Journals / Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 5 Sayı: 3

Öğrenci destek hizmetleri bağlamında yükseköğretimde e-devlet kapısı üzerinden sunulan hizmetlerin incelenmesi

Pages
106–126
Publication Date
2019-07-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Diğer yandan Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’nın sunduğu 17 farklı e-Devlet hizmeti oldukça öne çıkmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerle birlikte kamu hizmetlerinin sunumunda etkin, hızlı, kaliteli, sürekli, güvenilir, şeffaf ve bütünleşik yapılar ön plana çıkmaktadır. e-Devlet, zamanın en güncel bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanarak hedef kitleye kamusal hizmetlerin sunulması olarak tanımlanabilir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi (2019) Birim İstatistikleri bölümünde yer alan 129 Devlet üniversitesi, 73 Vakıf üniversitesi ve 5 Vakıf üniversitesi MYO olmak üzere toplam 207 üniversite dâhil edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Diğer yandan Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’nın sunduğu 17 farklı e-Devlet hizmeti oldukça öne çıkmaktadır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2019 Verileri
⚙️Variables:e-Devlet · e-Vatandaş · Bilgi Toplumu

Özet

Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerle birlikte kamu hizmetlerinin sunumunda etkin, hızlı, kaliteli, sürekli, güvenilir, şeffaf ve bütünleşik yapılar ön plana çıkmaktadır. e-Devlet, zamanın en güncel bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanarak hedef kitleye kamusal hizmetlerin sunulması olarak tanımlanabilir. Yükseköğretim düzeyinde öğrenimine devam edenler ve mezunlar düşünüldüğünde bu alanda e-Devlet kapısı üzerinden sunulan hizmetlerin incelenmesi bu araştırmanın odak noktasıdır. Bu çalışma tarama modeline göre tasarlanmış betimsel bir araştırmadır. Bu araştırma ile yükseköğretimde öğrenenlere sunulan e-Devlet hizmetlerinin durumu analiz edilmeye çalışıldığından, betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi (2019) Birim İstatistikleri bölümünde yer alan 129 Devlet üniversitesi, 73 Vakıf üniversitesi ve 5 Vakıf üniversitesi MYO olmak üzere toplam 207 üniversite dâhil edilmiştir. Devlet üniversitesi ve Vakıf üniversitesi olmak üzere toplamda 207 üniversitenin 22 tanesinin e-Devlet hizmeti verdiği tespit edilmiştir. Verilen hizmet türleri incelendiğinde yüksek oranda “Elektronik Belge Yönetim Sistemi Evrak Doğrulama” hizmeti öne çıkmaktadır. Diğer yandan Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’nın sunduğu 17 farklı e-Devlet hizmeti oldukça öne çıkmaktadır.

🔖

Cite This Article

Okur, M. R. (2019). Öğrenci destek hizmetleri bağlamında yükseköğretimde e-devlet kapısı üzerinden sunulan hizmetlerin incelenmesi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 3, 106–126. https://ajindex.com/articles/1438933

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (37)

  1. Aylward, L. (2003). Constructivist of Confuciansim: We have the technology, now what shall we do with it. R. Mills ve A. Tait (Ed.), Rethinking Learner Support in Distance içinde (ss. 3–13). Routledge. https://www.taylorfrancis.com/books/e/9780203006191/chapters/10.4324/97802030061 91-8 adresinden erişildi.
  2. Baştan, S. ve Gökbunar, R. (2016). Kamu Hizmetlerinin Sunumunda E-Devletle İlgili Yeni Gelişmeler: Tümleşik E-Devlet Sistemlerine Doğru. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 71–89. https://dergipark.org.tr/deuiibfd/issue/22756/242900 adresinden erişildi.
  3. Berge, Z. L. (1995). Facilitating computer conferencing: Recommendations from the field. Educational Technology, 35(1), 22–30.
  4. Çakır, C. (2015). E-Devlet Uygulamalarında Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Küresel İktisat ve İşletme Çalışmaları Dergisi, 4(7), 37–48.
  5. Çarıkçı, O. (2010). Türkiyede E-Devlet Uygulamaları Üzerine Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(12), 95–122.
  6. Çukurçayir, M. A. ve Çelebi, E. (2010). Bilgi Toplumu ve E-Devletleşme Sürecinde Türkiye. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 5(9), 59–82.
  7. Çukurçayır, M. A. ve Eşki, H. (2001). Kamu Hizmeti Sunumunda Yeni Yöntemler. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 1(1–2), 88–109. https://dergipark.org.tr/susead/issue/28441/302966 adresinden erişildi.
  8. Delibaş, K. ve Akgül, A. E. (2010). Dünyada ve Türkiye’de E-devlet Uygulamaları: Türkiye’de E-demokrasi ve E-katılım Potansiyellerinin Harekete Geçirilmesi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 13(1), 100–144. https://dergipark.org.tr/sosars/issue/11403/136144 adresinden erişildi.
  9. Demirel, D. (2006). E-Devlet ve Dünya Örnekleri. Sayıştay Dergisi, 61, 82–118.
  10. Efendioğlu, A. ve Sezgin, E. (2007). E-Devlet Uygulamalarında Bilgi ve Paylaşım Güvenliği. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(2), 219–236.
  11. Fırat, M. (2017). e-Devlet Altyapı ve Teknolojileri. Y. Güney ve M. R. Okur (Ed.), Bilgi Toplumu ve e-Devlet içinde (s. 54). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
  12. Frieden, S. (1999). Support services for distance education. Journal of Educational Technology & Society, 2(3), 48–54. https://www.jstor.org/stable/pdf/jeductechsoci.2.3.48.pdf adresinden erişildi.
  13. Guha, J. ve Chakrabarti, B. (2014). Making e-government work: Adopting the network approach. Government Information Quarterly, 31(2), 327–336. doi:10.1016/j.giq.2013.11.008
  14. İnce, N. M. (2001). Elektronik Devlet: Kamu Hizmetlerinin Sunulmasında Yeni İmkânlar. Ankara: Devlet Planlama Teşkilatı.
  15. Kaptan, S. (2000). Bilimsel Araştırma ve İstatistik Teknikleri (11. bs.). Ankara: Bilim Yayınevi. https://www.pegem.net/kitabevi/4088-Bilimsel-Arastirma-ve-IstatistikTeknikleri-kitabi.aspx adresinden erişildi.
  16. Karasar, N. (2017). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. https://www.nadirkitap.com/bilimsel-arastirma-yontemi-niyazi-karasarkitap14100437.html?gclid=EAIaIQobChMIr4yD3sG-4wIVB9-yCh1gdwSgEAYYASABEgJ7xPD_BwE adresinden erişildi.
  17. Karasoy, H. A. (2009). E-Devlet Uygulamalarının Hizmet Kalitesine Etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 12(1–2), 279–294.
  18. Koçdar, S. (2017). Bilgi Toplumu. Y. Güney ve M. R. Okur (Ed.), Bilgi Toplumu ve e-Devlet içinde (s. 6). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
  19. Kuran, N. H. (2005). Türkiye İçin E-Devlet Modeli Analiz ve Model Önerisi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  20. Layne, K. ve Lee, J. (2001). Developing fully functional E-government: A four stage model. Government Information Quarterly, 18(2), 122–136. doi:10.1016/S0740- 624X(01)00066-1
  21. Lee, S. M., Tan, X. ve Trimi, S. (2005). Current practices of leading e-government countries. Communications of the ACM - The digital society, 48(10), 99–104.
  22. Naralan, A. (2008). E-Devlet’e Etkı̇ Eden Faktörler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(2).
  23. Öğüt, A. (2016). Bilgi Çağında Yönetim (6. bs.). NOBEL Akademik Yayıncılık.
  24. Rukancı, F. ve Anameriç, H. (2004). Bilgi Toplumu ve Toplumun Bilgilenmesinde Kütüphanelerin Rolü. Kütüphaneciliğin Destanı Uluslararası Sempozyumu içinde (ss.330–338). Ankara: Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi. http://eprints.rclis.org/11278/ adresinden erişildi.
  25. Şahin, A. ve Örselli, E. (2003). E-Devlet Anlayışı Sürecı̇ ndeTürkı̇ ye. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (9), 343–356.
  26. Tait, A. (2003). Rethinking learner support in the Open University UK: A case study. Rethinking learner support in distance education, 185–197. https://www.researchgate.net/profile/Alan_Tait/publication/42788925_Rethinking_learner_support_in_the_Open_University_UK_a_case_study/links/5450016a0cf201441e935432/Rethinking-learner-support-in-the-Open-University-UK-a-case-study.pdf adresinden erişildi.
  27. Tat‐Kei Ho, A. (2002). Reinventing Local Governments and the E‐Government Initiative. Public Administration Review, 62(4), 434–444. doi:10.1111/0033-3352.00197
  28. Toffler, A. (2018). Üçüncü Dalga (Çev. Selim Yeniçeri) (3. bs.). Koridor Yayıncılık.
  29. Türkiye.gov.tr. (2019). e-Devlet Kapısı Üzerinden Hizmet Sunan Üniversiteler. 5 Temmuz 2019 tarihinde https://www.turkiye.gov.tr/universite-hizmet-listesi adresinden erişildi.
  30. TÜSİAD. (2001). Avrupa Birliği Yolunda Bilgi Toplumu ve e-Türkiye. İstanbul. https://www.tusiad.org/tr/yayinlar/raporlar/item/1869-avrupa-birligi-yolunda-bilgitoplumu-ve-eturkiye adresinden erişildi.
  31. Uça Güneş, E. P. (2017). e-Devlet Tanımı ve Özellikleri. Y. Güney ve M. R. Okur (Ed.), Bilgi Toplumu ve e-Devlet içinde (s. 30). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
  32. Uğur, A. A. ve Çütçü, İ. (2009). E-Devlet ve Tasarruf Etkisi Kapsamında VEDOP Projesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 1(2), 1–20.
  33. Yıldız, M. (2007). E-government research: Reviewing the literature, limitations, and ways forward. Government Information Quarterly, 24(3), 646–665. doi:10.1016/j.giq.2007.01.002
  34. Yıldız, M. (2011). Bilgi Toplumu ve Kamu Yönetimi: e-Devlet. Türkiye Bilimler Akademisi Ulusal Açık Ders Malzemeleri. 12 Şubat 2019 tarihinde http://www.acikders.org.tr/course/view.php?id=67 adresinden erişildi.
  35. Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi. (2019a). 2018-2019 Öğretim Yılı Yükseköğretim İstatistikleri Önlisans ve Lisans Düzeyindeki Öğrenci Sayıları. 25 Nisan 2019 tarihinde https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden erişildi.
  36. Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi. (2019b). 2018-2019 Öğretim Yılı Yükseköğretim İstatistikleri Mezun Sayıları. 4 Temmuz 2019 tarihinde https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden erişildi.
  37. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı. (2019). Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı e-Devlet Kapısı Üzerinden Sunulan Hizmetler. 5 Temmuz 2019 tarihinde https://www.turkiye.gov.tr/yuksekogretim-kurulu-baskanligi adresinden erişildi.