SavedAdd your journal

Journals / Sosyoekonomi / 2013 / Cilt: 19 - Sayı: 19

Biçimsel Olmayan Mentorluk Yoluyla Öz-Etkinliğin Artırılması

Nurettin İBRAHİMOĞLU
Pages
—
Publication Date
2013-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmaya katılan 110 teknokent çalışanından elde edilen bulgular analiz edildiğinde; “mentorluğun psikososyal işlevlerinden koçluk ve benimsenme, kariyer işlevlerinden ise koruma ve beceri kazandırma” ile “öz-etkinlik boyutlarından yılmama ve sürekli çaba-ısrar inançları” arasında ilişkiler bulunmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Mentorluk faaliyetlerinin örgütsel bağlılığı, tatmini, sosyalizasyonu, iletişim ve bilgi paylaşımı ve öğrenmeyi arttırıcı etkisinin olduğu, işdevrini düşürdüğü yönünde pek çok araştırmaya rastlamak mümkündür.
📊
Key Findings & Data:Bu araştırma daha çok bir kişisel özellik olan çalışanların öz-etkinliklerinin mentorluk aracılılığıyla arttırılıp artırılmayacağına odaklanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmaya katılan 110 teknokent çalışanından elde edilen bulgular analiz edildiğinde; “mentorluğun psikososyal işlevlerinden koçluk ve benimsenme, kariyer işlevlerinden ise koruma ve beceri kazandırma” ile “öz-etkinlik boyutlarından yılmama ve sürekli çaba-ısrar inançları” arasında ilişkiler bulunmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Mentorluk faaliyetlerinin örgütsel bağlılığı, tatmini, sosyalizasyonu, iletişim ve bilgi paylaşımı ve öğrenmeyi arttırıcı etkisinin olduğu, işdevrini düşürdüğü yönünde pek çok araştırmaya rastlamak mümkündür. Bu araştırma daha çok bir kişisel özellik olan çalışanların öz-etkinliklerinin mentorluk aracılılığıyla arttırılıp artırılmayacağına odaklanmıştır. Araştırmaya katılan 110 teknokent çalışanından elde edilen bulgular analiz edildiğinde; “mentorluğun psikososyal işlevlerinden koçluk ve benimsenme, kariyer işlevlerinden ise koruma ve beceri kazandırma” ile “öz-etkinlik boyutlarından yılmama ve sürekli çaba-ısrar inançları” arasında ilişkiler bulunmuştur.

Özet

Mentorluk faaliyetlerinin örgütsel bağlılığı, tatmini, sosyalizasyonu, iletişim ve bilgi paylaşımı ve öğrenmeyi arttırıcı etkisinin olduğu, işdevrini düşürdüğü yönünde pek çok araştırmaya rastlamak mümkündür. Bu araştırma daha çok bir kişisel özellik olan çalışanların öz-etkinliklerinin mentorluk aracılılığıyla arttırılıp artırılmayacağına odaklanmıştır. Araştırmaya katılan 110 teknokent çalışanından elde edilen bulgular analiz edildiğinde; “mentorluğun psikososyal işlevlerinden koçluk ve benimsenme, kariyer işlevlerinden ise koruma ve beceri kazandırma” ile “öz-etkinlik boyutlarından yılmama ve sürekli çaba-ısrar inançları” arasında ilişkiler bulunmuştur.

🔖

Cite This Article

İBRAHİMOĞLU, N. (2013). Biçimsel Olmayan Mentorluk Yoluyla Öz-Etkinliğin Artırılması. Sosyoekonomi, Cilt: 19 - Sayı: 19. https://ajindex.com/articles/139536

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Allen, T.D. (2003), “Mentoring others: A dispositional and motivational approach”, Journal of Vocational Behavior, 62(1), 134–154.
  2. Allen, T.D. (2004), “Protégé selection by mentors: Contributing individual and organizational factors”, Journal of Vocational Behavior, 65(3), 469–483.
  3. Allen, T.D., & L.T. Eby (2004), “Factors related to mentor reports of mentoring functions provided: Gender and relational characteristics”, Sex Roles, 50(1), 129–139.
  4. Allen, T.D., L.T. Eby, M.L. Poteet, E. Lentz, L. Lima (2004), “Career Benefits Associated With Mentoring for Proteges: A Meta-Analysis”, Journal of Applied Psychology, 89(1), 127. Bandura, A. (1993), “Perceived self-efficacy in cognitive development and functioning”, Educational psychologist, 28(2), 117–148.
  5. Bandura, A. (1995), “Self-efficacy in changing societies”, Cambridge Univ. Pr. Boyd, N.G., & G.S. Vozikis (1994), “The influence of self-efficacy on the development of entrepreneurial intentions and actions”, Entrepreneurship Theory and Practice, 18, 63–63.
  6. Bozionelos, N., & G. Bozionelos (2010), “Mentoring received by protégés: its relation to personality and mental ability in the Anglo-Saxon organizational environment”, The International Journal of Human Resource Management, 21(4), 509–529.
  7. Chao, G.T. (1997), “Mentoring Phases and Outcomes”, Journal of Vocational Behavior, 51(1), 15–28.
  8. Chen, C.C., P.G. Greene, A. Crick (1998), “Does entrepreneurial self-efficacy distinguish entrepreneurs from managers?”, Journal of Business venturing, 13(4), 295–316.
  9. Dreher, G.F., & T.H. Cox Jr (1996), “Race, gender, and opportunity: A study of compensation attainment and the establishment of mentoring relationships”, Journal of Applied Psychology, 81(3), 297. Eby, L.T. (1997), “Alternative Forms of Mentoring in Changing Organizational Environments: A Conceptual Extension of the Mentoring Literature”, Journal of vocational behavior, 51(1), 125–144.
  10. Ensher, E.A., & S.E. Murphy (1997), “Effects of race, gender, perceived similarity, and contact on mentor relationships”, Journal of Vocational Behavior, 50(3), 460–481.
  11. Ensher, E.A., C. Thomas, S.E. Murphy (2001), “Comparison of traditional, step-ahead, and peer mentoring on protégés’ support, satisfaction, and perceptions of career success: A social exchange perspective”, Journal of Business and Psychology, 15(3), 419–438.
  12. Fagenson, E.A. (1989), “The mentor advantage: Perceived career/job experiences of protégés versus non-protégés”, Journal of Organizational Behavior, 10(4), 30