AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that inter-institutional collaboration plays a decisive role in all four technology areas; however, the intensity of interaction among actors varies depending on the technology area.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the development of Türkiye's clean energy ecosystem from the perspective of four key stakeholders within four technology areas: Hydrogen technologies, renewable energy technologies, energy efficiency technologies and carbon capture and utilization technologies (CCU). The research analyzes the current state and development potential of these technology areas from the perspectives of public institutions, industrial organizations, universities, and NGOs within the framework of the Quadruple Helix. A qualitative research methodology was adopted; policy documents, capacity data, and R&D outputs were systematically evaluated. The findings reveal that inter-institutional collaboration plays a decisive role in all four technology areas; however, the intensity of interaction among actors varies depending on the technology area. In conclusion, policy recommendations are presented to strengthen public-industry-university and NGO collaboration in order to achieve Türkiye's 2053 net-zero target.
Özet
Bu çalışma, Türkiye'deki temiz enerji ekosisteminin gelişimini dört temel paydaş perspektifinden dört teknoloji alanı çerçevesinde incelemektedir: Hidrojen teknolojileri, enerji verimliliği teknolojileri, yenilenebilir enerji teknolojileri ile karbon yakalama ve kullanım teknolojileri (KYK). Araştırma, söz konusu teknoloji alanlarının mevcut durumunu ve gelişim potansiyelini kamu kurumları, sanayi kuruluşlar, üniversiteler ve STK perspektifinden Dörtlü Sarmal çerçevesinde analiz etmektedir. Çalışmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; politika belgeleri, kapasite verileri ve Ar-Ge çıktıları sistematik biçimde değerlendirilmiştir. Bulgular, her dört teknoloji alanında kurumlar arası iş birliğinin belirleyici rol oynadığını ortaya koymakta; ancak aktörler arasındaki etkileşim yoğunluğunun teknoloji alanına göre farklılaştığını göstermektedir. Sonuç olarak Türkiye'nin 2053 net-sıfır hedefine ulaşmasında kamu-sanayi-üniversite ve STK iş birliğinin güçlendirilmesine yönelik politika önerileri sunulmaktadır.