Journals / Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi / 2026 / Sayı: 26

Odes and Historical Poems Presented to Sultan Mehmed III on the Occasion of the Egri Conquest

Sultan III. Mehmed’e Eğri Fethi Münasebetiyle Sunulan Kasideler ve Tarih Manzumeleri

Ahmet Kemal Gümüş(T.C. MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI)0000-0002-1855-2319
Pages
357–373
Publication Date
2025-09-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The Eğri campaign, which reflects that period, will be evaluated through the poems.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Mehmed III, who ruled the Ottomans between 1595 and 1603, was the last prince to assume a state duty and ascend to the sanjak during his princedom.
📊
Key Findings & Data:In the thirty years since the conquest of Sigetvar (1566), in which his great-grandfather Süleyman the Magnificent lost his life during the expedition, his grandfather Selim II and his father Murad III had not left their palaces or gone on trips with their armies.
💡
Conclusion & Impact:The Eğri campaign, which reflects that period, will be evaluated through the poems.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:III. Mehmed · Eğri · Habsburglar

Abstract

Mehmed III, who ruled the Ottomans between 1595 and 1603, was the last prince to assume a state duty and ascend to the sanjak during his princedom. In the thirty years since the conquest of Sigetvar (1566), in which his great-grandfather Süleyman the Magnificent lost his life during the expedition, his grandfather Selim II and his father Murad III had not left their palaces or gone on trips with their armies. During this period, as the soil losses increased, the people, soldiers, and ulema began criticizing the sultans for staying in the palace. Finally, Mehmed III set off with a grand ceremony, targeting Beç (Vienna) (1596). The Sultan went on a campaign commanding his army, conquered Eğri Castle, and returned victoriously by winning the Battle of Haçova, gaining prestige in the eyes of the people and soldiers. During his eight years of reign, Mehmed III did not go on another campaign. Kasides and Tarih were written for Mehmed during the conquest of an essential castle like Eğri. These poems include information such as the campaign, war, conquest, the situation of the Islamic army, the names of other castles taken along with Eğri, and the sultan's return to Istanbul. In this article, after giving brief information about the period of Mehmed III, nine poems written by five poets on the occasion of the Eğri campaign will be examined. The Eğri campaign, which reflects that period, will be evaluated through the poems.

Özet

1595-1603 yılları arasında Osmanlı tahtında oturan III. Mehmed, şehzadeliği sırasında bir devlet görevi üstlenerek sancağa çıkan son şehzade ünvanına sahiptir. Büyük dedesi Kanûnî Sultan Süleyman’ın sefer esnasında hayatını kaybettiği Sigetvar fethinin (1566) üzerinden geçen otuz yılda dedesi II. Selim ve babası III. Murad saraylarından ayrılmamışlar, ordularının başında sefere çıkmamışlardı. Bu dönemde kaybedilen topraklar arttıkça halk, askerler ve ulema padişahların sarayda oturmalarını tenkit etmeye başlar. Nihayet III. Mehmed, Beç’i (Viyana) hedef göstererek büyük bir merasimle yola çıkar (1596). Padişah, ordunun başında sefere çıkıp Eğri kalesini fetheder, Haçova Meydan Savaşı’nı da kazanarak zaferle döner, halkın ve askerlerin nezdinde itibarını artırır. Sekiz yıllık saltanatında başka bir sefere çıkmayan III. Mehmed’e Eğri gibi önemli bir kalenin fethi vesilesi ile kasideler yazılmış ve tarihler düşülmüştür. Bu manzumelerde sefer, savaş, fetih, İslam askerinin durumu, Eğri’yle beraber alınan diğer kalelerin isimleri, sultanın İstanbul’a geri dönüşü gibi bilgiler bulunur. Bu makalede III. Mehmed dönemi ile alakalı kısa bir bilgi verildikten sonra beş farklı şairin Eğri seferi vesilesi ile yazdıkları dokuz manzume incelenecektir. O dönem için bir imge olan Eğri seferi, manzumeler üzerinden değerlendirilecektir.

🔖

Cite This Article

Gümüş, A. K. (2025). Odes and Historical Poems Presented to Sultan Mehmed III on the Occasion of the Egri Conquest. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, Sayı: 26, 357–373. https://doi.org/10.21021/osmed.1638380

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Ahıshalı, Recep. “Divan Şairi ve Tarihçi Süheylî Ahmed ile Babası Hemdem Kethudâ Hakkında Arşiv Belgeleri.” Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi 29 (2022): 1-80.
  2. Bilge, Sadık Müfit. “Macaristanda Osmanlı Hakimiyetinin ve İdari Teşkilatının Kuruluşu ve Gelişmesi.” Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi 11 (2000): 33-81.
  3. Börekçi, Günhan. “İnkırâzın Eşiğinde Bir Hanedan: III. Mehmed, I. Ahmed, I. Mustafa ve 17. Yüzyıl Osmanlı Siyasî Krizi.” Dîvân: Disiplinlerarası Çalışmalar Dergisi 14/26 (2009): 45-96.
  4. Emecen, Feridun M. İmparatorluk Çağının Osmanlı Sultanları –II. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2016.
  5. Harmancı, Esat. Süheylî, Ahmed bin Hemdem Kethüdâ: Dîvân. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü-3189, 2017.
  6. Heper, Yusuf ve Pınar Yiğit Türker. “Uzun Savaşlar Döneminin En Kritik Mücadelesi: Sultan III. Mehmed’in Eğri Seferi (1596).” Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi 21 (2024): 196-215.
  7. Gedik, Nusret. “Fehmî (Ö. XVI.?) ve Rodos Fetih-nâmesi.” Türük Uluslararası Dil, Edebiyat ve Halkbilimi Araştırmaları Dergisi 31 (2022): 246-262.
  8. Gökçek, Mehmet Fatih. “Avnî’nin Târîh-i Feth-i Kal’a-ı Bağdâd an-yed-i Sultân Murâd Hân-ı Râbi’ ibn Sultân Ahmed Hân İsimli Kasidesi.” Mavi Atlas 5 (2015): 1-13.
  9. Karateke, Hakan T. “Der Huzur u Rahat-ı Hâkânî, Bir Toposun İnşası”. Osmanlı Dünyası. ed. Christine Woodhead. İstanbul: Alfa Yayınları, 2018.
  10. Kavruk, Hasan ve Bahir Selçuk. Filibeli Vecdî Dîvânı. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü-506, 2017.
  11. Koyuncu, Fatih. “Şairin Dilinden Fetih: Râzî’nin Mora Fetihnâmesi.” SUTAD 46 (2019): 129-150.
  12. Kurtuluş, Rıza. “Keyânîler”, TDV İslam Ansiklopedisi, 25 (Ankara 2022), ss. 345-346.
  13. Küçük, Sabahattin. Bâkî Dîvânı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları- 601, 1994.
  14. Külekçi, Numan. “Ganîzâde Nâdirî Hayatı Edebî Kişiliği Eserleri Divanı ve Şehnâme’sinin Tenkitli Metni.” Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, 1985.
  15. Öztürk, Uğur. Osmanlı Dünyasında Himaye İlişkileri ve Yazılı Kültür, Sultan III. Murad Devri (1574-1595). İstanbul: Dergah Yayınları, 2024.
  16. Öztürk, Uğur. “On Altıncı Yüzyıl Asker Şairlerinden Sipâhî Bey’in Koca Sinanpaşazâde Mehmed Paşa Hicviyyesi.” Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi 32 (2024): 717-740. Öztürk, Uğur. “Özdemiroğlu Osman Paşa’nın İran Seferlerine Dair Seyyid Lokman’ın Fethiyye Kasidesi.” Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi 29 (2022): 1122-1136.
  17. Peçevi İbrahim Efendi. Peçevi Tarihi II. Haz. Bekit Sıtkı Baykal. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları- 467, 1982.
  18. Peirce, Leslie P. Harem-i Hümayun, Osmanlı İmparatorluğu’nda Hükümranlık ve Kadınlar. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları, 2012.
  19. Selânikî Mustafa Efendi. Tarih-i Selânikî II. Haz. Mehmet İpşirli. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1999.
  20. Tanyeri, M. Ali ve Mertol Tulum. Nev’î Dîvân Tenkidli Basım. İstanbul: Edebiyat Fakültesi Yayınları- 2160, 1977.
  21. Uzunçarşılı, İsmail Hakkı. “Üçüncü Mehmed’in Oğlu Şehzâde Mahmud’un Ölümü.” TTK Belleten 24/95 (1960): 263-267.
  22. Yazar, Sadık. “Mora Fethinin (1715) Klasik Türk Şiirinde Yankıları ve Râzî’nin ‘Fetihnâme’ Konulu Bir Şiiri.” Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi 23 (2019): 391-460.
  23. Yeşilbağ, Semih. “Maksadî’nin Kanije Kalesi Fetihnâmesi.” Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi 12/3 (2023): 1024-1054.