Türkiye'de Bağcılığın Tarım Turizmi (Agro-Turizm) İçinde Yeri ve Önemi

Özet

Günümüzde turizm denildiğinde akla daha çok deniz-güneş-kum gelmektedir. Bazı bilinçli turistler tarihi mekanları ziyaret, kongre ve fuar turizmi, sağlık ve termal turizm, kış turizmini vs. tercih etmektedirler. Bunun yanında, son yıllarda yoğun kent yaşamından bunalan ve doğal hayata özlem duyan insanlar için turizm seçeneklerine yenileri eklenmiştir. Kırsal turizm olarak adlandırılan bu yeni turizm şekli ülkemiz için yeni filizlenen ve gelecek vaat eden turizm seçeneğidir. Tarım turizmi ise Kırsal turizmin bir koludur. Bu turizm şekli; şehirde yaşayan insanların, kırsal kesimdeki yaşamı daha fazla hissetmeleri ve günlük yaşamlarına daha fazla yansıtmaları, yerel kültürleri yakından tanımaları ve yaşamaları, toprakla ve tarımla yakınlaşmalarını sağlamaktadır. Ayrıca, kırsal nüfusa ek gelir sağlayarak köyden kente göç ve buna bağlı ekonomik, sosyal ve kültürel sorunların azaltılması amacını taşımaktadır. Bağcılık yapılan; Çanakkale’de Bozcaada, İzmir’de Şirince, Çeşme (Alaçatı) ve Foça, Nevşehir’de Kapadokya, Tekirdağ’da Şarköy ve Mürefte, Denizli’de Pamukkale, Balıkesir’de Avşa, Bursa’da İznik tarım turizmi (Agro Turizm) açısından potansiyeli yüksek yörelerimizdir. Son yıllarda aratan iç ve dış turizme paralel olarak şarap tüketiminin artmasıyla yeni bağ alanlarının oluşturulmasına ve yeni üzüm çeşitlerinin yetiştirilmesine neden olmuştur. Bu yörelerde “bağ turizm’inin teşvik edilmesi gerekir. Ülkemizin buna benzer yörelerinde görülebileceği gibi tarım turizmi doğrultusunda bağcılık ve şarapçılığın geliştirilmesindeki yönetim ve planlamalar yapılmalıdır