Journals / TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi / 2026 / Sayı: 33

A Lost Monument in Istanbul: Hâce Nevfidan Mosque

İstanbul’da Yok Olan Bir Eser: Hâce Nevfidan Cami

Nurcan Boşdurmaz(İSTANBUL BİLGİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-1809-0070
Pages
55–68
Publication Date
2026-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The aim of this study is to determine the past location of Hâce Nevfidan Mosque and reveal its historical process by examining the historical records and maps and integrating them into geographic information systems software.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:During the Ottoman period, foundations (waqfs) were significant institutions responsible for the provision of essential social services such as education, healthcare, and social welfare.
📊
Key Findings & Data:Historical records indicate that the mosque was affected by the fires that occurred in İstanbul over time, especially during the significant fires of 1901 and 1903, which led to its reconstruction.
💡
Conclusion & Impact:The aim of this study is to determine the past location of Hâce Nevfidan Mosque and reveal its historical process by examining the historical records and maps and integrating them into geographic information systems software.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İstanbul · Nevfidan · II. Mahmud

Abstract

During the Ottoman period, foundations (waqfs) were significant institutions responsible for the provision of essential social services such as education, healthcare, and social welfare. Women, particularly the wives and mothers of sultans, established foundations and commissioned the construction of various social service structures. One such structure is the Hâce Nevfidan Mosque. Nevfidan Başkadınefendi, the wife of Sultan Mahmud II, was also known for her charitable works. She directed the revenues allocated to her towards philanthropic activities through foundations, enabling the restoration of structures such as mosques, fountains, and madrasas. In the literature, the Hâce Nevfidan Mosque, located at Hatap Gate in Eminönü, is often confused with the Çürük Elma Mosque, which is situated in the same region. It is known that the mosque was initially constructed by Hâce Hatice Hatun, but was later repaired and restored by Nevfidan Başkadınefendi. Following this restoration, the mosque became known by the name of Hâce Nevfidan Başkadınefendi. Historical records indicate that the mosque was affected by the fires that occurred in İstanbul over time, especially during the significant fires of 1901 and 1903, which led to its reconstruction. The mosque is one of the examples of multi-storied (fevkani) mosque constructions from the Ottoman period. The revenue generated from the shops located on the lower level of the building was used to cover the mosque’s expenses. Architecturally, the mosque was built on a pentagonal plot, with shops and toilets located on the ground floor. In 1959, as part of a decision to widen Eminönü Square, the mosque, like many other buildings, was demolished. The aim of this study is to determine the past location of Hâce Nevfidan Mosque and reveal its historical process by examining the historical records and maps and integrating them into geographic information systems software.

Özet

Osmanlı döneminde vakıflar, eğitim, sağlık ve sosyal yardımlaşma gibi toplumsal hizmetlerin yürütülmesini sağlayan önemli kurumlar olmuştur. Kadınlar, özellikle padişah eşleri ve anneleri, vakıflar kurarak çeşitli sosyal hizmet yapıları inşa ettirmişlerdir. Bu yapılardan biri de Hâce Nevfidan Camisi’dir. II. Mahmud’un eşi olan Nevfidan Başkadınefendi, hayır işleriyle de tanınmıştır. Kendisine tahsis edilen gelirleri vakıflar aracılığıyla hayır işlerine yönlendirmiş, cami, çeşme ve medrese gibi yapıların ihya edilmesini sağlamıştır. Literatürde, Eminönü’nde Hatap Kapısı’nda inşa edilen Hâce Nevfidan Camisi aynı bölgede bulunan Çürük Elma Camisi’yle karıştırılmaktadır. Yapının ilk olarak Hâce Hatice Hatun tarafından inşa ettirildiği, ancak daha sonra Nevfidan Başkadınefendi tarafından tamir ettirilerek yeniden ihya edildiği arşiv kayıtları ile ortaya çıkmaktadır. Bu imar faaliyetinden sonraki süreçte yapı, Hâce Nevfidan Başkadınefendi’nin adıyla anılmıştır. Caminin tarihi süreçte İstanbul’da meydana gelen yangınlardan etkilendiği, özellikle 1901 ve 1903 yıllarında büyük yangınlar sonucunda yeniden inşa edildiği arşiv belgelerinde yer almaktadır. Cami, Osmanlı dönemi vakıf camileri arasında fevkani olarak inşa edilen örneklerden biridir. Altında bulunan dükkânlardan elde edilen gelir, caminin giderlerini karşılamak için kullanılmıştır. Mimari olarak beşgen bir arazi üzerine oturtulan yapının zemin katında dükkânlar ve tuvaletler bulunmaktaydı. 1959 yılında alınan bir karar doğrultusunda Eminönü Meydanı’nın genişletilmesi sırasında birçok yapı gibi bu cami de yıktırılmıştır. Bu çalışmanın amacı Hâce Nevfidan Camisi hakkındaki tarihi kayıtların ve haritaların incelenerek coğrafi bilgi sistemleri yazılımlarına entegre edilmesi sayesinde geçmişteki konumunu tespit etmek ve tarihi sürecini ortaya çıkarmaktır.

🔖

Cite This Article

Boşdurmaz, N. (2026). A Lost Monument in Istanbul: Hâce Nevfidan Mosque. TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi, Sayı: 33, 55–68. https://doi.org/10.22520/tubaked.1638556

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (33)

  1. Akman, E. (2022). 19. yüzyılda Mardin kadın vakıfları ve kadınların mülkiyet ilişkileri. Vakıflar Dergisi, 57, 97-113.
  2. Anonim (2014). İstanbul’un kaybolan kültür varlıkları Suriçi (Fatih) camileri ve mescidleri I-II (F. Dalgalı, Ed.). İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Tarihi Çevre Koruma Müdürlüğü.
  3. Anonim (2018). Vakıf kuran kadınlar. M. Çam, B. Hacıömeroğlu & A. Şahin (Haz.). Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları.
  4. Anonim (2019). Vakıf kuran kadınlar sempozyumu bildiriler F. Başar (Haz.). Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları.
  5. Arslantürk, H. A. (2012). Turhan Valide Sultan Vakfiyesi. Okur Kitaplığı Yayınları.
  6. Avcı, O. & Boşdurmaz, N. (2024). İstanbul’da kayıp bir selâtin camii: Anadoluhisarı Fatih Sultan Mehmed Camii. YILLIK: Annual of İstanbul Studies, 6, 51-63.
  7. Ayvansarâyî, H. b. İ. (2015). Hadîkatü’l-Cevâmi‘ (A. N. Galitekin, Haz.). Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı. (Orijinal eser 1230 [1815] tarihinde yazılmıştır). https://portal.yek.gov.tr/works/detail/186499
  8. Ayvansarâyî, H. b. İ. (2015). Hadîkatü’l-Cevâmi‘ (A. N. Galitekin, Haz.). Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı. (Orijinal eser 1236 [1821] tarihinde yazılmıştır). https://portal.yek.gov.tr/works/detail/186498
  9. Ayvansarâyî, H. b. İ., Sâtı Efendi, A. & Besim Efendi, S. (2001). Hadikatü’l-cevâmi‘: İstanbul camileri ve diğer dinî-sivil mimari yapılar (A. N. Galitekin, Haz.). İşaret Yayınları. (Orijinal eser 1865 tarihinde yazılmıştır).
  10. Bilsel, F. C. (2010). The Grand Bazaar area and Eminönü Square. C. Bilsel & P. Pinon (Ed.), The imperial capital to the republican modern city (s. 323–331) içinde. İstanbul Araştırmaları Enstitüsü.
  11. Ertaş, F. C. & Ulubaş Şahin, Ş. (2015). 17. yüzyılda Anadolu’da kadın vakıfları ve muhasebesi: Tokat Hatuniye Vakıf Muhasebesi Örneği. Muhasebe ve Finans Araştırmaları Dergisi, 8, 101-125.
  12. Gökçe, E. (2021). Hâce Nevfidan Başkadınefendi ve Muhellafatı. Vakanüvis, 6(1), 146.
  13. Kocaaslan, M. (2014). Kösem Sultan: Hayatı, vakıfları, hayır işleri ve Üsküdar’daki külliyesi. Okur Kitaplığı Yayınları.
  14. Kubat, A. S. & Kürkçüoğlu, E. (2014). Morphological evolution of urban form components in the historical peninsula of İstanbul. ISUF-21st International Seminar on Urban Form, 563-575.
  15. Mazak, F. (2000). Ölümünün 100. yılında Sultan II. Mahmud’un kızı Adile Sultan’ın hayatı, vakıfları ve hayratı. Çamlıca Kültür ve Yardım Vakfı Yayınları.
  16. Öz, T. (1962). İstanbul camileri. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  17. Sarı, T. (2017). Changing urban pattern of Eminönü: Reproduction of urban space via current images and function. Athens Journal of Architecture, 4(1), 115 132.
  18. Sarıkoyuncu, A. & Sarıoğlu, D. (2018). Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Bursa kadın vakıfları (1839-1923). Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 37(2), 11-33.
  19. Sefer, N. (2016). Eminönü’ndeki vakıf kültür mirası hayrat eserleri ve korunmaları için öneriler [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. İstanbul Teknik Üniversitesi.
  20. Şensoy, F. (1994). Osmanlı İmparatorluğu’nda kadına ve çocuğa hizmet veren vakıfların sosyal ve ekonomik boyutu [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
  21. Tanman M. B. (1990). İstanbul tekkelerinin mimari ve süsleme özellikleri tipoloji denemeleri [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi.
  22. Taş, Y. (2015). Osmanlı’nın son yüzyılında Urfa’da kadın vakıfları. History Studies, 7(1), 191-211.
  23. Terzi, A. (2020). Bezmialem Valide Sultan vakfiyeleri. Bezmialem Vakıf Üniversitesi Yayınları.
  24. Uluçay, M. Ç. (2011). Haremden mektuplar I. Ötüken Yayınları.
  25. Arşiv Kaynakları
  26. T.C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivi Başkanlığı Osmanlı ve Cumhuriyet Arşivleri
  27. BOA. C. EV. 141/7039; 609/30748; 537/27126.
  28. BOA. ML.EEM. 416/10; 408/25.
  29. BOA. PLK. P. 384.
  30. BOA. ŞD. 158/13; 161/7.
  31. BOA. Y. A. RES. 119/91.
  32. BOA. BEO 188-141558.
  33. BCA. Kararlar Daire Başkanlığı, 30/18/1/2.