Journals / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2026 / Sayı: 45

The Questions that People are Asked in The Qur'ân Al-Kerîm

Kur’ân-ı Kerîm’de İnsanlara Bildirilen Sorular

Hakan Özkan(İSTANBUL MEDENİYET ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-2023-6873
Pages
568–589
Publication Date
2025-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of the study, it has been determined that there are 260 verses that contain questions revealed to people by Allah and that these questions are an important method and tool in terms of making people think, raising awareness and guiding them to the right path.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Qur'ân, the last divine book sent by Allah to mankind, is instrumental in guidance and contemplation with its words and meaning.
📊
Key Findings & Data:Divine questions integrate with the powerful educational language of the Qur’ân to both increase individual awareness and strengthen spiritual consciousness.
💡
Conclusion & Impact:As a result of the study, it has been determined that there are 260 verses that contain questions revealed to people by Allah and that these questions are an important method and tool in terms of making people think, raising awareness and guiding them to the right path.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Din Eğitimi · Kur’ân-ı Kerîm · Soru

Abstract

The Qur'ân, the last divine book sent by Allah to mankind, is instrumental in guidance and contemplation with its words and meaning. The Qur’ân is not only a book that determines the principles of belief and worship, but also a multidimensional address that deepens thought and directs the individual to contemplation. One of the important elements of this address is the divine questions. Different methods are used in the Qur’ân to help people use their minds and hearts in the right direction. One of the most prominent and frequently used methods in divine speech is the question-answer method. Rather than conveying information directly, divine questions are used to encourage the interlocutor to think and search for the truth. These questions aim to make human beings reflect on fundamental issues such as existence, creation, knowledge and responsibility on both individual and social levels. Divine questions integrate with the powerful educational language of the Qur’ân to both increase individual awareness and strengthen spiritual consciousness. By directly addressing the individual, these questions ensure his/her mental participation and stimulate his/her search for meaning. In this respect, they can be considered an important pedagogical tool in religious education. One of the most important contributions of divine questions in religious education is the development of the student's skills of questioning, thinking, and internal accounting. In contrast to the traditional rote learning approach, this process offers a learning opportunity that encourages the active participation of the individual. In the Qur’ân, there are questions directed from God to human beings as well as questions that are used in the dialog of others and that are communicated to people because of their importance. The problem statement of this study is what are the questions that God has revealed to human beings in the Qur’ân. In the existing literature, there are no studies on what dimensions these questions contain and what mental processes they lead their interlocutors to. Our aim is to identify all the questions revealed by Allah to human beings in the Qur’ân and to classify them thematically. This study also aims to make visible the effects of divine questions on Qur’ânic pedagogy and rhetorical power and to make a qualified contribution to the academic literature in this field. Document analysis, one of the qualitative research methods, was used in the study. The Qur’ân was read 5 times to determine these questions and the verses were categorized according to their meaning content. This article focuses only on the questions that God has revealed to people in the Qur’ân and that are mentioned in the dialogues of prophets, tribes and people among themselves, and the study is limited to these verses. As a result of the study, it has been determined that there are 260 verses that contain questions revealed to people by Allah and that these questions are an important method and tool in terms of making people think, raising awareness and guiding them to the right path.

Özet

Allah’ın insanlara göndermiş olduğu son ilahi kitap Kur’ân-ı Kerîm, lafız ve manasıyla hidayete ve tefekküre vesile olmaktadır. Kur'ân, yalnızca inanç ve ibadet esaslarını belirleyen bir kitap değil, aynı zamanda düşünceyi derinleştiren ve bireyi tefekküre yönlendiren çok boyutlu bir hitaptır. Bu hitabın önemli unsurlarından biri de ilahî sorulardır. Kur’ân’da, insanların aklını ve kalbini doğru yönde kullanmasına vesile olacak farklı yöntemler kullanılmaktadır. İlahî kelamda dikkat çeken ve sıklıkla kullanılan yöntemlerden biri, soru-cevap yöntemidir. İlahî sorular, doğrudan bir bilgi aktarmaktan ziyade, muhatabı düşünmeye sevk etmek ve hakikati aramaya teşvik etmek amacıyla kullanılmaktadır. Bu sorular, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde insanın varlık, yaratılış, bilgi ve sorumluluk gibi temel meseleler üzerine düşünmesini amaçlar. İlahî sorular hem bireysel farkındalığı artırma hem de manevi bilinci güçlendirme noktasında Kur’ân’ın güçlü eğitim diliyle bütünleşir. Bu sorular, bireyi doğrudan muhatap alarak onun zihinsel katılımını sağlar ve anlam arayışını harekete geçirir. Bu yönüyle, din eğitiminde önemli bir pedagojik araç olarak kabul edilebilir. İlahî soruların din eğitimindeki en önemli katkılarından biri, öğrencinin sorgulama, düşünme ve içsel muhasebe yapma becerilerini geliştirmesidir. Geleneksel ezberci eğitim anlayışının aksine bu süreç, bireyin aktif katılımını teşvik eden bir öğrenme imkanı sunar. Kur’ân’da Allah’tan insanoğluna yöneltilen sorular olduğu gibi başkalarının diyalogunda kullanılan ve önemi nedeniyle insanlara bildirilen sorular da mevcuttur. Kur’ân’da Allah tarafından insanlara bildirilen soruların neler olduğu, çalışmanın problem cümlesini oluşturmaktadır. Mevcut literatürde, bu soruların hangi boyutlar içerdiği ve muhataplarını hangi zihinsel süreçlere sevk ettiği konusunda çalışmalar bulunmamaktadır. Amacımız, Kur’ân’da Allah tarafından insanoğluna bildirilen soruların tümünü belirlemek ve bunları tematik olarak tasnif etmektir. Bu çalışma ayrıca, ilahî soruların Kur’ân pedagojisi ve retorik gücü üzerindeki etkilerini görünür kılmayı ve bu alandaki akademik literatüre nitelikli bir katkı sunmayı amaçlamaktadır. Çalışmada, nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi kullanılmıştır. Kur’ân, bu soruların tespiti için 5 defa hatmedilmiş, âyetler anlam içeriklerine göre kategorize edilmiştir. Bu makalede sadece Kur’ân’da Allah’ın insanlara bildirdiği ve peygamberlerin, kavimlerin, insanların kendi aralarındaki diyaloglarında geçen sorulara odaklanılmıştır, çalışma bu âyetlerle sınırlıdır. Çalışma neticesinde Allah tarafından insanlara bildirilen soruları içeren 260 âyetin varlığıyla birlikte bu soruların insanları düşündürme, bilinçlendirme ve doğru yola yönlendirme açısından önemli bir yöntem ve araç olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

Özkan, H. (2025). The Questions that People are Asked in The Qur'ân Al-Kerîm. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 45, 568–589. https://doi.org/10.35209/ksuifd.1653055

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (81)

  1. Akarsu, Bedia. Dil Kültür Bağlantısı. İstanbul: İnkılap Yayınevi, 1998.
  2. Aksan, Doğan. Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 2009.
  3. Aktaş, Sahip. Kur'an'da İstifhâm Üslûbu. Elazığ: Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2006.
  4. Aktaş, Şerif. Edebiyatta Üslûp ve Problemleri. Ankara: Akçağ Yayınları, 1993.
  5. Altıntaş, Ramazan. İslam Düşüncesinde İşlevsel Akıl. İstanbul: Pınar Yayınları, 2003.
  6. Asım Efendi, Mütercim. Kamusu’l-Muhit Tercümesi. çev. Eyyüp Tanrıverdi. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları, 2014.
  7. Ayasbeyoğlu, Nevzat. İslamiyet'in Eğitimimize Getirdiği Değerler ve Kur'ân-ı Kerîm'in Eğitim ile İlgili Âyetlerinin Tahlili. İstanbul: MEB Yayınları, 1991.
  8. Ayverdi, İlhan. Kubbealtı Lugatı Misalli Büyük Türkçe Sözlük. İstanbul: MAS Matbaacılık A.Ş., 2008.
  9. Azzâm, Muhammed. el-Üslûbiyye Menhecen Nakdiyyen. Dimeşk: MenşUrâtü Vezârâti’s-Sekâfe, 1989.
  10. Baş, Erdoğan. Kur’an’ın Üslûbu ve Tekrarlar. İstanbul: Pınar Yayınları, 2003.
  11. Bolelli, Nusrettin. Belâğat (Arap Edebiyatı Bilgi ve Teorileri). İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1993.
  12. Bor, Adil. Kur’an Belâgatında Hitap ve Muhatap İlişkisi. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2017.
  13. Buhârî, Ebu Abdillah Muhammed b. İsmail. el-Câmiu’s-sahîh. thk. Mustafa Dib el-Boğa. Yemame: Daru İbn Kesir, 1987.
  14. Cârim, Ali– Emin, Mustafa. el-Belâğatü’l-Vâzıha. Mısır: Dârü’l-Maârif, 1959.
  15. Carrel, Alexis. İnsan Denen Meçhul. çev. Ömer Durmaz. İstanbul: Hayat Yayınları, 2016.
  16. Cerrahoğlu, İsmail. Tefsir Usûlü. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1989.
  17. Cündî, Enver. el-Fushâ Lüğatü’l-Kur’an. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-Lübnânî, 1982.
  18. Cündioğlu, Dücane. Kur’ân ve Dil’e Dair. İstanbul: Kaknüs Yayınları, 2005.
  19. Cürcânî, Ebu’l-Hasan Seyyid Şerif Ali b. Muhammed b. Ali. Tarîfât. İstanbul: Matbaa-i Âmire, h. 1253.
  20. Çağıl, Necdet. Kıraat Olgusu Çerçevesinde Kur’ân’ın Belagat ve Fonetik Yapısı. Ankara: İlahiyat Yayınları, 2005.
  21. Çakan, İsmail Lütfi. Dini Hitabet. İstanbul: İfav Yayınları, 2012.
  22. Çelik, Muhammed. Kur’ân’ın İkna Hususiyeti. İzmir: Akademi Yayınları, 2006.
  23. Çetin, Abdurrahman. Hitabet ve İrşad. Bursa: Aksa Yayınları, 1998.
  24. Çevikoğlu, Hasan. Kur’ân-ı Kerîm’de Edebî Üslûp. Şanlıurfa: Harran Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 1999.
  25. Çiçek, M. Halil. Kur’an Nasıl Bir Kitaptır. İstanbul: Beyan Yayınları, 2007.
  26. Çiçek, M. Halil. 20. Asırda Kur’ân İlimleri Çalışmaları. İstanbul: Timaş Yayınları, 1995.
  27. Çöğenli, Sadi - Demirayak, Kenan. Arap Dili Kaynakları. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Yayınları, 2000.
  28. Dağdeviren, Alican. Kur’ân-ı Kerim’de Sorular ve Cevaplar. Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2002.
  29. Deliser, Bilal. “Kur’an’ın Anlaşılmasında Bir Yöntem Olarak Üslûbu’l-Kur’an”. Journal of Turkish Studies 12/27 (2017), 147-174.
  30. Denizer, Nurullah. Kur’ân’da İnsanlara Yöneltilen Sorular. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2020.
  31. Divlekci, Celalettin. Anlam-Üslûp İlişkisi Bağlamında Kur’ân’ın Üslûp Analizi. Ankara: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2009.
  32. Draz, M. Abdullah. En Mühim Mesaj Kur’ân. çev. Suat Yıldırım. Ankara: Akçağ Yayınları, 1985.
  33. Draz, M. Abdullah. Kur’ân’a Giriş. çev. Salih Akdemir. Ankara: Kitabiyat Yayınları, 2000.
  34. Draz, M. Abdullah. Kur’ân’ın Anlaşılmasına Doğru. çev. Salih Akdemir. İstanbul: Mim Yayınları, 1983.
  35. Durmuş, İsmail. “Üslûp”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 42/387-388. Ankara: TDV Yayınları, 2012.
  36. Düzenli, Yaşar. Üslub ve Semantik Açıdan Kur’ân ve Şefaat. İstanbul: Pınar Yayınları, 2008.
  37. Ebu Zeyd, Nasr Hamid. İlahi Hitabın Tabiatı-Metin Anlayışımız ve Kur’an İlimleri Üzerine-. çev. Mehmet Emin Maşalı. Ankara: Kitâbiyât, 2001.
  38. Ergin, Muharrem. Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Basım, 2008.
  39. Esen, Muammer. "Kur’an’da Akıl-İman İlişkisi". Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 52/2, (2011), 85-96.
  40. Fersahoğlu, Yaşar. Kur'ân'da Zihin Eğitimi. İstanbul: Marifet Yayınları, 1998.
  41. Gezer, Süleyman. "Sözlü ve Yazılı Kültür Ayrımında Kur’an". İslami İlimler Dergisi 3/2 (2008), 229-249.
  42. Gökkır, Necmettin. Kur’an Dilinin Sosyo-Kültürel Bağlamı. İstanbul: İFAV Yayınları, 2014.
  43. Görgün, Tahsin. İlâhî Sözün Gücü: Varlık ve Bilgi Kaynağı Olarak Kur’ân. İstanbul: Gelenek Yayınları, 2003.
  44. Görmez, Hatice. Kur'an-ı Kerîm'in İkili Anlatım Üslubu Bağlamında Terğîb ve Terhîb. İstanbul, Kuramer, 2017.
  45. Güngör, Hülya. Kur’ân-ı Kerîm’de Fasl ve Vasl İncelikleri (Yûsuf Sûresi Örneği). (Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2020.
  46. Güven, Şahin. “Kur’an Dilinin Özellikleri”. Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 1/14 (2012), 7-20.
  47. Hamîdullah, Muhammed. Kur’an-ı Kerim Tarihi. çev. Salih Tuğ. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1993.
  48. İbn Manzûr, Cemalüddin Muhammed b. Mukerrem Lisânu’l- Arab. Kahire: Dâru’l-Maarif, 1990.
  49. Kabaklı, Ahmet. Türk Edebiyatı. İstanbul: Türkiye Eğitim Vakfı Yayınları, 1994.
  50. Karaağaç, Günay. Dil, Tarih ve İnsan. İstanbul: Kitabevi Yayınları, 2008.
  51. Karadavi, Yusuf. Kur’an’ı Anlamada Yöntem. çev. Mehmet Nurullah Aktaş. İstanbul: Nida Yayıncılık, 2005.
  52. Karagöz, Mustafa. "Dilin İşlevleri Açısından Kur’an Üslubu". KSÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi 9 (2007), 171-206.
  53. Kâsimî, Cemaleddin. Tefsir İlminin Meseleleri. çev. Sezai Özel. İstanbul: İz Yayınları, 1990.
  54. Kattân, Mennâ Halil. Mebâhis fi ulûmi’l-Kur’ân. Beyrut: Müessetü’r-Risâle, 2016.
  55. Kazvînî, Ebü’l-Meâlî Celâlüddîn el-Hatîb. el-Îzâh fî ulûmi’l-belâğa. thk. Muhammed Hafâcî. Beyrut: 1980.
  56. Keskioğlu, Osman. Nüzulünden İtibaren Kur’ân’ı Kerim Bilgileri. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı, 2012.
  57. Koçkuzu, Ali Osman. Rivayet İlimlerinde Haber-i Vahitlerin İtikat ve Teşri Yönlerinden Değeri. Ankara: Diyanet Yayınları, 1988.
  58. Kur’ân-ı Kerîm ve Açıklamalı Meâli. çev. Hayrettin Karaman - Ali Özek- İbrahim Kâfi Dönmez - Mustafa Çağrıcı - Sadrettin Gümüş – Ali Turgut. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 27. Basım, 2014.
  59. Lebidî, Abdurrauf Said Abdulğani. Hemzetü’l-istifhâm fi’l-Kur’âni’l-Kerîm. Amman: Mektebetü Vataniyye, 1992.
  60. Mutini, Abdülazim İbrahim Muhammed. Tefsiru’l-Belagi li’l-İstifhâm fi’l-Kur’âni’l-Hakîm. Kahire: Mektebetü Vehbe, 2011.
  61. Müslim, Ebü’l Hüseyn Müslim b. Haccâc, el-Câmiu’s-Sahîh. thk. Muhammed Fuâd Abdülbâki. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabiyye, 1972.
  62. Necati, M. Osman. Kur'an ve Psikoloji. çev. Hayati Aydın. Ankara: Fecr Yayınevi, 2004.
  63. Odabaşı, Fatma. “Dindarlık Göstergesi Olarak Dil/Dil Dindarlığı”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 14/ 1 (2014), 123-154.
  64. Okiç, M. Tayyip. Kur’ân-ı Kerîm’in Üslûp ve Kıraatı. Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1963.
  65. Oral, Murat. “Kur’ân’a Göre Akıl ve Tefsirdeki Rolü Bakımından Aklın Kur’ân’a Arzı”. Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi 14/1 (2022), 278-301.
  66. Öcal, Mustafa. Din Eğitimi ve Öğretiminde Metodlar. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1991.
  67. Öncel, Eyyup Serkan. “İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretim Programının Eleştirel Düşünme Becerileri Açısından İncelenmesi”. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi 9/11 (2019), 2797-2829.
  68. Öncel, Eyyup Serkan. “Eleştirel Düşünme ve Felsefe”. Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırma Dergisi 6/37 (2019), 1308-1316.
  69. Süyûtî, Celâlüddîn Abdurrahman. el-İtkân fî Ulûmi’l-Kur’ân. Beyrut: Dâr-u İbn Kesîr, 1993.
  70. Şahinler, Necmettin. Kur’an’da Sembolik Anlatımlar. İstanbul: Beyan Yayınları, 1995.
  71. Şanver, Mehmet. "Dini Tebliğ ve Eğitim Açısından Kur’an’da İnsan Psikolojisi ve Özellikler". Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 10/1 (2001), 137-164.
  72. Şâyib, Ahmed. el-Üslûb. Kahire: Mektebetü’n-Nehdati’l-Mısriyye, 1976.
  73. Taftazânî, Saduddin Mesud b. Abdillah. Muhtasaru’l-Meânî. İstanbul: Şifa Yayınları, 2017.
  74. Tahirü’l Mevlevi. Edebiyat Lugati. İstanbul: Enderun Kitabevi, 1973.
  75. Tokur, Behlül. “Kur’an’da Soru Kalıpları ve Metaforlar”. Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 36 (2011), 105-118.
  76. Ulutürk, Veli. Kur'ân-ı Kerîm Allah’ı Nasıl Tanıtıyor?. İzmir: Nil Yayınları, 1994.
  77. Yavuz, Yusuf Şevki. Kur’an-ı Kerim’de Tefekkür ve Tartışma Metodu. Bursa: İlim ve Kültür Yayınları, 1983.
  78. Yetkin, Suut Kemal. Edebiyat Üzerine. İstanbul: Yenilik Yayınları, 1952.
  79. Yüksel, Ahmet Halûk. İkna ve Konuşma. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını, 2005.
  80. Yüksel, Muhammed Bahaeddin. Kur’an’ı Farklı Anlama ve Nedenleri. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2017.
  81. Zürkânî, Muhammed Abdülazîm. Menâhilü’l-İrfân fî Ulûmi’l-Kur’an. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1988.