SavedAdd your journal

Journals / Beden Eğitimi ve Spor Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 18 Sayı: 2

Examining the Effect of Physical Education Teachers' Perceived Body Literacy on Effective Communication Self-Efficacy Through the Use of Body Language: The Case of Gaziantep Province

Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Algılanan Beden Okuryazarlığının Beden Dili Kullanımı İle Etkili İletişim Öz Yeterliğine Etkisinin İncelenmesi: Gaziantep İli Örneği

Volkan Karakuş(TC MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI GAZİANTEP)0000-0001-7220-8984
Berkan Bozdağ(KIRŞEHİR AHİ EVRAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3657-4359
Pages
74–95
Publication Date
2026-10-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Based on the results, it was concluded that physical education teachers can establish more quality interactions with students by incorporating physical activity into a lifestyle and utilizing effective communication skills.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to examine whether the perceived level of body literacy of physical education teachers working in Gaziantep differs according to body language use and effective communication self-efficacy skills.
📊
Key Findings & Data:The study was conducted with 323 physical education teachers working in the province of Gaziantep in the 2022-2023 academic year.
💡
Conclusion & Impact:Based on the results, it was concluded that physical education teachers can establish more quality interactions with students by incorporating physical activity into a lifestyle and utilizing effective communication skills.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2022-2023 Verileri
⚙️Variables:Beden Okuryazarlığı · Beden Dili · Etkili İletişim

Abstract

The aim of this study is to examine whether the perceived level of body literacy of physical education teachers working in Gaziantep differs according to body language use and effective communication self-efficacy skills. The study was conducted with 323 physical education teachers working in the province of Gaziantep in the 2022-2023 academic year. A Personal Information Form developed by the researcher was used as the data collection tools, the “Perceived Body Literacy Scale (PBLS)” to determine the level of body literacy, the “Body Language Scale” to measure body language use and the “Effective Communication Self-Efficacy Inventory” to assess effective communication competence. According to the research findings, a significant difference was found between the gender variable and body language. The level of education variable showed significant differences in the “clothing” sub-dimension of the body language scale and the level of effective communication self-efficacy. In addition, significant differences were determined between sports status and perceived body literacy and body language levels. Pearson correlation analysis results revealed positive and moderately significant relationships between perceived body literacy and body language and effective communication self-efficacy levels. Regression analysis showed that body language and effective communication self-efficacy variables moderately and significantly predicted perceived body literacy (R = 0.57, R² = 0.32, p < .01). Based on the results, it was concluded that physical education teachers can establish more quality interactions with students by incorporating physical activity into a lifestyle and utilizing effective communication skills.

Özet

Bu araştırmanın amacı, Gaziantep’te görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin algıladıkları beden okuryazarlığı düzeyinin; beden dili kullanımı ve etkili iletişim öz yeterlik becerileriyle ilişkisini incelemektir. Çalışma, 2022-2023 eğitim-öğretim yılında, Gaziantep ilinde görev yapan 323 beden eğitimi öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu”, beden okuryazarlığı düzeyini belirlemek amacıyla “Algılanan Beden Okuryazarlığı Ölçeği (ABOÖ)”, beden dili kullanımını ölçmek amacıyla “Beden Dili Ölçeği” ve etkili iletişim yeterliğini değerlendirmek amacıyla “Etkili İletişim Öz Yeterlik Envanteri” kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, cinsiyet değişkeni ile beden dili arasında anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Eğitim verilen kademe değişkeni, beden dili ölçeğinin "giyim" alt boyutu ile etkili iletişim öz yeterlik düzeyinde anlamlı farklılıklar göstermektedir. Ayrıca, spor yapma durumu ile algılanan beden okuryazarlığı ve beden dili düzeyleri arasında da anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. Pearson korelasyon analizi sonuçları, algılanan beden okuryazarlığı ile beden dili ve etkili iletişim öz yeterlik düzeyleri arasında pozitif yönlü ve orta düzeyde anlamlı ilişkiler olduğunu ortaya koymuştur. Regresyon analizi ise beden dili ve etkili iletişim öz yeterlik değişkenlerinin, algılanan beden okuryazarlığını anlamlı düzeyde yordadığını göstermektedir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, beden eğitimi öğretmenlerinin bedensel etkinlikleri bir yaşam biçimine dönüştürerek ve etkili iletişim becerilerini kullanarak öğrencilerle daha nitelikli bir etkileşim kurabilecekleri sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

Karakuş, V., Bozdağ, B. (2026). Examining the Effect of Physical Education Teachers' Perceived Body Literacy on Effective Communication Self-Efficacy Through the Use of Body Language: The Case of Gaziantep Province. Beden Eğitimi ve Spor Araştırmaları Dergisi, Cilt: 18 Sayı: 2, 74–95. https://ajindex.com/articles/1461983

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (59)

  1. Akyol, P. (2019). Farklı Fakültelerdeki Öğrencilerin İletişim Becerilerinin Karşılaştırılması. Spor Eğitim Dergisi, 3(3), 71-77.
  2. Arnett, J. (2017). Examining The Relationships Among Perceived Competence, Motor Skill Proficiency and Physical Activity Behaviour Within The Framework of Physical Literacy, (doctoral dissertation), Nipissing University. Kanada.
  3. Arslan, F., Bayraktar, G. ve Akdoğan, S. (2006). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda Amatör ve Profesyonel Spor Yapan Öğrencilerle Aktif Spor Yapmayan Öğrencilerin Kişilik Özelliklerinin İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(2), 40-47.
  4. Aspegren, K. (1999). Teaching and Learning Communication Skills İn Medicine-A Rewiev With Quality Grading of Articles. Medical Teacher, 21(6), 565-570.
  5. Avşar, Z. (2004). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Sosyal Beceri Düzeylerinin Belirlenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(2), 111-130.
  6. Bandura, A. (1997). Self-Efficacy: The Exercise Of Control, (13. basım), 158-166, New York: W. H. Freeman and Company.
  7. Bingöl, C. ve Alpkaya, U. (2016). Spor Yapan ve Spor Yapmayan Lise Öğrencilerinin Öz Saygı Düzeylerinin İncelenmesi. Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 31-37.
  8. Bolat, S. (1996). Eğitim Öğretimde İletişim: Hacettepe Eğitim Fakültesi Uygulaması. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 12, 75–78.
  9. Bozkurt Bulut, N. (2004). İlköğretim Sınıf Öğretmenlerinin İletişim Becerilerine İlişkin Algılarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 443-452.
  10. Büyüköztürk, Ş. (2002). Veri Analizi El Kitabı, 31-32, Ankara: Pegem Yayıncılık.
  11. Chaudhry, N. A. ve Arif, M. (2012). Teachers' Nonverbal Behavior and İts İmpact On Student Achievement. International Education Studies, 5(4), 56-64.
  12. Choi, S. M., Sum, R. K. W., Leung, E. F. L. ve Ng, R. S. K. (2018). Relationship Between Perceived Physical Literacy and Physical Activity Levels Among Hong Kong Adolescents. Plos One, 13(8), 2-5.
  13. Conlin, G. (2013). Teacher Pupil Relationships. Bulletin of The International Council of Sport Science and Physical Education Icsspe, 65.
  14. Coşkun, R., Altunışık, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2015). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, SPSS Uygulamalı (8. baskı) içinde 183, Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
  15. Çalışkan, N. ve Yeşil, R. (2005). Eğitim Sürecinde Öğretmenin Beden Dili. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 199-207.
  16. Çuhadar, Y. (2021). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin Fiziksel Okuryazarlık Algıları ile Fiziksel Aktivite Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, (yüksek lisans tezi), Sakarya Üniversitesi. Sakarya.
  17. Daşdan, G. (2013). Fiziksel Benlik Algısının Beden Dili ve Dansa Karşı Öz Yeterlik Algısı Üzerine Etkisi, (yüksek lisans tezi), Mersin Üniversitesi. Mersin.
  18. Dökmen, Ü. (2014). İletişim Çatışmaları ve Empati, İstanbul: Remzi Yayınevi.
  19. Durmuş, B., Yurtkoru, E. S. ve Çinko, M. (2010). Sosyal Bilimlerde Spss’le Veri Analizi, (3. basım), 143-144, İstanbul: Beta Basım Yayın.
  20. Erdoğan, İ. (2003). Sınıf Yönetimi, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
  21. Gerger, G. (2022). Ortaöğretim Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite Düzeyleri ile Fiziksel Okuryazarlık ve E-Sağlık Okuryazarlıklarının İncelenmesi, (yüksek lisans tezi), Aksaray Üniversitesi. Aksaray.
  22. Gökçe, H. ve Keçeci, K. (2020). Fiziksel Aktiviteye Katılan Bireylerin İletişim Becerileri ve Sosyal Görünüş Kaygıları. Ulusal Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 73-81.
  23. Gulec, S. ve Temel, H. (2015). Body Language Using Skills of Teacher Candidates From Departments of Mathematics Education and Social Studies Education. Procedia- Social and Behavioral Sciences, 186, 161-168.
  24. Güdek, O. (2018). Sözsüz İletişim Unsurlarının İşgören Motivasyonuna Etkisi: Otel İşletmelerine Yönelik Bir Araştırma, (yüksek lisans tezi), Balıkesir Üniversitesi. Balıkesir.
  25. Günay, K. (2003). Sınıf Yönetiminde İletişim Becerilerinin Değerlendirilmesi., (yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Çukurova Üniversitesi. Adana.
  26. Güven, B. (2013). İletişim Kavramı ve İletişim Sürecinin Temel Ögeleri Etkili İletişim, 5-20, Ankara: Pegem Akademi.
  27. Güven. A. ve Akyüz, M. Y. (2001). Öğretmen Adaylarının İletişim ve Problem Çözme Becerilerine İlişkin Görüşleri. Ege Eğitim Dergisi, 1(1), 13-22.
  28. Hall, J. A. (2006). Women's and Men's Nonverbal Communication, 210-218, California: Sage Publications.
  29. Harvey, S. ve Pill, S. (2018). Exploring Physical Education Teachers Everyday Understandings of Physical Literacy. Sport Education and Society, 1-14.
  30. İlci, B. H. ve Kazancı, F. (2018). İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinde Spor Yapma Durumlarına Göre Atılganlık ve Akran Zorbalığı Özelliklerinin İncelenmesi: Bitlis İli Örneği. Uluslararası Dağcılık ve Tırmanış Dergisi, 1(1), 25-30.
  31. Kahraman, Ü. (2021). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Beden Dili Kullanım Beceri Düzeylerinin İncelenmesi: Manisa İli Örneği, (yüksek lisans tezi), Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi. Ağrı.
  32. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  33. Kılıç, E. (2016). Ortaokul İngilizce Öğretmenlerinin Derslerinde Beden Dili Kullanma Durumları: Kırşehir İli Örneği, (yüksek lisans tezi), Ahi Evran Üniversitesi. Kırşehir.
  34. Kirk, D. (2013). Educational Value and Models-Based Practice İn Physical Education Educational Value and Models-Based Practice İn Physical Education. Educational Philosophy and Theory, 45(9), 973–986.
  35. Kurtuluş, K. (2010). Araştırma Yöntemleri, 187-188, İstanbul: Türkmen Kitabevi.
  36. Küçük, V. ve Koç H. (2004). Psiko-Sosyal Gelişim Süreci İçerisinde İnsan ve Spor İlişkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(9), 120-128.
  37. Li, M. H., Sum, R. K. W., Sit, C. H. P., Liu Y. ve Li, R. (2021). Perceived and Actual Physical Literacy and Physical Activity: A Test of Reverse Pathway Among Hong Kong Children. Journal of Exercise Science & Fitness, 19(3), 171-177.
  38. Macar, Y. (2022). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Beden Okuryazarlığı Algıları ile Öz Yeterlik Algıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, (yüksek lisans tezi), Mersin Üniversitesi. Mersin.
  39. Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). Beden Eği̇ti̇mi̇ ve Spor Dersi̇ Öğreti̇m Programı (5, 6, 7 ve 8. Sınıflar), Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
  40. Miller, P. W. (2005). Body Language İn The Classroom. Techniques: Connecting Education and Careers, (8), 28-30.
  41. Munusturlar, S. ve Yıldızer, G. (2020). Beden Eğitimi Öğretmenleri İçin Algılanan Beden Okuryazarlığı Ölçeğinin Faktör Yapısının Türkiye Örneklemine Yönelik Sınanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(1), 200-209.
  42. Öztaş, R. (2001). Sınıf Öğretmenlerinin İletişim Yeterlilikleri, (yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Ankara Üniversitesi. Ankara.
  43. Patton, M. Q. (2005). Qualitative Research, New York: John Wiley & Sons, Ltd.
  44. Pehlivan, K. (2005). Öğretmen Adaylarının İletişim Becerisi Algıları Üzerine Bir Çalışma. İlköğretim Online, 4(2), 17-23.
  45. Saraç, A. (2022). Öğretmenlerin Beden Dili Yeterlilikleri ve İletişim Becerileri Arasındaki İlişkinin Spor ve Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi, (yüksek lisans tezi), Atatürk Üniveristesi. Erzurum.
  46. Silverman, S. ve Mercier, K. (2015). Teaching For Physical Literacy: Implications To Instructional Design and Pete. Journal of Sport and Health Science, 4(2), 150–155.
  47. Sivri, M. (2021). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Öz Yeterlik İnançları Pedagojik Bilgi ve Becerileri ile Beden Okuryazarlıkları Arasındaki İlişki, (yüksek lisans tezi), Trabzon Üniversitesi. Trabzon.
  48. Sum, R. K. W., Ha, A. S. C., Cheng, C. F., Chung, P. K., Yiu K. T. C., Kuo, C. C., Yu, C. K. ve Wang, F. J. (2016) Construction and Validation of A Perceived Physical Literacy İnstrument For Physical Education Teachers. Plos One, 11(5), 1-10.
  49. Şeker A. (2000). Sınıf Öğretmenlerinin İletişim Becerileri ile Sınıf Atmosferi Arasındaki İlişkinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi, (yüksek lisans tezi), Selçuk Üniversitesi. Konya.
  50. Taştan, Z. (2022). Physical Literacy As A Predictor of Physical Education and Sports Teachers' Psychological Resilience. International Journal of Eurasian Education and Culture, 7(18), 1667-1688.
  51. Tazegül, Ü. (2018). Sporcuların Kişilik Özellikleri ile Bedenlerini Beğenmeleri Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(68), 1518-1526.
  52. Tepeköylü, Ö., Soytürk, M. ve Daşdan, E. N. (2011). Üniversite Takımlarında Sporcu Olan Öğrencilerle Spor Yapmayan Öğrencilerin İletişim Becerisi Düzeylerinin Karşılaştırılması. Spor Bilimleri Dergisi Hacettepe J. Of Sport Sciences, 22(2), 43-53.
  53. Tepeköylü, Ö. ve Soytürk, M. (2015). Beden Eğitimi, Müzik ve Resim/Görsel Sanatlar Öğretmenlerinin İletişim Becerilerinin İncelenmesi. M. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 39-50.
  54. Tok, M. ve Temel, H. (2014a). Body Language Scale: Validity and Reliability Study (Beden Dili Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması). Journal of Theory and Practice İn Education, 10(1), 103-122.
  55. Ural, A. ve Kılıç, İ. (2013). Bilimsel Araştırma Süreci ve Spss ile Veri Analizi, (4. basım), 196-243, Ankara: Detay Yayıncılık.
  56. Uzun, T. ve Ayık, A. (2016). Öğretmen Görüşlerine Göre Okul Müdürlerinin Sözsüz İletişim Beceri Düzeylerinin Belirlenmesi: Bir Öncü Çalışma. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 43, 151-167.
  57. Yahşi, Ö. ve Aydın, S. (2020). Etkili İletişim Öz Yeterlik Envanteri’nin Geliştirilmesi: Geçerlik–Güvenirlik Çalışması. International Journal of Current Approaches İn Language Education and Social Sciences, 2(1), 257-275.
  58. Yılmaz, İ. ve Çimen, Z. (2008). Beden Eğitimi Öğretmen Adaylarının İletişim Beceri Düzeyleri. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(3), 3-14.
  59. Whitehead, M. (2010). Physical Literacy: Throughout The Life Course, London: Routledge.