AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPrevention should prioritize engineering controls, task-specific extremity protection, and age-sensitive fall prevention.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objektives: Emergency departments near industrial zones can support occupational-injury surveillance. We described presentations to the hospital closest to a large organized industrial zone and evaluated fracture-related factors. Methods: This retrospective cross-sectional study included occupational-injury records from 1 January to 28 February 2024. Examination forms, emergency department records, and radiological images were reviewed. Demographic, temporal, mechanistic, anatomical, fracture, and surgical-treatment variables were analyzed using exact or Monte Carlo tests, the Mann–Whitney U test, and logistic regression. Results: Of 871 records screened, 860 were included. Mean age was 32.8±11.2 years, and 84.2% of patients were male. Most presentations occurred at 08:00–15:59 (58.6%). Falling object/impact (30.5%), cutting/penetrating injury (20.6%), caught-in/crush injury (16.2%), and falls (13.7%) predominated; the hand/wrist/fingers were affected in 41.4%. Sixty-three patients had a validated fracture (7.3%; 95% CI, 5.8–9.3%), and 9 (1.0%) underwent surgery. Fracture prevalence differed by mechanism (p<0.001) and body region (p=0.005). Patients with fracture were older (median, 39 vs 31 years; p<0.001). Each 10-year age increase was independently associated with fracture (aOR, 1.66; 95% CI, 1.33–2.07), whereas sex was not. Conclusion: Occupational injuries predominantly involved young and middle-aged men, daytime presentations, and distal extremities. Impact, crush, and fall mechanisms accounted for nearly all fractures. Prevention should prioritize engineering controls, task-specific extremity protection, and age-sensitive fall prevention.
Özet
Amaçlar: Sanayi bölgelerine yakın acil servisler, iş kazalarının izlenmesine destek sağlayabilir. Büyük bir organize sanayi bölgesine en yakın hastaneye yapılan başvuruları tanımladık ve kırıkla ilgili faktörleri değerlendirdik. Yöntemler: Bu retrospektif kesitsel çalışma, 1 Ocak - 28 Şubat 2024 tarihleri arasındaki iş kazası kayıtlarını içermektedir. Muayene formları, acil servis kayıtları ve radyolojik görüntüler incelenmiştir. Demografik, zamansal, mekanik, anatomik, kırık ve cerrahi tedavi değişkenleri, kesin veya Monte Carlo testleri, Mann-Whitney U testi ve lojistik regresyon kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçlar: İncelenen 871 kayıttan 860'ı çalışmaya dahil edilmiştir. Ortalama yaş 32,8±11,2 yıl olup hastaların %84,2'si erkektir. Başvuruların çoğu 08:00-15:59 saatleri arasında gerçekleşmiştir (%58,6). Düşen cisim/darbe (%30,5), kesici/delici yaralanma (%20,6), sıkışma/ezilme yaralanması (%16,2) ve düşmeler (%13,7) baskın nedenlerdi; el/bilek/parmaklar %41,4 oranında etkilenmişti. Altmış üç hastada doğrulanmış kırık (%7,3; %95 CI, 5,8–9,3%) ve 9 hastada (%1,0) ameliyat yapıldı. Kırık prevalansı mekanizmaya (p<0,001) ve vücut bölgesine (p=0,005) göre farklılık gösterdi. Kırığı olan hastalar daha yaşlıydı (medyan, 39'a karşı 31 yıl; p<0,001). Her 10 yıllık yaş artışı, kırıkla bağımsız olarak ilişkiliydi (aOR, 1,66; %95 CI, 1,33–2,07), cinsiyet ise ilişkili değildi. Sonuç: İş kazaları ağırlıklı olarak genç ve orta yaşlı erkeklerde, gündüz saatlerinde ve distal ekstremitelerde meydana gelmiştir. Çarpma, ezilme ve düşme mekanizmaları kırıkların neredeyse tamamından sorumludur. Önleme çalışmalarında mühendislik kontrollerine, göreve özgü ekstremite korumasına ve yaşa duyarlı düşme önleme yöntemlerine öncelik verilmelidir.