SavedAdd your journal

Journals / Erciyes İletişim Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 1

Representing Scientific Trends In Crisis Management: Analysis of Master and Doctoral Theses

Kriz Yönetimine İlişkin Bilimsel Eğilimlerin Resmedilmesi: Lisansüstü Tezlerin Analizi

Sibel Hoştut(AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ, İLETİŞİM FAKÜLTESİ)0000-0002-5372-1499
Pages
607–624
Publication Date
2019-01-21
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

However, the fact that specific journals related to crisis management are not found among the most frequently cited subjects is one of the issues that have to be considered.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this investigation is to highlight the bibliometric features of crisis management research in Turkey to demonstrate the academic background and to provide a clear picture of the field.
📊
Key Findings & Data:For this, 161 master and doctoral theses written from 1992 to 2017, and with the keyword “crises communication” in their titles were analyzed by using content analysis technique.
💡
Conclusion & Impact:However, the fact that specific journals related to crisis management are not found among the most frequently cited subjects is one of the issues that have to be considered.
🔬Design:Konferans Bildirisi
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Kriz Yönetimi · Bibliyometrik Analiz · İçerik Analizi

Abstract

The aim of this investigation is to highlight the bibliometric features of crisis management research in Turkey to demonstrate the academic background and to provide a clear picture of the field. For this, 161 master and doctoral theses written from 1992 to 2017, and with the keyword “crises communication” in their titles were analyzed by using content analysis technique. The quantitative increase of the theses is in line with the diversity of research subjects. In this study, 25 research topics are explained. However, there is a large number of theses related to business issues. The used keywords also vary in parallel with the variety of subjects. A total of 185 different keywords have been used and the average number of used keywords is five. “Crisis Management” and “Crisis” have been the most commonly used keywords. The other 183 keywords are closely related to the diversity of the thesis topics studied in different disciplines. The first three ranks of scientific sources consist of books, articles, and theses written in Turkish, especially in the field of business and crises management. This situation shows a quite high existence of Turkish writers who contribute to the business and crisis management literature with permanent and classical studies. However, the fact that specific journals related to crisis management are not found among the most frequently cited subjects is one of the issues that have to be considered.

Özet

Yapılan çalışmanın amacı, 1992-2017 yılları arasında Türkiye’de yazılan kriz yönetimi araştırmalarının bibliyometrik özelliklerini açıklayarak alana ilişkin genel eğilimlerin resmedilmesi ve akademik birikiminin ortaya konmasıdır. Bunun için “Kriz Yönetimi” anahtar kelimesini lisansüstü tez başlığında içeren 161 yüksek lisans ve doktora tezleri içerik analizi tekniğiyle incelenmiştir. Tezlerdeki niceliksel artış, araştırma konularındaki çeşitlilikle paralellik göstermektedir. Çalışmada, 25 araştırma konusu açıklanmıştır. Ancak işletme konulu tezlerin sayıca çokluğu söz konusudur. Konuların çeşitliliğine paralel olarak kullanılan anahtar kelimeler de çeşitlilik göstermektedir. Toplam 185 farklı anahtar kelime kullanılmış ve ortalama kullanılan anahtar kelime sayısı beştir. “Kriz Yönetimi” en sık kullanılan birinci kelime iken, “Kriz” kavramı en sık kullanılan ikinci kelime olmuştur. Kullanılan diğer 183 anahtar kelime ise, farklı disiplinlerde çalışılan tez konularındaki çeşitlilik ile yakından ilgilidir. Tezlerde atıf yapılan bilimsel kaynak türlerinin ilk üç sırası özellikle işletme yönetimi ve kriz yönetimine ilişkin Türkçe yazılmış kitap, makale ve tezlerden oluşmaktadır. Bu durum Türkçe yazınında kalıcı ve klasik çalışmaların varlığını ve kriz yönetimi literatürüne katkıda bulunan Türk yazarların oldukça fazla olduğunu göstermektedir. Ancak kriz yönetimine ilişkin spesifik dergilerin en sık atıf alanlar arasında bulgulanmaması üzerinde durulması gereken konuların başında gelmektedir.

🔖

Cite This Article

Hoştut, S. (2019). Representing Scientific Trends In Crisis Management: Analysis of Master and Doctoral Theses. Erciyes İletişim Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 607–624. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.445984

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (48)

  1. Akdağ, M. (2001). Halkla İlişkiler ve Kriz Yönetimi. Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
  2. Akgöz, S., Ercan, İ. ve Kan, İ. (2004). Meta-Analizi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(2), 107-112.
  3. Al, U., Sezen, U. ve Soydal, İ. (2012). Hacettepe Üniversitesi Bilimsel Yayınlarının Sosyal Ağ Analizi Yöntemiyle Değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 29(1), 53-71.
  4. Al, U. ve Tonta, Y. (2004). Atıf Analizi: Hacettepe Üniversitesi Kütüphanecilik Bölümü Tezlerinde Atıf Yapılan Kaynaklar. Bilgi Dünyası, 5(1), 19-47.
  5. An, S.K. ve Cheng, I.H. (2010). Crisis Communication Research in Public Relations Journals: Tracking Research Trends over Thirty Years. Timothy Coombs ve Sherry J. Holladay, The Handbook of Crisis Communication. UK: Blackwell Publishing, 65-90.
  6. Baran, H. (2002). İşletmelerde Kriz Yönetimi. Araştırma ve Meslekleri Geliştirme Müdürlüğü Bülteni, 26-32.
  7. Başol, G., Doğuyurt, M. F. ve Demir, S. (2016). Türkiye Örnekleminde Meta Analiz Çalışmalarının İçerik Analizi ve Metodolojik Değerlendirilmesi. International Journal of Human Sciences, 13(1), 714-745. doi:10.14687/ijhs.v13i1.3460
  8. Benckendorff, P. ve Zehrer, A. (2013). A network analysis of tourism research. Annals of Tourism Research, 43, 121–149.
  9. Berelson, B. (1952). Content Analysis in Communication Research. Glencoe: Free Press.
  10. Broom, G. M., Cox, M. S., Krueger, E. A., ve Liebler, C.M. (1989). The gap between professional and research agendas in public relations journals. In J. E. Grunig and L. A. Grunig (Eds.), Public Relations Research Annual, Vol 1, 141–154.
  11. Coombs, T. W. (2016). Reflections on a meta-analysis: Crystallizing thinking about SCCT. Journal of Public Relations Research, Vol. 28(2), 120–122, http://dx.doi.org/10.1080/1062726X.2016.1167479
  12. Coombs, T. W. (2014). Crisis Management and Communications (Updated September 2014). Erişim Tarihi: 02.01.2018, http://www.instituteforpr.org/crisismanagement- communications/
  13. Chen, C. (2006). CiteSpace II: Detecting and visualizing emerging trends and transient patterns in scientific literature. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 57(3), 359-377.
  14. Cutler, A. (2004). Methodical Failure: The Use of Case Study Method by Public Relations Researchers. Public Relations Review, 30(3), 365–375.
  15. Çarkungöz, E. ve Ediz, B. (2009). Meta Analizi. Uludag Univ. J. Fac. Vet. Med., 28,1, 33-37.
  16. Denyer, D. ve Tranfield, D. (2006). Using Qualitative Research Synthesis to Build an Actionable Knowledge Base. Management Decision, 44(2), 213–227.
  17. Dinçer, S. (2014). Eğitim Bilimlerinde Uygulamalı Meta-Analizi. Ankara: Pegem Yayıncılık.
  18. Dinçer, Ö. (1998). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
  19. Ellegaard, O. ve Wallin, J. A. (2015). The Bibliometric Analysis of Scholarly Production: How Great is the Impact? Scientometrics, 2015; 105(3), 1809– 1831. doi: 10.1007/s11192-015-1645-z
  20. Ferguson, M. A. (1984, August). Building theory in public relations: Interorganizational relationships as a public relations paradigm. Paper presented to the Public Relations Division, Association for Education in Journalism and Mass Communication Annual Convention, Gainesville, FL.
  21. Glass, G.V. (1976). Primary, Secondary, and Meta-Analysis of Research. Educational Researcher, 5, 3-8.
  22. Hale, J., Dulek, R. ve Hale, D. (2005). Crisis Response Communication Challenges. Journal of Business Communication, April 2005, 42(2), 112-134.
  23. Halff, G. ve Gregory, A. (2014). Toward an Historically Informed Asian Model of Public Relations. Public Relations Review, 40, (3), 397-407. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp; Erişim Tarihi: 31.12.2017
  24. Jiang, Y., Brent, W.R. ve Benckendorff, P. (2017). Bibliometric Visualisation: An Application in Tourism Crisis and Disaster Management Research. Current Issues in Tourism, 1-33; https://doi.org/10.1080/13683500.2017.1408574
  25. Khan K.S., Kunz, R., Kleijnen, J. ve Antes, G. (2005). Systematische Übersichten und Meta-Analysen. Ein Handbuch für Ärzte in Klinik und Praxis sowie Experten im Gesundheitswesen. Berlin: Springer Verlag.
  26. Kim, S.Y., Choi, M.; Reber, B.H ve Kim, D. (2014). Tracking Public Relations Scholarship Trends: Using Semantic Network Analysis on PR Journals from 1975 to 2011. Public Relations Review, 40, 116–118.
  27. Kim, S., Avery, E.J. ve Lariscy, R.W. (2009). Are Crisis Communicators Practicing What We Preach? An Evaluation of Crisis Response Strategy Analyzed in Public Relations Research from 1991 to 2009. Public Relations Review, 35(4), 446-8.
  28. Meydan, M. (2005). Kriz Yönetimi ve Muhtemel Bir Krize Karşı İşletmelerin Hazırlıklarına Yönelik Alan Araştırması (Denizli Tekstil İşletmeleri Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
  29. Mitroff, I. I., Shrivastava, P. ve Udwadia, F.E. (1987). Effective Crisis Management. The Academy of Management Executive, 1(4), Nov., 283-292.
  30. Morton, L. ve Lin, L.Y. (1995). Content and Citation Analyses of Public Relations Review. Public Relations Review, 21, 337–349.
  31. Normand, S.L.T. (1999). Tutorial in Biostatistics Meta-Analysis: Formulating, Evaluating, Combining, and Reporting. Statistics in Medicine, 18(3), 321–359.
  32. Pasadeos, Y., Refro, B. ve Hanily, M.L. (1999). Influential Authors and Works of the Public Relations Scholarly Literature: A Network of Recent Research. Journal of Public Relations Research, 11(1), 29-52.
  33. Pasadeos, Y. ve Renfro, R. B. (1992). A Bibliometric Analysis of Public Relations Research. Journal of Public Relations Research, 4, 167-187.
  34. Price, D.J.S. (1965). Networks of Scientific Papers. Science, 149, 3683, 510-515.
  35. Russo, M.W. (2007). How to Review a Meta-Analysis. Gastroenterol Hepatol (NY), Aug., 3(8), 637–642.
  36. Sallot, L.M., Lyon, L.J., Acosta-Alzuru, C. ve Jones, K.O. (2003). From Aardvark to Zebra: A New Millennium Analysis of Theory Development in Public Relations Academic Journals. Journal of Public Relations Research, 15(1), 27–90.
  37. Soysal, A., Karasoy, H.A. ve Alıcı, S. (2009). KOBİ’lerde Kriz Yönetimi: K. Maraş’ta Tekstil Sektöründeki KOBİ’lerde Bir Uygulama. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 431-446.
  38. Stone P.J., Dunphy, D.C., Marshall, S.S. ve Ogilvie, D.M. (1966). The General Inquirer: A Computer Approach to Content Analysis. Massachusetts: The MIT. Press.
  39. Şenyurt, S. ve Özkan, Y.Ö. (2017). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Alanında Yapılan Yüksek Lisans Tezlerinin Tematik ve Metodolojik Açıdan İncelenmesi. İlköğretim Online, 16(2), 628-653.
  40. Tiryaki, O. (2014). Bilimsel Yayın Hazırlama Teknikleri. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(1), 143–155.
  41. Tranfield, D., Denyer, D. ve Smart, P. (2003). Towards a Methodology for Developing Evidenceinformed Management Knowledge by Means of Systematic Review. British Journal of Management, 14, 207–222.
  42. ULAKBİM. (2018). Bibliyometri Nedir? Erişim Tarihi: 11.01.2018, http://cabim. ulakbim.gov.tr/bibliyometrik-analiz/bibliyometrik-analiz-sikca-s o r u l a n - sorular/
  43. Wang, Y. ve Dong, C. (2017). Applying Social Media in Crisis Communication: A Quantitative Review of Social Media-Related Crisis Communication Research from 2009 to 2017. International Journal of Crisis Communication, 1, 29-37.
  44. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 8. Basım.
  45. Yıldız, N.G., Melekoglu, M.A. ve Paftalı, A.T. (2016). Türkiye’de Özel Eğitim Araştırmalarının İncelenmesi. Education Online, 2016, 15(4), 1076-1089.
  46. YÖK Tez Merkezi. (2018). Ulusal Tez Merkezi. Erişim Tarihi: 06.12.2018, http:// www.yok.gov.tr/
  47. Yuan, Y., Gretzel, U. ve Tseng, Y.H. (2014). Revealing the Nature of Contemporary Tourism Research: Extracting Common Subject Areas Through Bibliographic Coupling. International Journal of Tourism Research, 17(5), 417–431.
  48. Zupic, I. ve Cater, T. (2015). Bibliometric Methods in Management and Organization. Organizational Research Methods, 18(3), 429–472.