Journals / Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi / 2026 / Sayı: 30

Limits of Centralization in the Ottoman Provinces in the Context of Local Power and Complaint Mechanism: The Case of İspir District [1800–1864]

Yerel İktidar ve Şikâyet Mekanizması Bağlamında Osmanlı Taşrasında Merkezileşmenin Sınırları: İspir Kazası Örneği [1800–1864]

Pages
172–202
Publication Date
2026-09-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

By tracing these conflicts over more than six decades, the study demonstrates that Ottoman centralization in the provinces operated through negotiation, contestation, and selective interventions, thereby evaluating the limits and contradictions of nineteenth-century Ottoman provincial reforms from a micro-historical perspective.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu This article examines the functioning of local power, administrative conflict, and complaint mechanisms in the Ispir District between 1800 and 1864.
📊
Key Findings & Data:Drawing primarily on Ottoman archival sources such as mahzars, collective petitions of complaint, and official correspondence, it analyzes how the scope of central authority’s power and tutelage in provincial administration was negotiated with local actors during both the pre-Tanzimat and Tanzimat periods.
💡
Conclusion & Impact:By tracing these conflicts over more than six decades, the study demonstrates that Ottoman centralization in the provinces operated through negotiation, contestation, and selective interventions, thereby evaluating the limits and contradictions of nineteenth-century Ottoman provincial reforms from a micro-historical perspective.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Osmanlı Taşra İdaresi · Voyvodalık · Kaza Müdürlüğü

Abstract

Bu This article examines the functioning of local power, administrative conflict, and complaint mechanisms in the Ispir District between 1800 and 1864. Drawing primarily on Ottoman archival sources such as mahzars, collective petitions of complaint, and official correspondence, it analyzes how the scope of central authority’s power and tutelage in provincial administration was negotiated with local actors during both the pre-Tanzimat and Tanzimat periods. In this context, the study compares local power structures that coalesced around voyvodas such as Memioglu Hüseyin Aga and Nuhoglu Salih Aga in the first quarter of the nineteenth century with the administrative order represented by district governors like Nuhoglu Esad Aga and Mustafa Aga after the Tanzimat. The article argues that centralization was not a linear or one-directional process; rather, Tanzimat reforms reshaped local power structures instead of eliminating them. In the Ispir case, district governors acted as intermediary elites who combined formal bureaucratic authority with local alliances, coercion, and informal relations. Rival local groups, meanwhile, made intensive use of collective mahzars to legitimize their demands, thereby turning complaint mechanisms into one of the principal instruments of local political struggle. By tracing these conflicts over more than six decades, the study demonstrates that Ottoman centralization in the provinces operated through negotiation, contestation, and selective interventions, thereby evaluating the limits and contradictions of nineteenth-century Ottoman provincial reforms from a micro-historical perspective.

Özet

Bu makale, 1800-1864 yılları arasında İspir Kazası’nda yerel iktidar, idarî çatışma ve şikâyet mekanizmasının işleyişini incelemektedir. Çalışma, başta Osmanlı arşivlerinde yer alan mahzarlar, umumî şikâyet dilekçeleri ve resmî yazışmalar olmak üzere birincil kaynaklara dayanarak, Tanzimat öncesi ve Tanzimat döneminde taşra idaresinde merkezî otoritenin yetki ve vesayet alanının yerel aktörlerle nasıl müzakere edildiğini analiz etmektedir. Bu bağlamda, XIX. yüzyılın ilk çeyreğinde Memioğlu Hüseyin Ağa ve Nuhoğlu Salih Ağa gibi voyvodalar etrafında şekillenen yerel iktidar yapıları ile Tanzimat sonrasında ortaya çıkan Nuhoğlu Esad Ağa ve Mustafa Ağa gibi kaza müdürlerinin temsil ettiği idarî düzen karşılaştırmalı olarak ele alınmaktadır. Makalede, merkezileşmenin doğrusal ve tek yönlü bir süreç olmadığı; aksine Tanzimat reformlarının yerel iktidar yapılarının ortadan kaldırılmasından ziyade, bu yapıları yeniden biçimlendirdiği ileri sürülmektedir. İspir örneğinde, kaza müdürleri, resmî bürokratik yetkileri yerel ittifaklar, zor kullanımı ve gayriresmî ilişkilerle birleştiren aracı elitler olarak hareket etmişlerdir. Rakip yerel gruplar ise, taleplerini meşrulaştırmak amacıyla umumî mahzarları yoğun biçimde kullanmış; böylece şikâyet mekanizmaları, yerel siyasal mücadelenin başlıca araçlarından biri hâline gelmiştir. Altmış yılı aşkın bir zaman diliminde süregelen bu çatışmalar izlenerek, Osmanlı merkezileşmesinin taşrada müzakere, çekişme ve seçici müdahaleler yoluyla işlediği ortaya konulmakta; böylece XIX. yüzyıl Osmanlı taşra reformlarının sınırları ve çelişkileri mikro-tarihsel bir perspektiften değerlendirilmektedir.

🔖

Cite This Article

Yıldırım, Ö. (2026). Limits of Centralization in the Ottoman Provinces in the Context of Local Power and Complaint Mechanism: The Case of İspir District [1800–1864]. Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, Sayı: 30, 172–202. https://doi.org/10.21021/osmed.1855594

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. T.C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi (BOA)
  2. Cevdet Dahiliye (C.DH.), 224/11168.
  3. Cevdet Zabtiye (C.ZB.), 53/2643.
  4. Hatt-ı Hümayun (HAT.), 63/2753; 104/4107; 81/3369; 82/3383; 81/3359; 1549/31; 1326/51722; 770/36176; 768/36155.
  5. İrade Meclis-i Vâlâ (İ.MVL), 390/17014.
  6. Meclis-i Vâlâ (MVL), 25/15; 31/8; 133/24; 397/115; 399/37; 399/126; 399/138; 402/87; 405/55; 407/28; 414/17; 414/92; 575/54; 634/28; 634/30; 635/57; 639/14; 639/15; 672/35.
  7. Sadaret, Amedi Kalemi Evrakı (A.AMD.), 8/63; 86/13.
  8. Sadaret, Divan Kalemi Evrakı (A.DVN.), 40/84.
  9. Sadaret, Nezaret ve Devair Evrakı (A.MKT.NZD.), 66/56.
  10. Sadaret, Umum Vilayet Evrakı (A.MKT.UM.), 126/30; 210/98; 490/65.
  11. Araştırma ve İnceleme Eserler
  12. Barkey, Karen. Empire of Difference: The Ottomans in Comparative Perspective. Cambridge: Cambridge University Press, 2008.
  13. Bay, Abdullah. “XVIII. Yüzyıl ve XIX. Yüzyılın İlk Yarısında Osmanlı Taşrasında Siyaset Pratiği: Taşrada İktidar Mücadelesi, Hizipleşme ve Merkez.” Tarihin Peşinde 6/12 (2014): 1–40.
  14. Baykara, Tuncer. Anadolu’nun Tarihi Coğrafyasına Giriş. Ankara: Türk Kültürü Araştırmaları Enstitüsü, 1988.
  15. Bayrak, Şaban. “XVIII ve XIX. Yüzyıllarda İspir’in İdarî Statüsü ve Bazı Önemli Olaylar.” Türklük Bilimi Araştırmaları 24 (2008): 21–35.
  16. Çadırcı, Musa. “Türkiye’de Kaza Yönetimi (1840-1876).” Belleten 53/206 (1989): 237–258.
  17. Çadırcı, Musa. Tanzimat Döneminde Anadolu Kentlerinin Sosyal ve Ekonomik Yapıları. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1991.
  18. Çadırcı, Musa. “Tanzimat’ın İlanı Sıralarında Türkiye’de Yönetim (1826-1839).” Belleten 51/201 (1987): 1229–1249.
  19. Çadırcı, Musa. “Tanzimat Döneminde Türkiye’de Yönetim (1839-1856).” Belleten 52/203 (1988): 601–620.
  20. Efe, Ayla. “Tanzimat’ın Eyalet Reformları 1840-1864: Silistre Örneği.” Karadeniz Araştırmaları 6/22 (2009): 83–100.
  21. Engelhardt, Edouard-Philippe. Tanzimat ve Türkiye. Çev., Ali Reşad. İstanbul: Kaknüs Yayınları, 1999.
  22. İnalcık, Halil. “Şikâyet Hakkı: Arz-ı Hâl ve Arz-ı Mahzarlar.” Osmanlı Araştırmaları 7-8 (1988): 33–54.
  23. Kütükoğlu, Mübahat S. Osmanlı Belgelerinin Dili (Diplomatik). Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2018.
  24. Ortaylı, İlber. Tanzimat Devrinde Osmanlı Mahalli İdareleri (1840-1880). Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2000.
  25. Ökmen, Mustafa ve Abdullah Yılmaz. “Klasik Dönemden Tanzimat’a Osmanlı Kenti ve Yerel Yönetimler.” Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 23 (2009): 91-112.
  26. Önen, Nizam ve Cenk Reyhan. “Osmanlı Mülkî İdaresinde Tanzimat Düzenlemeleri Üzerine Bir Değerlendirme (1839-1859).” KÖK Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Dergisi 11/1 (2009): 9-23.
  27. Özdiş, Hamdi. “Taşrada İktidar Mücadelesi: II. Abdülhamid Döneminde Trabzon Vilayeti’nde Eşraf, Siyaset ve Devlet (1876-1909).” Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, 2008.
  28. Özkaya, Yücel. Osmanlı İmparatorluğu’nda Âyânlık. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1994.
  29. Sadıkoğlu, Sevil. “Arzuhal ve Mahzarlar Tanzimat Hakkında Bize Neler Söyler?” Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi 53 (2025): 117–164.
  30. Seyitdanlıoğlu, Mehmet. “Yerel Yönetim Metinleri III: Tuna Vilâyeti Nizâmnâmesi.” Çağdaş Yerel Yönetimler 5/2 (1996): 65–80.
  31. Toraman, Ömer. “Osmanlı Taşra Yöneticilerinin Tanzimat Reformlarına Yaklaşımı: Erzurum Valileri Örneği.” Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 33/3 (2023): 1453–1470.
  32. Torun, Sadık Fatih. “Tanzimat’tan Meşrutiyet’e Türkiye’de Kaza Yönetimi.” Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, 2005.
  33. Torun, Sadık Fatih. “Tanzimat Sonrası Osmanlı Taşra İdaresi Üzerine Bir Bibliyografya Denemesi.” Journal of History School 11/34 (2018): 421–451.
  34. Ürkmez, Naim. “Tanzimat Sonrası Osmanlı Devleti’nde Kazâ Yönetimi (Belen Örneği).” Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi 9/42 (2016): 815–830.
  35. Yıldırım, Özay. “Rize’de Asayiş (1806-1876).” Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, 2022.
  36. Yılmaz, Özgür. “Tanzimat Döneminde Osmanlı Taşra İdare Meclisleri (1840-1871).” Journal of History Studies 6/6 (2014): 247–270.