AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results indicated that damage rate differed significantly only among canopy closure classes (H2=11.73; p<0.01).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study investigated whether the damage caused by Ips typographus (L.) varies according to stand parameters (age class, site quality, canopy closure, etc.) and site characteristics in Oriental spruce (Picea orientalis (L.) Link) forests. The research was conducted in 46 sub-compartments (13 different stands) within the boundaries of Hatila Valley National Park, Türkiye. Damage rate (%) was calculated as the ratio of salvage logging volume to total stand growing stock. Since the data did not follow a normal distribution, non-parametric tests were applied; the Mann–Whitney U test was used for variables with two groups, and the Kruskal–Wallis test was used for variables with three or more groups. The results indicated that damage rate differed significantly only among canopy closure classes (H2=11.73; p<0.01). Dunn–Bonferroni post-hoc comparisons revealed that the high canopy closure class differed significantly from the other closure classes. The effect size (ε2=0.23) was moderate to high. In contrast, stand age class, site quality, slope, aspect, and oriental spruce mixture ratio had no statistically significant effect on damage rate. These findings suggest that stand density plays a critical role in bark beetle damage dynamics and should be considered a key factor in forest management and planning.
Özet
Bu çalışmada, Ips typographus (L.) zararının Picea orientalis (L.) Link meşcere parametreleri (yaş sınıfı, bonitet, kapalılık vb.) ve yetişme ortamı özelliklerine göre değişip değişmediği araştırılmıştır. Çalışma, Hatila Vadisi Milli Parkı sınırları içerisinde yer alan 46 adet bölmecikte (13 farklı meşcerede) yürütülmüştür. Zarar oranı, olağanüstü hasılat etasının (hacim miktarının) toplam meşcere servetine oranlanmasıyla (%) hesaplanmıştır. Verilerin normal dağılım göstermemesi nedeniyle nonparametrik testler uygulanmış; iki gruplu değişkenlerde Mann–Whitney U, üç ve daha fazla gruplu değişkenlerde Kruskal–Wallis testleri kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre zarar oranının yalnızca kapalılık derecesine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir (H2=11.73; p<0.01). Dunn–Bonferroni çoklu karşılaştırma testi sonuçları yüksek kapalılık derecesinin diğer kapalılık derecelerinden anlamlı biçimde ayrıldığını göstermiştir. Etki büyüklüğü (ε2=0.23) orta-yüksek düzeydedir. Buna karşılık yaş sınıfı, bonitet, eğim, bakı ve Doğu ladini karışım oranı değişkenlerinin zarar oranı üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Bulgular, meşcere kapalılığının kabuk böceği zarar dinamiklerinde belirleyici bir faktör olduğunu ortaya koymaktadır.