AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that the breakdown of inter-ethnic balance and the erosion of central control created conditions conducive to imperial expansion.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The final decades of the Kokand Khanate have received limited analytical attention with respect to the political role of Kyrgyz tribal elites within the structure of the state. Existing studies have tended to privilege external dynamics—most notably Russian expansion—while giving comparatively less weight to the internal configurations that shaped the Khanate’s transformation. This study advances the argument that the incorporation of Kyrgyz groups into the administrative and military framework of the Khanate redefined the distribution of power, giving rise to a hybrid political order that was simultaneously integrative and inherently fragile. The article is organized around three interconnected lines of inquiry: the integration of Kyrgyz elites into state institutions, the impact of inter-tribal conflicts in Northern Kyrgyzstan in conjunction with the gradual advance of Russian forces, and the patterns of social mobilization that emerged during the dissolution of central authority. By situating internal fragmentation alongside external intervention, the analysis offers a more comprehensive account of the Khanate’s decline. The findings indicate that the breakdown of inter-ethnic balance and the erosion of central control created conditions conducive to imperial expansion. In doing so, the study highlights the significance of indigenous political actors in shaping both the trajectory of state collapse and the broader dynamics of nineteenth-century Central Asian history.
Özet
Bu çalışma, XIX. yüzyıl Türkistan tarihinin önemli siyasi yapılarından biri olan Hokand Hanlığı’nın son dönemini, Kırgız boylarının ve liderlerinin devlet yönetimindeki rolü çerçevesinde incelemektedir. Araştırma, hanlığın çok katmanlı etnik yapısı ile siyasal dönüşüm süreçleri arasındaki ilişkiyi analitik bir perspektifle ele almaktadır. Çalışma üç temel eksen etrafında yapılandırılmıştır. İlk olarak, Kırgızların hanlık sistemine entegrasyonu ve Şerali Han dönemiyle birlikte şekillenen ortak yönetim pratiği değerlendirilmektedir. İkinci olarak, Kuzey Kırgızistan’da boylar arası mücadeleler ve bu süreçte Rus askeri varlığının bölgeye nüfuz etme biçimleri incelenmektedir. Üçüncü olarak ise hanlığın çözülme sürecinde ortaya çıkan toplumsal hareketler, merkezi otoritenin zayıflaması ve Alay bölgesinde gelişen direniş dinamikleri analiz edilmektedir. Bu çerçevede çalışma, Hokand Hanlığı’nın çözülüşünü yalnızca dış müdahalelerle değil, iç siyasal ve etnik kırılmalar bağlamında da açıklamayı amaçlamaktadır.