AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results show that current development processes are not compatible with natural similarities and disaster risks; highlighting the need for climate-sensitive, resilient, and sustainable spatial planning strategies for Rize and similar settlements.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The Eastern Black Sea Region has a high vulnerability to floods and flash floods due to its mountainous topography, high rainfall regime, and narrow coastal distribution pattern. In recent years, urbanization pressures, unplanned development, the expansion of coastal beds, and permanent construction in these beds have increased the risk of flooding. The floods experienced in 1981, 2021, and 2024 clearly demonstrate this vulnerability. This study aims to determine the flood development of Rize city center and to evaluate the displacement planning perspective between development programs and flood risk areas. In this study, flood formation, both natural and human characteristics, are evaluated within the framework of a Geographic Information Systems (GIS)-based Multi-Criteria Decision Making approach. The criteria have been re-sized, weighting coefficients have been determined, and integrated using the Weighted Overlay method to include existing flood maps. The temporal changes in urban development were analysed by digitizing high-energy satellite fragments from 2003, 2009, 2014, 2023, and 2025 via Google Earth Pro. The obtained data were overlaid with flood patterns to evaluate the relationships between intermittent growth and risk areas. According to the findings, approximately 31.8% of the study areas have high and very high flood characteristics. These areas are particularly concentrated in river corridors, coastal reclamation areas, and low-lying areas. Furthermore, the dispersal characteristic increased by approximately 42% during the 2003–2025 period, with significant portions of new constructions oriented towards higher elevations and impermeable surfaces becoming distinctly defined around river corridors. The results show that current development processes are not compatible with natural similarities and disaster risks; highlighting the need for climate-sensitive, resilient, and sustainable spatial planning strategies for Rize and similar settlements.
Özet
Doğu Karadeniz Bölgesi, dağlık topoğrafyası, yüksek yağış rejimi ve dar kıyı yerleşim deseni nedeniyle taşkın ve sel afetlerine karşı yüksek kırılganlığa sahiptir. Son yıllarda artan kentleşme baskısı, plansız gelişim, kıyı dolgu alanlarının yaygınlaşması ve dere yatakları çevresindeki yapılaşma, taşkın riskini artırmaktadır. Özellikle 1981, 2021 ve 2024 yıllarında yaşanan taşkınlar bu kırılganlığı açıkça ortaya koymuştur. Bu çalışma, Rize kent merkezinde taşkın duyarlılığını belirlemeyi ve kentsel gelişim eğilimleri ile taşkın risk alanları arasındaki mekânsal ilişkiyi planlama açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada taşkın oluşumunu etkileyen doğal ve beşerî faktörler, Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) tabanlı çok kriterli karar verme yaklaşımı kapsamında değerlendirilmiştir. Kriterler yeniden ölçeklendirilmiş, ağırlık katsayıları belirlenmiş ve Ağırlıklı Çakıştırma yöntemiyle bütünleştirilerek taşkın duyarlılık haritası oluşturulmuştur. Kentsel gelişimin zamansal değişimi ise Google Earth Pro üzerinden 2003, 2009, 2014, 2023 ve 2025 yıllarına ait yüksek çözünürlüklü uydu görüntülerinin sayısallaştırılmasıyla analiz edilmiştir. Elde edilen veriler taşkın duyarlılık haritasıyla çakıştırılarak kentsel büyümenin risk alanlarıyla ilişkisi değerlendirilmiştir. Bulgulara göre çalışma alanının yaklaşık %31.8'i yüksek ve çok yüksek taşkın duyarlılığına sahiptir. Bu alanlar özellikle akarsu koridorları, kıyı dolgu alanları ve düşük eğimli kesimlerde yoğunlaşmaktadır. Ayrıca 2003–2025 döneminde kentsel yerleşim alanlarının yaklaşık %42 oranında arttığı, yeni yapılaşmaların önemli bölümünün yüksek riskli alanlara yöneldiği ve dere koridorları çevresinde geçirimsiz yüzeylerin belirgin biçimde arttığı belirlenmiştir. Sonuçlar, mevcut kentsel gelişim eğilimlerinin doğal eşikler ve afet riskleriyle uyumlu olmadığını göstermekte; Rize ve benzer yerleşimler için iklime duyarlı, dirençli ve sürdürülebilir mekânsal planlama yaklaşımlarının gerekliliğini ortaya koymaktadır.