AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn a broader context, the normative meaning of the term “dwelling” in German and Turkish law will be discussed alongside this concrete case constellation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The term “dwelling” is a constituent element of many statutes across various legal fields. It appears in constitutional law, civil law, administrative law, and, naturally, in numerous instances within criminal law. This holds true for both the Turkish and German legal systems. The term “dwelling” carries different normative meanings in these various legal areas, as constitutional, civil, administrative, and criminal law perform distinct functions within society and the legal order. Even within the same legal field, its normative significance may vary. Drawing upon a specific legal issue recently decided by the German Federal Court of Justice (BGH), we intend in this contribution to evaluate the concept of “dwelling” from the perspective of Turkish and German criminal law. The starting point in German criminal law is Section 244 (1) No. 3 of the StGB (Theft from a dwelling following a break-in): Does a "dwelling" exist in a normative sense if the resident is deceased? Turkish criminal law does not recognize such a specific offense variant. However, the question arises for Turkish criminal law whether, in such a case—where the dwelling is uninhabited due to the death of the resident—Article 142/2-a or Article 142/2-h of the Turkish Criminal Code (TCC) is applicable. This concerns whether the theft is committed by exploiting the death of a person (Art. 142/2-a TCC) or whether it pertains to property kept within a building or its annexes (Art. 142/2-h TCC). In a broader context, the normative meaning of the term “dwelling” in German and Turkish law will be discussed alongside this concrete case constellation.
Özet
“Konut” kavramı, farklı hukuk alanlarındaki pek çok kanunun bir parçasıdır. “Konut” terimi anayasa hukukunda, medeni hukukta, idare hukukunda ve elbette ceza hukukunun birçok yerinde karşımıza çıkar. Bu durum hem Türk hem Alman hukuk düzeni için geçerlidir. Anayasa hukuku, medeni hukuk, idare hukuku ve ceza hukukunun toplumda ve hukuk düzeninde farklı işlevleri olması nedeniyle “konut” kavramı bu farklı hukuk dallarında farklı bir normatif anlama sahiptir. Hatta aynı hukuk dalı içinde bile normatif anlam farklılık gösterebilir. Bu çalışmamızda Alman Federal Yüksek Mahkemesi (BGH) tarafından yakın zamanda karara bağlanan özel bir hukuki meseleden hareketle, “konut” kavramını Türk ve Alman ceza hukuku perspektifinden değerlendirmek istiyoruz. Alman ceza hukukundaki çıkış noktası, Alman Ceza Kanunu (StGB) § 244 I Nr. 3’te düzenlenen “Konuta girilerek yapılan hırsızlık” suçudur: Sakinin (orayı mesken edinen kişinin) ölmüş olması durumunda normatif anlamda bir “konut”tan söz edilebilir mi? Türk ceza hukuku bu şekilde işlenen bir suç tipini tanımamaktadır. Ancak Türk ceza hukuku açısından şu soru gündeme gelmektedir: Sakinin ölümü nedeniyle konutun boş olduğu böyle bir durumda hırsızlığın bir kişinin ölmesinden yararlanarak işlenmesi (TCK m. 142/2-a) veya hırsızlığın bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi (TCK m. 142/2-h) hükümleri uygulanabilir mi? Somut olay örgüsünün yanı sıra, daha geniş bir çerçevede Alman ve Türk hukukunda “konut” kavramının normatif anlamı tartışılacaktır.