AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this studey, the technical system of the Shor Turks hunting culture and the beliefs and practices developed around the culture will be discussed and the “Mıltık Payram” celebrated at the end of winter hunting will be emphasized.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Although the Shor Turks, living in the Kemerovo Region of Southern Siberia live away from their culture today, they were a community specialized in traditional hunting in the past. The geography they live in, has a great impact on this. Shor Turks have turned hunting into a large system, placing it their lives both culturally and economically, and have established a close bond between hunting culture and beliefs, accepting the two as an inseparable whole. The technical rules of the hunting culture of the Shor Turks are determined with very clear boundaries. However, hunters who went hunting were seen as beings who left the cultural world, which was largely under human control, their homeland, their own known boundaries, and went into the depths of natüre, thus entering a new and foreign region dominated by supernatural spirits. This perspevtive laid the groundwork for Shor Turks to perceive the act of hunting as a mystical process from beginning to end, and to the belief that the hunter who crosses the threshold between the world of culture and nature should be treated as a sensitive being going through a sensitive process. The return of the hunter, who went to the taiga for a difficult hunting process, means the successful completion of the mystical process. It is known that the Shor Turks organize a celebration called “Mıltık Payram” to celebrate the successful outcome of the hunting season. In this studey, the technical system of the Shor Turks hunting culture and the beliefs and practices developed around the culture will be discussed and the “Mıltık Payram” celebrated at the end of winter hunting will be emphasized.
Özet
Güney Sibirya’nın Kemerovo Bölgesi’nde yaşayan Şor Türkleri, günümüzde kültürlerinden uzak bir yaşam sürdürmelerine rağmen geçmişte geleneksel avcılıkta uzmanlaşmış bir topluluk olmuşlardır. Bunda yaşadıkları coğrafyanın etkisi büyüktür. Şor Türkleri hem kültürel olarak hem de iktisadi olarak yaşamlarının merkezine koydukları avcılığı büyük bir sistem haline getirmiş ve avcılık kültürü ile inançları arasında sıkı bir bağ kurmuşlar, ikisini birbirinden ayrılmaz bir bütün olarak kabul etmişlerdir. Şor Türklerinin avcılık kültürünün teknik kuralları çok net sınırlarla belirlenmiştir. Bununla birlikte avlanmaya giden avcılar, büyük ölçüde insanın kontrolünde olan kültürel dünyadan, kendi yurtlarından, kendi bildikleri sınırlarından çıkan ve doğanın derinliklerine giden, dolayısıyla doğaüstü ruhların egemen olduğu yeni ve yabancı bir bölgeye giren varlıklar olarak görülmüşlerdir. Bu düşünce yapısı, Şor Türklerinin avlanma eylemini başından sonuna mistik bir süreç olarak algılamalarına ve kültür dünyası ile tabiat arasındaki eşiği aşan avcıya hassas süreçten geçen hassas bir varlık olarak davranılması gerektiği inancına zemin oluşturmuştur. Zorlu bir av süreci için taygaya giden avcının yurda yeniden dönüşü, mistik sürecin başarı ile tamamlanması anlamına gelmektedir. Şor Türklerinin av sezonunun başarılı sonucunu kutlamak için “Mıltık Payram” adını verdikleri bir eğlence düzenledikleri bilinmektedir. Bu çalışmada Şor Türklerinin avcılık kültürünün teknik sistemi ve kültürün etrafında gelişmiş inanış ve uygulamalar ele alınarak kış avcılığının sonunda kutlanan “Mıltık Payram” üzerinde durulacaktır.