AI Summary & Key Takeaways
AI InsightUltimately, the study concludes that the deep narrative structure of Spirited Away is organized around the interconnected concepts of name, memory, and identity, while subjectivation emerges through the interaction of narrative, structural, and semiotic processes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Identity is increasingly understood as a process of meaning-making continuously reconstructed through social interactions, cultural signs, and narrative structures. Hayao Miyazaki's Spirited Away (Sen to Chihiro no Kamikakushi, 2001) presents a multilayered narrative that explores identity reconstruction through the loss of one's name, the erosion of memory, and the reconstitution of the subject. In the film, Chihiro's loss of her real name and subsequent renaming as "Sen" symbolize the redefinition of personal identity under institutional power, whereas recovering her true name signifies the completion of the process of subjectivation. This study examines Spirited Away through an interpretive qualitative approach to analyze the semiotic reconstruction of identity. The analytical framework draws upon Barthes' concepts of denotation, connotation, and myth; Greimas' actantial model, narrative schema, and semiotic square; and Propp's narrative functions. The findings demonstrate that the film is far more than a fantasy coming-of-age story; rather, it constructs a multilayered system of meaning in which identity is reconstructed through naming, memory, communication, and social relationships. Chihiro's transformation is interpreted not merely as a physical journey but as a narrative process of subjectivation toward identity reconstruction. Ultimately, the study concludes that the deep narrative structure of Spirited Away is organized around the interconnected concepts of name, memory, and identity, while subjectivation emerges through the interaction of narrative, structural, and semiotic processes.
Özet
Kimlik, toplumsal etkileşimler, kültürel göstergeler ve anlatısal yapılar aracılığıyla sürekli yeniden üretilen dinamik bir anlamlandırma sürecidir. Hayao Miyazaki'nin yönettiği Ruhların Kaçışı (Sen to Chihiro no Kamikakushi, 2001), adın kaybı, belleğin silinmesi ve öznenin yeniden kurulması ekseninde kimliğin yeniden inşasını çok katmanlı bir anlatı içerisinde ele alan önemli bir anime filmidir. Filmde Chihiro'nun gerçek adını kaybederek "Sen" adıyla yeniden adlandırılması, bireysel kimliğin iktidar ilişkileri içerisinde yeniden tanımlanmasını simgelerken; gerçek adını yeniden hatırlaması ise özneleşme sürecinin tamamlanmasını temsil etmektedir. Bu çalışmanın amacı, Ruhların Kaçışı filmini nitel paradigma temelinde inceleyerek kimliğin yeniden inşasını göstergebilimsel açıdan ortaya koymaktır. Araştırma, yorumlamacı paradigma doğrultusunda nitel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Çözümleme sürecinde Barthes'ın düzanlam, yananlam ve mit çözümlemelerinden; Greimas'ın eyleyensel örnekçesi, anlatı izlencesi ve göstergebilimsel dörtgeninden; ayrıca Propp'un anlatı işlevlerinden yararlanılmıştır. Bulgular, filmin yalnızca fantastik bir büyüme hikâyesi sunmadığını; kimliğin adlandırma, bellek, iletişim ve toplumsal ilişkiler aracılığıyla yeniden kurulduğu çok katmanlı bir anlam sistemi oluşturduğunu göstermektedir. Chihiro'nun yaşadığı dönüşüm, fiziksel bir yolculuktan ziyade kimliğin yeniden kazanılmasına yönelik anlatısal bir özneleşme süreci olarak okunmaktadır. Sonuç olarak çalışma, Ruhların Kaçışı filminin derin anlatı yapısının isim, bellek ve kimlik ekseninde örgütlendiğini; özneleşmenin ise anlatısal, yapısal ve göstergebilimsel süreçlerin etkileşimiyle inşa edilen dinamik bir kimlik oluşum süreci olduğunu ortaya koymaktadır.