AI Summary & Key Takeaways
AI InsightEmergency physicians should assess the mechanism of injury and consider age-related secondary and multiple traumas when managing pediatric femoral fracture cases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: In this study, we aimed to evaluate the localization of femoral fractures, associated secondary injuries, mechanism of trauma, and treatment methods in pediatric patients admitted to the emergency department. Materials and Methods: Medical records of patients under the age of 18 who presented to the emergency department with femoral fractures were retrospectively reviewed. Age, gender, mechanism of injury, fracture localization, treatment method, and the presence of secondary injury sites were recorded. Results: The mean age of the 82 patients diagnosed with femoral fractures was 8.79±4.69 years. Proximal femur fractures were observed in 10 patients, body fractures in 50 patients, and distal femur fractures in 27 patients. Both proximal and body femur fractures were observed in 3 patients, and both proximal and distal femur fractures were detected in 2 patients. Of the femoral fractures, 39 were treated surgically and 43 with splints. Among males, 64.10% underwent surgical treatment, whereas 51.16% of females were treated with splints (p=0.121). Secondary injuries were observed in 27 patients with femoral fractures. Multiple trauma was significantly associated with traffic accidents (p<0.05). Falls from the same level were more common in children under six years of age, whereas traffic accidents were more frequent in older children (p<0.001). Conclusion: Femoral fractures are most commonly caused by falls in the preschool period and by traffic accidents in children aged six years and older. The severity of trauma in the mechanism of injury increases the likelihood of secondary injuries in femoral fractures. Emergency physicians should assess the mechanism of injury and consider age-related secondary and multiple traumas when managing pediatric femoral fracture cases.
Özet
Amaç: Bu çalışmada acil servise başvuran çocuk hastalarda femur kırıklarının lokalizasyonunu, eşlik eden sekonder yaralanmaları, travma mekanizmasını ve tedavi yöntemlerini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Femur kırığı ile acil servise başvuran 18 yaş altı hastaların tıbbi kayıtları retrospektif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet, yaralanma mekanizması, kırık lokalizasyonu, tedavi yöntemi ve sekonder yaralanma yerlerinin varlığı kaydedildi. Bulgular: Femur kırığı tanısı konulan 82 hastanın ortalama yaşı 8.79±4.69 yıl idi. 10 hastada proksimal, 50 hastada corpus ve 27 hastada distal femur kırığı görüldü. 3 hastada hem proksimal hem korpus femur kırığı görülürken, 2 hastada hem proksimal hem de distal femur kırığı tespit edildi. Femur kırıklarından 39'u cerrahi olarak, 43'ü ise atel ile tedavi edilmişti. Erkeklerde %64.10'u cerrahi tedavi görürken, kadınlarda %51.16'sı atel ile tedavi edilmişti (p=0.121). Femur kırığı olan 27 hastada sekonder yaralanmalar gözlendi. Çoklu travma, trafik kazalarıyla anlamlı şekilde ilişkiliydi (p<0.05). Altı yaş altı çocuklarda aynı seviyeden düşmeler daha sık görülürken, daha büyük çocuklarda trafik kazaları daha sık görüldü (p<0.001). Sonuç: Femoral kırıklar en sık okul öncesi dönemdeki düşmeler ve altı yaş ve üzeri çocuklarda trafik kazaları sonucu oluşmaktadır. Yaralanma mekanizmasındaki travmanın şiddeti femoral kırıklarda sekonder yaralanma olasılığını artırmaktadır. Acil hekimleri pediatrik femoral kırık vakalarını yönetirken yaralanma mekanizmasını değerlendirmeli ve yaşa bağlı sekonder ve çoklu travmaları göz önünde bulundurmalıdır.