AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe empirical results indicate that the level of digitalization, POS and ATM density, and the number of personnel positively affect the ratio of non-performing loans, whereas the variable representing the COVID-19 period exerts a negative effect.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the provincial-level dynamics of non-performing loans in Türkiye’s banking system within the framework of banks’ digitalization strategies, operational capacity choices, and liquidity management practices, using an annual dataset covering 81 provinces for the period 2011–2024. The analysis investigates the relationship between non-performing loans and several indicators, including the level of digitalization, POS and ATM density, the number of branches and personnel, and the loan-to-deposit ratio. In addition, to account for conditions that may have affected credit markets in an extraordinary manner, variables capturing the credit risk implications of the COVID-19 period and the 2023 earthquakes were incorporated into the model. The estimations were conducted under a fixed-effects specification using the Driscoll–Kraay standard errors method, which accounts for regional heterogeneity and temporal dependence. The empirical results indicate that the level of digitalization, POS and ATM density, and the number of personnel positively affect the ratio of non-performing loans, whereas the variable representing the COVID-19 period exerts a negative effect. By contrast, no statistically significant relationship is identified for branch density, the loan-to-deposit ratio, or the variable representing provinces affected by the earthquakes. The findings suggest that increases in digitalization and operational capacity may accelerate credit expansion and thereby contribute to risk accumulation. In this context, the need to consider the efficiency gains generated by digitalization together with credit growth and the tightening of credit evaluation processes comes to the fore. Furthermore, the results highlight the importance of adopting more balanced risk management approaches that account for regional heterogeneity, which is critical for maintaining financial stability. With these findings, the study offers an original contribution to the literature by jointly modeling digitalization indicators with the physical infrastructure of banking at the provincial level.
Özet
Türkiye’de bankacılık sisteminin il düzeyinde sergilediği takipteki kredi dinamiklerini, banka yönetimlerinin dijitalleşme stratejileri, operasyonel kapasite tercihleri ve likidite yönetimi uygulamaları çerçevesinde inceleyen bu çalışmada 81 il için 2011–2024 dönemi yıllık veri seti kullanılmıştır. Çalışmada dijitalleşme düzeyi, POS ve ATM yoğunluğu, şube ve personel sayısı ile kredi/mevduat oranının takipteki kredilerle ilişkisi analiz edilmiştir. Ayrıca, kredi piyasasını olağan dışı biçimde etkileyebilecek koşulları dikkate almak amacıyla COVID-19 dönemi ve 2023 depremlerinin kredi riskine yansımalarını kontrol eden değişkenler modele dâhil edilmiştir. Tahminler bölgesel heterojen unsurlar ve zamansal bağımlılıklar dikkate alınarak sabit etkiler modeli altında Driscoll–Kraay standart hatalar yöntemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Ampirik analiz sonucunda, dijitalleşme düzeyinin, POS ve ATM yoğunluğunun ve personel sayısının takipteki kredi oranlarını pozitif yönde; COVID-19 dönemini temsil eden değişkenin ise negatif yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır. Buna karşılık, şube yoğunluğu, kredi/mevduat oranı ve depremden etkilenen illeri temsil eden değişken için istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir. Elde edilen bulgular, dijitalleşme ve operasyonel kapasite artışının kredi genişlemesini hızlandırarak risk birikimini artırabileceğini göstermektedir. Bu çerçevede, dijitalleşmenin sağladığı verimlilik kazanımlarının kredi büyümesi ve kredi değerlendirme süreçlerindeki sıkılaşma ile birlikte ele alınması gerekliliği öne çıkmaktadır. Ayrıca bölgesel heterojenliği dikkate alan daha dengeli risk yönetimi yaklaşımlarının finansal istikrar açısından kritik olduğu anlaşılmaktadır. Bu bulgularla çalışma, dijitalleşme göstergelerini bankacılığın fiziksel altyapı unsurlarıyla birlikte il düzeyinde modelleyerek literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.