AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis finding points to the need for targeted, sustainable preventive strategies, especially for physicians working in emergency departments.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aims to examine the changes in violence against healthcare workers in a tertiary education and research hospital during the pre-pandemic, pandemic, and post-pandemic periods through "White Code" notifications, and to evaluate the course of violence against physicians, especially those working in emergency departments, over time. Material and Methods: In this retrospective descriptive study, White Code notifications recorded between January 1, 2017, and May 31, 2025, were analyzed. Incidents were classified according to type of violence, targeted personnel, and location. To control for variability in patient admission numbers, incidence rates of violence were normalized to 100,000 admissions. Chi-square test, two-ratio z-test, and trend analyses were used in statistical analyses. Results: A total of 1,005 violence incidents were reported. A significant difference was found in the distribution of the number of cases and types of violence between periods (p = 0.001). Verbal violence was the most common type of violence across all periods, reaching its highest rate in the post-pandemic period (84.8%; p < 0.05). While the normalized incidence of violence against physicians showed a significant difference between periods (p < 0.001), no significant difference was found for non-physician personnel (p = 0.230). Although the physician/non-physician violence ratio was numerically higher in the post-pandemic period, it was not statistically significant (p = 0.079). Specifically, in the emergency department, a significant decrease in the incidence of violence against both personnel groups was observed in the post-pandemic period (p < 0.001). Annual trend analyses revealed that violence did not show a linear and sustained decrease during the 2017–2024 period (p > 0.05). Conclusion: Violence against healthcare workers has been affected by the COVID-19 pandemic and continues to exist as a multifactorial problem in the post-pandemic period. The findings show that violence does not decrease spontaneously and linearly over time. This finding points to the need for targeted, sustainable preventive strategies, especially for physicians working in emergency departments.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, üçüncü basamak bir eğitim ve araştırma hastanesinde sağlık çalışanlarına yönelik şiddetin pandemi öncesi, pandemi dönemi ve pandemi sonrası süreçlerdeki değişimini “Beyaz Kod” bildirimleri üzerinden incelemek ve özellikle acil servislerde görev yapan hekimlere yönelik şiddetin zaman içindeki seyrini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Retrospektif tanımlayıcı nitelikteki bu çalışmada, 1 Ocak 2017 – 31 Mayıs 2025 tarihleri arasında kaydedilen Beyaz Kod bildirimleri analiz edildi. Olaylar; şiddet türü, hedeflenen personel ve olay yeri açısından sınıflandırıldı. Hasta başvuru sayılarındaki değişkenliği kontrol etmek amacıyla şiddet insidansları 100.000 başvuruya normalize edildi. İstatistiksel analizlerde ki-kare testi, iki oran z-testi ve trend analizleri kullanıldı. Bulgular: Toplam 1.005 şiddet olayı bildirildi. Dönemler arasında vaka sayısı ve şiddet türlerinin dağılımı açısından anlamlı fark saptandı (p = 0,001). Sözel şiddet tüm dönemlerde en sık görülen tür olup pandemi sonrası dönemde en yüksek orana ulaştı (%84,8; p < 0,05). Hekimlere yönelik normalize edilmiş şiddet insidansı dönemler arasında anlamlı farklılık gösterirken (p < 0,001), hekim dışı personel için anlamlı bir fark saptanmadı (p = 0,230). Hekim/hekim dışı personel şiddet oranı pandemi sonrası dönemde sayısal olarak daha yüksek olmakla birlikte istatistiksel olarak anlamlı değildi (p = 0,079). Acil servis özelinde pandemi sonrası dönemde her iki personel grubuna yönelik şiddet insidanslarında anlamlı azalma gözlendi (p < 0,001). Yıllık trend analizleri, şiddetin 2017–2024 döneminde doğrusal ve sürdürülebilir bir azalma göstermediğini ortaya koydu (p > 0,05). Sonuç: Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet, COVID-19 pandemisinden etkilenmiş ve pandemi sonrası dönemde de devam eden, çok faktörlü bir sorun olarak varlığını sürdürmüştür. Bulgular, şiddetin zamanla kendiliğinden ve doğrusal bir biçimde azalmadığını göstermekte; özellikle acil servislerde görev yapan hekimlere yönelik hedeflenmiş, sürdürülebilir önleyici stratejilerin gerekliliğine işaret etmektedir.