SavedAdd your journal

Journals / Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2025 / Cilt: 22 Sayı: 3

Evaluation of Digital Screen Usage Status, Physical Activity and Quality of Life of Children with Autism According to Parents' Views

Otizmli Çocukların Dijital Ekran Kullanım Durumları, Fiziksel Aktivite ve Yaşam Kalitelerinin Ebeveyn Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi

Yusuf Alpdoğan(VAN YÜZÜNCÜ YIL ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-6615-397X
Zekiye Özkan(VAN YÜZÜNCÜ YIL ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3730-9215
Pages
729–748
Publication Date
2025-12-22
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Additionally, it was observed that children with autism are not enthusiastic about school-based sports activities, spend an excessive amount of time in front of digital screens during the day, and that families do not impose any restrictions on their children's access to technological devices.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to evaluate the digital screen usage, physical activity, and quality of life of children with autism from the perspectives of their parents.
📊
Key Findings & Data:The research was conducted using a qualitative method.
💡
Conclusion & Impact:Additionally, it was observed that children with autism are not enthusiastic about school-based sports activities, spend an excessive amount of time in front of digital screens during the day, and that families do not impose any restrictions on their children's access to technological devices.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Otizm · dijital ekran · dijital ekran bağımlılığı

Abstract

The aim of this study is to evaluate the digital screen usage, physical activity, and quality of life of children with autism from the perspectives of their parents. The research was conducted using a qualitative method. Participants consisted of parents of children with autism who were enrolled in a special education application school affiliated with the Ministry of National Education in Van province. The study group included seven parents of children diagnosed with autism. Data were collected through a semi-structured interview form developed by the researchers. Descriptive analysis was used in the analysis of the qualitative data. The findings of the study revealed that children with autism experience difficulties in participating in daily physical activities, prefer digital screens over physical activities, and that digital screens negatively affect family life. Furthermore, the study found that digital screens do not contribute positively to the developmental processes of children with autism and that parents are unable to maintain a balance between digital screen use and physical activity at home. This situation has also been seen to have a negative impact on quality of life. Additionally, it was observed that children with autism are not enthusiastic about school-based sports activities, spend an excessive amount of time in front of digital screens during the day, and that families do not impose any restrictions on their children's access to technological devices.

Özet

Bu araştırmanın amacı, otizmli çocukların dijital ekran kullanım durumları, fiziksel aktivite ve yaşam kalitelerinin ebeveyn görüşlerine göre değerlendirilmesidir. Araştırma, nitel yöntem ile yürütülmüştür. Katılımcılar, Van ilinde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı bir özel eğitim uygulama okulunda eğitime devam eden otizmli çocukların ebeveynlerinden oluşmaktadır. Araştırmanın çalışma grubu, yedi otizmli çocuğun ebeveyninden oluşmaktadır. Araştırmada veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı-yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Nitel verilerin analizinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; otizmli çocukların gün içindeki fiziksel aktivitelere katılımda sorun yaşadıkları, dijital ekranı fiziksel aktivitelere tercih ettikleri, dijital ekranların otizmli çocukların aile yaşamını da olumsuz etkilediği, otizmli çocukların gelişimi üzerinde herhangi bir olumlu etki yapmadığı, ebeveynlerinin evde fiziksel aktivite ve dijital ekran dengesini kuruyamadıkları sonuçları elde edilmiştir. Bu durumun yaşam kalitesi üzerinde de olumsuz etki bıraktığı görülmüştür. Ayrıca araştırmanın sonuçları, otizmli çocukların okulda yapılan spor aktivitelerine karşı istekli olmadıkları, otizmli çocukların bir gün içinde dijital ekran başında normalden fazla vakit geçirdikleri ve ailelerin otizmli çocukların teknolojik cihazlara ulaşmasında herhangi bir sınırlama yapmadıklarını göstermiştir.

🔖

Cite This Article

Alpdoğan, Y., Özkan, Z. (2025). Evaluation of Digital Screen Usage Status, Physical Activity and Quality of Life of Children with Autism According to Parents' Views. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 3, 729–748. https://doi.org/10.33711/yyuefd.1418144

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (45)

  1. American Psychiatric Association (APA). (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th ed.). American Psychiatric Publishing.
  2. Ardıç, A. (2021). Özel gereksinimi olan bireyler ve aileleri. Ü. Şahbaz (Ed). (s. 237-253). Zihin Yetersizliği ve Otizm Spektrum Bozukluğu. Vize Akademik
  3. Bulut, S. (2013). Sağlıkta sosyal bir belirleyici; fiziksel aktivite. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi. 70(4), 205-214.
  4. Cihan, E., & Pirinççi, C. Ş. (2024). Dijital oyun bağımlılığının fiziksel aktivite, bel/boyun ağrısı ve stres düzeyi ile ilişkisi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 22(4), 53-62.
  5. Coutelle, R., Weiner, L., Paasche, C., Pottelette, J., Bertschy, G., Schröder, C. M., & Lalanne, L. (2022). Autism spectrum disorder and video games: Restricted interests or addiction? International Journal of Mental Health and Addiction, 20, 2243-2264
  6. Craig, F., Tenuta, F., De Giacomo, A., Trabacca, A., & Costabile, A. (2021). A systematic review of problematic video-game use in people with Autism Spectrum Disorders. Research in Autism Spectrum Disorders, 82, 101726.
  7. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve Lisrel uygulamaları. Pegem Akademi Yayıncılık.
  8. Demir, K. (1999). Eğitimde görüşme tekniği ve uygulamaları. Eğitim Bilimleri Dergisi, 23(2), 45-58.
  9. Demir, Ş. (2012). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklara sosyal becerilerin öğretimi: E. Tekin-İftar (Ed). (s. 269-417). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklar ve eğitimleri. Vize Yayıncılık
  10. Deniz, G., Aydın, S., & Odabaş, D. (2022). Ankara il merkezindeki ortaokul ve lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ve anne baba tutumlarının incelenmesi. Halk Sağlığı Hemşireliği Dergisi, 4(1), 43-55. Doi: 10.54061/jphn.1045517
  11. Dong H-Y, Wang B, Li H-H, Yue X-J and Jia F-Y (2021) Correlation Between Screen Time And Autistic Symptoms As Well As Development Quotients İn Children With Autism Spectrum Disorder. Frontiers in psychiatry 12(619994). doi: 10.3389/fpsyt.2021.619994
  12. Durmuş, K., Sarol, H., & Gürkan, R. K. (2021). Autism spectrum disorder and physical activity: Otizm spektrum bozukluğu ve fiziksel aktivite. Journal of Human Sciences, 18(4), 691-703. Doi:10.14687/jhs.v18i4.6257
  13. Eltahir, E., Delfabbro, P. H., & King, D. L. (2025). Autism in relation to gaming disorder and internet addiction: A systematic review. Computers in Human Behavior, 162, 108443.
  14. Esen, S., Baser, S., & Uslu, T. (2023). Üniversite öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ile fiziksel aktivite düzeyleri ve MET değerleri arasındaki ilişkinin betimlenmesi. Journal of ROL Sport Sciences, 301-326.
  15. Ferreira, J. P., Ghiarone, T., Cabral Junior, C. R., Furtado, G. E., Moreira Carvalho, H., Machado-Rodrigues, A. M., & Andrade Toscano, C. V. (2019). Effects of physical exercise on the stereotyped behavior of children with autism spectrum disorders. Medicina, 55(10). https://doi.org/10.3390/medicina55100685
  16. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E. and Hyun, H. H. (2015). How to design and evaluate research in education (9. ed.). Mc Graw Hill Education.
  17. Görgün, B., & Melekoğlu, M. A. (2016). Otizm spektrum bozukluğu (OSB) olan bireylerin fiziksel aktivitelerine ilişkin yapılan çalışmaların gözden geçirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 17(3), 347-376.
  18. Gürbüz, M. (2022). Özel gereksinimli çocuğa sahip ailelerin salgın döneminde gerçekleştirilen uzaktan eğitim süreci hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 51(233), 443-460. http://dx.doi.org/10.37669 milliegitim.788016.
  19. Güzel, M. (2021). Alfa kuşağıyla birlikte değişen oyun algısı: dijital oyuncaklar ve ekran bağımlılığı. International Journal of Socıal Humanıtıes Scıences Research, 8(70), 1344-1355. http://dx.doi.org/10.26450/jshsr.2502
  20. Hazar, Z., Tekkurşun D, G., Namlı, S., & Türkeli, A. (2017). Investigation of the relationship between digital game addiction and physical activity levels of secondary school students. Nigde University Journal of Physical Education & Sport Sciences, 11(3), 320-332.
  21. Hazar, Z., & Hazar, M. (2018). Effect of games including physical activity on digital game addiction of 11-14 age group middle-school students. Journal of Education and Training Studies, 6(11), 243-253.
  22. Horzum, M. B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(159), 56-68.
  23. İlhan, A. (2024). The Relationship between physical activity level, digital game addiction, and academic success levels of university students. Journal of Global Education and Research, 8(2), 132-143.
  24. İnce, G. (2017). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuğa sahip ebeveynlerin spor ile ilgili görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(01), 109-124. DOI: 10.21565/ozelegitimdergisi.302891.
  25. Jiménez-Muñoz, L., Peñuelas-Calvo, I., Calvo-Rivera, P., Díaz-Oliván, I., Moreno, M., Baca-García, E., & Porras-Segovia, A. (2022). Video games for the treatment of autism spectrum disorder: A systematic review. Journal of Autism and Developmental Disorders, 52, 169-188.
  26. Lauricella, A. R., Wartella, E., & Rideout, V. J. (2015). Young children's screen time: The complex role of parent and child factors. Journal of Applied Developmental Psychology, 36, 11-17.
  27. Lester, S (1999). An introduction to phenomenological research. http://www.sld.demon. co.uk/resmethy.pdf.
  28. Karaaslan, Y., Özyurt, F., & Karaaslan, U. (2023). Determination of physical activity level, functional capacity and depression in children with digital game addiction. Journal of Academic Research in Medicine. 13(1):41-8. http://dx.doi.org/10.4274/jarem.galenos.2023.28942
  29. Kutlu M.& Tekin-İftar E. (2023). Otizm Spektrum Bozukluğu Olan Çocukların Aileleri: Aileleri Anlama Ve İşbirliği Kurma. E. Tekin-İftar, (Ed), Otizm Spektrum Bozukluğu Olan Çocuklar ve Eğitimleri içinde (491-525). Vize Akademik.
  30. Mazurek, M. O., Shattuck, P. T., Wagner, M. & Cooper, B. P. (2012).
  31. Prevalence and correlates of screen based media use among youths with autism spectrum disorders. Journal of Autism and Developmental Disorders, 42(8), 1757–1767. DOI: 10.1007/s10803 011 1413 8
  32. Mazurek, M. O. & Wenstrup, C. (2013). Television, video game and social media use among children with autism spectrum disorders and typically developing siblings.
  33. Journal of Autism and Developmental Disorders, 43(6), 1258–1271. http://dx.doi.org/10.1007/s10803 012 1659 9
  34. Omak, S., Alpdoğan, Y. & Sazak, E. (2022). Sınıfında OSB’li öğrenci bulunan özel eğitim öğretmenlerinin özel alan yeterliklerine ilişkin görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(1), 152-171.
  35. Oniz, M., Sarıtaş, N., & Gocer, I. (2023). Digital addiction and obesity in the information age: the deep connection between two modern threats and obesity education. Journal of Exercise Science & Physical Activity Reviews, 1(2), 13-25.
  36. Sucuoğlu, B. (2009). Otizm ve otistik bozukluğu olan çocuklar. A. Ataman, (Ed), Özel Eğitime Giriş içinde (291-312). Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
  37. Şahbaz, Ü. (2021). Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) İlgili Temel Kavramlar Sınıflandırma, Nedenler Görülme Sıklığı: Ü. Şahbaz (Ed). (s. 187-194). Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) olan çocukların özellikleri. Vize Akademik. Tellis, W. (1997). Application of a case study methodology. The Qualitative Report, 3(3), 1-17.
  38. Tremblay, M. S., LeBlanc, A. G., Kho, M. E., Saunders, T. J., Larouche, R., Colley, R. C.,. & Gorber, S. C. (2011). Systematic review of sedentary behaviour and health indicators in school-aged children and youth. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 8(1), 98.
  39. Türk, N., & Gökçen, C. (2022). Otizm spektrum bozukluklarında düzenli fiziksel egzersizlerin bedensel ve ruhsal gelişim ile yaşam kalitesi üzerine etkileri. Turkish Journal of Child & Adolescent Mental Health, 29(1), 1-6. http://dx.doi.org/10.4274/tjcamh.galenos.2021.07269
  40. Xiao, W., Wu, J., Yip, J., Shi, Q., Peng, L., Lei, Q. E., & Ren, Z. (2022). The relationship between physical activity and Mobile phone addiction among adolescents and young adults: systematic review and Meta-analysis of observational studies. JMIR public health and surveillance, 8(12), e41606.
  41. Yarımkaya, E., İlhan, E. L., & Karasu, N. (2017). Akran aracılı uyarlanmış fiziksel aktivitelere katılan otizm spektrum bozukluğu olan bir bireyin iletişim becerilerindeki değişimlerin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(02), 225-252. http://dx.doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.319423
  42. Yaşar, Y. (2024). The relationship between digital addiction and life satisfaction of physical education students. European Journal of Physical Education and Sport Science, 11(4), 160-170.
  43. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. 11. Baskı. Seçkin Yayıncılık.
  44. Yıldırım, A. (1999). Nitel araştırma yöntemlerinin temel özellikleri ve eğitim araştırmalarındaki yeri ve önemi. Eğitim ve Bilim Dergisi, 23(112), 7-11. http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/5326/1485
  45. Tremblay, M. S., LeBlanc, A. G., Kho, M. E., Saunders, T. J., Larouche, R., Colley, R. C.,. & Gorber, S. C. (2011). Systematic review of sedentary behaviour and health indicators in school-aged children and youth. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 8(1), 98.