Journals / History Studies / 2026 / Sayı: 18(1)

Legitimacy of Power in the Urartian Kingdom within the Framework of Max Weber’s Theory of Authority

Max Weber’in Otorite Kuramı Çerçevesinde Urartu Krallığı’nda İktidarın Meşruiyeti

İshak Küçükyıldız(ARTVİN ÇORUH ÜNİVERSİTESİ, FEN-EDEBİYAT FAKÜLTESİ)0000-0002-2720-9408
Pages
—
Publication Date
2026-02-19
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Thus, the study not only examines Urartian history within a political framework, but also contributes to the sociological evaluation of authority and legitimacy relations in ancient states from a Weberian perspective.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Throughout history, various theories have been developed regarding the legitimacy of power and the sources of this legitimacy.
📊
Key Findings & Data:In this context, Urartian kings also developed different strategies in order to legitimize their power.
💡
Conclusion & Impact:Thus, the study not only examines Urartian history within a political framework, but also contributes to the sociological evaluation of authority and legitimacy relations in ancient states from a Weberian perspective.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Urartu · İktidar · Meşruiyet

Abstract

Throughout history, various theories have been developed regarding the legitimacy of power and the sources of this legitimacy. The fundamental element that ensures the sustainability of power is the acceptance of power as legitimate. In this context, Urartian kings also developed different strategies in order to legitimize their power. The Urartian State, which ruled over a large geography centered on Lake Van, was faced with the necessity of maintaining its power in a strategic region bordering many powerful states. This study analyzes the legitimacy understanding of the Urartian kings within the framework of Max Weber's authority typology. In particular, the forms of legitimacy on which the Urartian political authority was based are discussed based on Weber's concepts of "traditional authority" and "charismatic authority". When Urartian inscriptions are examined in detail, it is clearly seen that the kings legitimized their authority through traditional and charismatic elements. Thus, the study not only examines Urartian history within a political framework, but also contributes to the sociological evaluation of authority and legitimacy relations in ancient states from a Weberian perspective.

Özet

Tarih boyunca iktidarın meşruiyetine ve bu meşruiyetin kaynaklarına dair çeşitli teoriler geliştirilmiştir. İktidarın sürdürülebilirliğini sağlayan temel unsur, iktidarın meşru kabul edilmesidir. Bu bağlamda Urartu kralları da iktidarlarını meşrulaştırmak amacıyla farklı stratejiler geliştirmişlerdir. Van Gölü merkezli geniş bir coğrafyada hüküm süren Urartu Devleti, çok sayıda güçlü devletle sınırdaş olan stratejik bir bölgede iktidarını koruma gerekliliğiyle karşı karşıya kalmıştır. Bu çalışma, Max Weber’in otorite tipolojisi çerçevesinde Urartu krallarının meşruiyet anlayışını analiz etmektedir. Çalışmada özellikle Weber’in “geleneksel otorite” ve “karizmatik otorite” kavramları temelinde, Urartu siyasi otoritesinin dayandığı meşruiyet biçimleri tartışılmıştır. Urartu yazıtları detaylı biçimde incelendiğinde, kralların otoritelerini geleneksel ve karizmatik unsurlar üzerinden meşrulaştırdıkları açıkça görülmektedir. Böylece çalışma, Urartu tarihini yalnızca siyasi bir çerçevede ele almakla kalmayıp aynı zamanda Eski Çağ devletlerinde otorite ve meşruiyet ilişkilerini Weberyen bir bakış açısıyla sosyolojik olarak değerlendirmeye katkı sunmaktadır.

🔖

Cite This Article

Küçükyıldız, İ. (2026). Legitimacy of Power in the Urartian Kingdom within the Framework of Max Weber’s Theory of Authority. History Studies, Sayı: 18(1). https://doi.org/10.9737/historystudies.1765706

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (80)

  1. Adontz, Nicolas. Histoire d'Armenie: Les origines du Xe siecle au VV (Av. J. C.). Paris: L'Union General Armenienne de Bienfaisance, 1946.
  2. Akkuş Mutlu, Suzan. “Urartularda İktidarı Güçlendirme Aracı Olarak Tarih Yazıcılığı.” Uluslararası Prof. Dr. Halil İnalcık Tarih ve Tarihçilik Sempozyumu Bildiriler, Cilt I. Haz. Bedir A., Soykan B., İmamoğlu U. C, 161-181. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2022.
  3. Aybakan, Bilal ve İbrahim Kafi Dönmez. "Meşrû." Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA) 29 (2004): 378-383.
  4. Batmaz, Atilla. “Urartu Dininde Kurban Kavramı ve Kurban Uygulamaları.” Belleten 77, no. 280 (Aralık 2013): 801–832.
  5. Belli, Oktay. “Urartu Kalelerindeki Anıtsal Kaya İşaretleri.” Anatolian Research 11 (1989): 65-121.
  6. Belli, Oktay. “Doğu Anadolu’da Urartu Krallığına Ait Anıtsal Kaya İşaretlerinin Araştırılması.” Türkiye Arkeolojisi ve İstanbul Üniversitesi. Ed. Oktay Belli, 403-408. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, 2000.
  7. Biber, Ayhan & Turancı, Eda. “Toplumsal Şeytan Üçgeni: İktidar, Hegemonya ve Propaganda.” Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (21), (2014). 28-41. https://doi.org/10.31123/akil.442999
  8. Bingöl, Burak. Yazılı ve Arkeolojik Kaynaklar Işığında Demir Çağı’nda Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi’nin Ulaşım Ağı. Yayımlanmamış doktora tezi. Atatürk Üniversitesi, Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Tarih Anabilim Dalı, Erzurum, 2024.
  9. Bingöl, Burak ve Günaşdı, Yavuz. “Eski Çağ’da Erzurum: Horasan - Köprüköy - Pasinler yol ağı ve kuzey - güney rotaları.” MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi 13, no. 4 (2024): 1495–1518.
  10. Biscione, Raffaele. “The Iron Age Settlement Pattern: Pre-Urartian and Urartian Periods”. The North-Eastern Frontier: Urartians and Non-Urartians in the Sevan Lake Basin: I. The Southern Shores (Eds. R. Biscione/S. Hmayakyan/N. Parmegiani), Rome: CNR Istituto di Studi sulle civiltà dell’Egeo e del Vicino Oriente, Documante Asiana VII, (2002). 351-370.
  11. Bryce, Trevor. The Routledge Handbook of the Peoples and Places of Ancient Western Asia: From the Early Bronze Age to the Fall of the Persian Empire. London and New York: Routledge, 2006.
  12. Bryman, Alan. Charisma and Leadership in Organizations. London: Sage, 1992.
  13. Bonfanti, Annarita. “The Role of Performance in the Rituals of Išpuini and Minua: Religion, Community and Legitimacy in the Formation of Urartu.” Anatolian Studies 75 (2025): 81–99.
  14. Cambridge International Dictionary of English, London: Cambridge University Press, 1995.
  15. Ceylan, Alpaslan. “Yeni Bulgular Işığında Kuzeydoğu Anadolu’da Diauehi Krallığı ve Urartular.” Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 20, (2017): 517-568 https://doi.org/10.9775/kausbed.2017.032
  16. Ceylan, Alpaslan- Günaşdı, Yavuz. Erzurum’un Eski Çağ Kaleleri, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları, 2018.
  17. Ceylan, Alpaslan - Üngör, İbrahim. Eski Çağ’da Erzincan Kaleleri, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları, 2018.
  18. Ceylan, Nezahat. “Urartuların İran’daki Krali Kenti: BASTAM.” Belgü, Sayı 2 (2015): 137–158.
  19. Ceylan, Nezahat ve Çiftçi, Murat “Kuzeybatı İran’daki Urartu Yazıtlarındaki Savaş ve Propaganda İfadeleri.” Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi 10, no. 2 (2021): 1369–1388.
  20. Conger, Jay A. “Max Weber's conceptualization of charismatic authority: Its influence on organizational research,” The Leadership Quarterly, Volume 4, Issues 3–4, (1993): 277-288. https://doi.org/10.1016/1048-9843(93)90035
  21. Çifçi, Ali. “Religion and Kingship Ideology: The God Haldi and the Urartian Monarch.” Ancient West and East 17 (2018): 119–141.
  22. Çiftçi, Murat, “Urartu Çivi Yazılı Belgelerinde Savaş ve Propaganda Metinleri ve Değerlendirilmesi.” Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, 2021.
  23. Çiftçi, Murat ve Günaşdı, Yavuz. “Savaş ve Propaganda İfadeleri Açısından Kars ve Ardahan Bölgesi Urartu Yazıtları ve Değerlendirilmesi.” Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, no. 28 (2021): 603–621.
  24. Çetin, Halis. “Siyasetin Evrensel Sorunu: İktidarın Meşruiyeti - Meşruiyetin İktidarı”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi 58/03 (2003): 61-88. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000001656.
  25. Çilingiroğlu, Altan. “Ayanis Kalesi / Ayanis Fortress.” Urartu: Doğuda Değişim. Ed. Kemalettin Köroğlu ve Erkan Konyar, 250-267. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2011.
  26. Çilingiroğlu, Altan. Urartu Tarihi, Bornova: Ege Üniversitesi Yayınları, 1994.
  27. Çilingiroğlu, Altan. Urartu Krallığı: Tarihi ve Sanatı, İzmir: Yaşar Eğitim ve Kültür Vakfı Yayını,1997.
  28. Çilingiroğlu, Altan. “Urartu Sur Duvarları Üzerine Düşünceler”. Arkeoloji Sanat Tarihi Dergisi, II, (1983):28-44.
  29. Danışmaz, Harun. Urartu Krallığı Yönetim ve Organizasyon, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 2023.
  30. Diakonoff, İgor M. - Kashkai, S. M. Geographical Names According to Urartian Texts, Répertoire géographique des textes cunéiformes 9, Wiesbaden: Dr Ludwig Reichert Verlag, 1981.
  31. Dinçol, Ali. M. – Dinçol Belkıs. “Urartu Yazısı ve Dili”., Urartu Doğu’da Değişim içinde, Hz. Kemalettin Köroğlu- Erkan Konyar. 123-133. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2022,
  32. Erzen, Afif. “Çavuştepe Yukarı Kale ve Toprakkale 1976 Dönem Kazıları”. Anadolu Araştırmaları 4-5, (1976-1977). 1-59.
  33. Erzen, Afif. Doğu Anadolu ve Urartular. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1984.
  34. Erzen, Afif. Doğu Anadolu ve Urartular/Eastern Anatolia and Urartian. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1992.
  35. Forbes, Thomas B. “Urartian Architecture”. (Ed. A.R. Hands - B.Sc. - M.A., D. Phil - D.R. Walker). BAR International Series 170, 122 Banbury Road, England: Oxford OX2 7BP, 1983.
  36. Grayson, A. Kirk. Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia BC (to 1115 BC). The Royal Inscriptions of Mesopotamia, Assyrian Periods 1. Toronto; Buffalo; London: University of Toronto Press, 2002.
  37. Kanar, Mehmet. Büyük Farsça- Türkçe Sözlük, İstanbul: Say Yayınları, 2016.
  38. Karlsson, Mattias. “Assyrian Royal Titulary in Babylonia”. Cuneiform Digital Library Preprints (CDLP), no. 19, 2020, 1–24. Erişim adresi: https://cdli.earth/articles/cdlp/19.0.pdf(Erişim: 10.12.2025).
  39. Kılıç, Yusuf - Eser, Elvan. “Urartu Yazıtları Işığında Din-Siyaset İlişkisi Üzerine Bir İnceleme,” Belgi, Sayı 12, (2016): 268.289.
  40. Konakçı, Erim. - Baştürk, Mahmut B. "Military and Militia in the Urartian State", Ancient West & East, c. 8, (2009):169-201, https://doi.org/10.2143/AWE.8.0.2045842
  41. Konyar, Erkan. Urartu Aşiretten Devlete, İstanbul: Homer kitabevi, 2022.
  42. König, Friedrich Wilhelm. Handbuch Der Chaldäischen Inschriften. Archiv Für Orientforschung Herausgegeben Von Ernst Weidner. Beiheft. Graz: Selbstverlag des Herausgebers, 1955–1957.
  43. Köroğlu, Kemalettin. “Urartu: Krallık ve Aşiretler,” Urartu Doğu’da Değişim, Hz. Kemalettin Köroğlu- Erkan Konyar, 1-35. İstanbul: Yapıkredi yayınları, 2022.
  44. Küçükyıldız, İ. “Urartu Yazıtlarındaki Dua ve Beddualara İşlevsel Bir Bakış.” Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 25, no. 4 (2023): 1606–1628.
  45. Mann, Michael. İktidarın Tarihi -Başlangıcından 1760’a kadar Toplumsal İktidarın Kaynakları, Cilt 1, Çevirmenler: Esin Saraçoğlu, Soner Torlak, Emre Kolay, Olcay Sevimli, (Ankara: Phoenix Yayınevi, 2012).
  46. Martirosyan, Arutjun A. Argistichinili. Archeologiceskie Pamjatniki Armenii, cilt 8. Erevan: Akademija Nauk Armjanskoj SSR, 1974.
  47. Melikişvili, Georgi A. Urartskie Klinoobraznye Nadpisi. Moskova: Akademiya Nauk SSSR, 1960.
  48. Ok, Ahmet Ş. “Max Weber’de Otorite ve Meşruiyet Tipolojisi.” Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(8), 42-54.
  49. Oktay, Cemil. Siyaset Bilimi İncelemeleri. İstanbul: Alfa Yayınları, 2005.
  50. Okumuş, Ejder. Meşruluğun Toplumsal Gerçekliği, İstanbul: İnsan Yayınları, 2010.
  51. Öztekin, Ahmet & Öztekin, Hülya. “İktidarın Meşruiyeti ve Rıza Üretimi: Masallardan ve Mitlerden Kitle İletişimine Toplumsal Bilincin İnşası.” OPUS International Journal of Society Researches, 16(30), (2020): 2911-2940. https://doi.org/10.26466/opus.758822
  52. Özgül, Oktay. “Erzurum’da Stratejik Bir Urartu Kalesi: Tepeköy Pir Ali Baba.” TÜBA-AR Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi 19 (Ocak 2016): 137–157.
  53. Payne, R. Margaret. Urartu Çivi Yazılı Belgeler Kataloğu. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2006.
  54. Piotrovskii, Boris B. Urartu. Geneva: Nagel Puplishers. 1969.
  55. Piotrovskii, Boris B. “Urartu Dini.” Çeviren İsmail Kaynak. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi 23, no. 1/2 (1965): 37–48.
  56. Radner, Karen. “Between a Rock and a Hard Place: Muṣaṣir, Kumme, Ukku and Šubria—the Buffer States between Assyria and Urarṭu.” In Biainili-Urartu: The Proceedings of the Symposium Held in Munich, 12–14 October 2007, edited by Stephan Kroll, Claudia Gruber, Ursula Hellwag, Michael D. Roaf, and Paul Zimansky, 243–264. Leuven: Peeters, 2012.
  57. Ritzer, George. Sosyoloji Kuramları, Çeviren: Himmet Hülür, İstanbul: Deki Basım Yayımevi, 2013.
  58. Sagona, Antonio G. & Zimansky, Paul. Arkeolojik Veriler Işığında Türkiye’nin En Eski Kültürleri MÖ1.000.000-550. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2018.
  59. Salvini, Mirjo. Urartu Tarihi Ve Kültürü, İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları, 2006.
  60. Sandalgian, Joseph. Les inscriptions cuneiformes Urartiques: transcrites avec une triple traduction interliruiaire en Armenien c1assique. en Latin et en Française, suivies d’un glossaire et d’une grammaire, Venedik: Imprimerie‑librairie des PP. Mékhitharistes, 1900.
  61. Sennett, Richard. Otorite, Çev: Kamil Durand, İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 2011.
  62. Sevin, Veli. Urartu Krallığının Tarihsel ve Kültürel Gelişimi. Doçentlik Tezi, İstanbul Üniversitesi, 1979.
  63. Sevin, Veli. "Urartu-Biainili Krallığı." Aktüel Arkeoloji 30, (2012): 42-55.
  64. Sevin, Veli. "Çavuştepe Aşağı ve Yukarı Kale Kapıları: Urartu Mimarlığında Sıra Dışı Uygulamalar.” Armizzi - Engin Özgen'e Armağan, haz. Atilla Engin, Barbara Helwing ve Bora Uysal, 227-235. Ankara: Asitan Kitap, 2014.
  65. Tan, Armağan. “Urartu Dönemi’nde Bürokrasi ve Toplumsal Yapı.” Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, 2022.
  66. Tarhan, Zozan. “The Assyrian Impact on Urarṭu: Toponyms and Ideological Motifs.” Studia Antiqua et Archaeologica 30, no. 2 (2024): 281–289.
  67. Tarhan, M. Taner. “M.Ö. XIII. Yüzyılda Uruatri ve Nairi Konfederasyonları.” Basılmamış Doçentlik Tezi, İstanbul Üniversitesi, 1978.
  68. Tarhan, M. Taner. “Urartu Devleti’nin ‘Kuruluş’ Evresi ve Kurucu Krallardan ‘Lutipri=Lapturi’ Hakkında Yeni Görüşler.” Anadolu Araştırmaları-VIII, (1982): 69-114.
  69. Tarhan, M. Taner. "Urartu Devletinin Yapısal Karakteri". 9. Türk Tarih Kongresi /I,1986, 285-301.
  70. Tarhan, M. Taner. “Uç kale: Çavuştepe-Sardurihinili'nin Gizemli Yapısı Kral Kültü Tapınağı.”Anadolu Araştırmaları XVIII/ 2, İstanbul, (2007): 115-137.
  71. Türk Dil Kurumu. Türkçe Sözlük. Haz. Şükrü Haluk Akalın ve diğerleri, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 2011.
  72. Van Loon, Maurits N. Urartian Art Its Distinctive Traits in the Light of New Excavations. İstanbul:Uitgaven van het Nederlands Historicsch-Archeologisch Instituut 20, 1966.
  73. Weber, Max. Bürokrasi ve Otorite. Çeviri: H. Bahadır Akın. Ankara: Adres Yayınları, 2005.
  74. Weber, Max. Ekonomi ve Toplum. Cilt 1. Çev. Latif Boyacı. İstanbul: Yarın Yayınları, 2012.
  75. Weber, Max. Ekonomi ve Toplum. Cilt 2. Çev. Latif Boyacı. İstanbul: Yarın Yayınları, 2012.
  76. Weber, Max. Sosyoloji Yazıları. Çeviri: Taha Parla. İstanbul: İletişim Yayıncılık, 2004.
  77. Yüksel, Muhammed M. “Max Weber’de Otorite Tipleri,” Theosophia, 5, 2022, 143-158. https://doi.org/10.5281 /zenodo.7487026
  78. Zencirkıran, Mehmet. Sosyoloji. Bursa: Dora Yayımları, 2017.
  79. Zimansky, Paul, E. Ecologyand Empire. The Structure of the Urartian State. Chicago:The Oriental Institute of the University of Chicago,1985.
  80. Zimansky, Paul. “Urartu ve Çağdaşları”,Urartu Doğu’da Değişim, Hz. Kemalettin Köroğlu- Erkan Konyar,74-87. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2022.