Journals / Akademik Gıda / 2006 / Cilt: 4 Sayı: 5

Mevlevi Tatlısı Üretimi ve Kimyasal Bileşimi

Esra Arslan(ÇOMÜ, Mimarlık-Mühendislik Fakültesi, Gıda Mühendisliği Bölümü)
Onur Güneşer(ÇOMÜ, Mimarlık-Mühendislik Fakültesi, Gıda Mühendisliği Bölümü)
Ayşegül Kırca(ÇOMÜ, Mimarlık-Mühendislik Fakültesi, Gıda Mühendisliği Bölümü)
Pages
29–32
Publication Date
2006-10-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, some analytical properties of six different varieties of Mevlevi dessert which are commonly consumed were determined

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Mevlevi dessert is a mystic food that is prepared in the Mevlevi dergah in the 13th century.
📊
Key Findings & Data:It is a natural food product with a high nutritional value.
💡
Conclusion & Impact:In this study, some analytical properties of six different varieties of Mevlevi dessert which are commonly consumed were determined
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mevlevi tatlısı · hurma · kayısı

Abstract

Mevlevi dessert is a mystic food that is prepared in the Mevlevi dergah in the 13th century. It is a natural food product with a high nutritional value. It is composed of date palm, raisin, apricot, fig, and nuts such as walnut, almond and hazelnut, and various species. In this study, some analytical properties of six different varieties of Mevlevi dessert which are commonly consumed were determined

Özet

Mevlevi tatlısı, 13. yüzyılda Mevlevihanelerde hazırlanan mistik özelliğe sahip bir tatlıdır. Zengin içeriğinden dolayı yüksek enerji değerine sahip doğal bir gıda ürünüdür. Hurma, kurutulmuş üzüm, kayısı, incir ve ceviz, badem, fındık gibi sert kabuklu meyveler ile susam, haşhaş ve çeşitli baharatların karışımından oluşmaktadır. Bu çalışmada, Mevlevi tatlısının en fazla tüketilen altı çeşidi seçilerek bunların bazı bileşim özellikleri belirlenmiştir

🔖

Cite This Article

Arslan, E., Güneşer, O., Kırca, A. (2006). Mevlevi Tatlısı Üretimi ve Kimyasal Bileşimi. Akademik Gıda, Cilt: 4 Sayı: 5, 29–32. https://ajindex.com/articles/1357705

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Anonymous, 2006a. http://www.mevlevilokumu.com/
  2. Kümeli, T., 2004. Sentez Diyeti. Altın Kitaplar Yayınevi. Sayfa 1-269, 2004, İstanbul.
  3. Al-Sahahib, W., Marshall, R.J., 2003. The fruit of the date palm: its possible use as the best food for the future? International Journal of Food Sciences and Nutrition, 54(4): 247-259.
  4. Kefalas, P., Mansouri, A., Embarek, G., Kokkalou, E., 2005. Phenolic profile and antioxidant activity of the Algerian ripe date palm fruit. Food Chemistry, 89: 420.
  5. Zaid, A., Wet, P.F., 2002. Origin, geographical distribution and nutritional values of date palm. Date Palm Cultivation. FAO Plant Production and Protection Paper 156 Rev.1
  6. Munzuroğlu, O., Karataş, F., Geckil, H., 2003. The vitamin and selenium contents of apricot fruit of different varieties cultivated in different geographical regions. Food Chemistry, 83: 205-212. için günlük enerjinin %12-15' i proteinlerden, %55-60' ı karbonhidratlardan ve %25-30' u yağlardan karşılanmalıdır [16]. 100 gram Mevlevi tatlısı, yaklaşık olarak 307 kcal enerji içermekte ve bunun %85,6' sı
  7. (262,6 kcal) karbonhidratlardan, %7,3' ü (22,4 kcal) proteinlerden ve % 7,1' i (21,9 kcal) yağlardan ileri gelmektedir. Sağlıklı beslenmenin temel taşlarını oluşturan meyvelerden üretilen Mevlevi tatlısı, besinsel lifler ve yaşam için zorunlu vitamin ve mineraller açısından zengin oluşunun yanı sıra yüksek enerji değeri ile de önem taşımaktadır. Özellikle gelişim çağındaki çocukların, ağır işte çalışan kişilerin ve sporcuların diyetlerinde Mevlevi tatlısına yer verilmesi önerilmektedir. Anaç, H., 2003. Kuru incir. T.E.A.E.-Bakış. Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü, 3: 1-4.
  8. Özer, E.A., Yağmur, C., 2004. Cevizli sucuğun bileşimi ile beslenmedeki yeri ve önemi. Geleneksel Gıdalar Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Sayfa 30-34, 2004, Van.
  9. Başoğlu, F., Uylaşer, V., 2001. Gıda Analizlerine Giriş Uygulama Kılavuzu.
  10. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Gıda Mühendisliği Bölümü. Sayfa 14-16, 31-, 66-68, 2001, Bursa. th
  11. Anonymous, 1970. Official Methods of Analysis. 11 edition., AOAC, Arlington, VA.
  12. Altuğ, T., Ova, G., Boyacıoğlu, D., Kurtcan, Ü., 1993. Gıda Analizleri, Ege
  13. Meslek Yüksekokulu Yayın No: 15. Bornova-İzmir. Anonymous, 1951. Methods of vitamin assay. The Association of Vitamin
  14. Chemists. Interscience Publishers. Inc. P:301, 1951, New York.
  15. Sungsoo, S., Cho, Dreher, M., 2001. Handbook of Dietary Fiber. Mercel Dekker Inc, NewYork.
  16. Araştırmada kullanılan örnekleri temin etmemizi sağlayan A. Laçin Tatlıları firması sahibi Atiye Laçin'e ve kimyasal analizler sırasında yardımlarını bizden esirgemeyen Yrd. Doç. Dr. Murat Zorba'ya teşekkürlerimizi sunarız. Anonymous, 2006b. USDA National Nutrient database for Standart Referances http://www.nal.usda.gov/fnic/foodcomp/search/
  17. Piga, A., Pinna, I., Özer, K.B., Agabbio, M., Aksoy, U., 2004. Hot air dehydration of figs (Ficus carica L.): drying kinetics and quality loss. International
  18. Journal of Food Science and Technology 39: 793-799. Demirci, M., 2005. Beslenme. T.Ü. Ziraat Fakültesi Gıda Müh. Bölümü. Sayfa, 2005, Tekirdağ.
  19. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Gıda Mühendisliği Bölümü. Sayfa 14-16, 31-, 66-68, 2001, Bursa. th
  20. Journal of Food Science and Technology 39: 793-799. Demirci, M., 2005. Beslenme. T.Ü. Ziraat Fakültesi Gıda Müh. Bölümü. Sayfa, 2005, Tekirdağ.