). Yaşamboyu Spor. Ankara: Altın Kitaplar Yayınevi.
  9. Gökmen, H. (1988). Gençlerin Gelişmelerinde Beden Eğitiminin Rolü (Fiziksel, Psikolojik ve Sosyal gelişmede), Ortaöğretim Kurumlarında Beden Eğitimi ve Sorunları. (TED Öğretim Dizisi No: 6), Ankara: Şafak Matbaacılık, ss. 59-67.
  10. Kalyon, T. A. (1990). Korunmaya Muhtaç ve Özür­ lülerde Spor, Spor Şurası Bildirileri, (8-11 Mayıs 1990). Ankara: Başbakanlık, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü.
  11. Kayhan, H, (1993). 8 Nisan Fizyoterapistler Gü­ nü' nün Düşündürdükleri, Milliyet Gazetesi. (8 Nisan 1993, s. 14).
  12. Köknel, Ö. (1982). Kaygıdan Mutluluğa Kişilik. Ankara: Altın Kitapları Yayınevi, Bilimsel Sorunlar Dizisi No: 4.
  13. MEB, (1991). 1. Özel Eğitim Konseyi Özel Eğitim Kurumlan Tanıtıcı El Kitabı, (13-15 Mayıs 1991). Anka­ ra: Millî Eğitim Basımevi.
  14. Özdoğan, B. (1988). Çocuk ve Oyun Terapisi. An­ kara: Yargıçoğlu Matbaası.
  15. Özsoy, Y. Özyürek, M. Eripek. S. (1989). Özel Eği­ time Muhtaç Çocuklar “Özel Eğitime G i r i ş (Karatepe Yayınları), Ankara: Yeniçağ Basın Yayın Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.
  16. Resmi Gazete, (1973). M illî Eğitim Temel Kanunu, Kanun No: 1739, SAyı: 14574, 24 Haziran 1973.
  17. Spor Şurası, (8-11 Mayıs 1990). Ankara: Başba­ kanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü.
  18. Tamer, K. (1988). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Yetiştirilmesi, Ortaöğretim Kurumlarında Beden Eğitimi ve Sorunları (TED Öğretim Dizisi No: 6). Ankara: Şafak Matbaacılık.
  19. Auxter, D. and Pyfer, J. (1985). Principles and Met- hods ofAdapted Physical Education and Recreation. 7b- ronto: Times Mirror / Mosby College Publishirıg.