Journals / Türkbilig / 2026 / Cilt: 2026 Sayı: 51

A Theatre Play in the Sources of Inspiration of Intibah: An Analysis of the Spiral Relationship Between Victor Hugo’s Marion De Lorme Play and Namık Kemal’s Novel Intibah

İntibah’ın Esin Kaynakları Arasında Bir Tiyatro: Victor Hugo’nun Marion De Lorme Oyunu ile Namık Kemal’in İntibah Romanı Arasındaki İlişki Sarmalını Çözümleme

Cemile Görhan(MARMARA ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-9371-5459
Journal
Türkbilig
Pages
506–523
Publication Date
2026-06-09
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this direction, the plots in the two texts discussed and the similarities between the protagonists are classified.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Namık Kemal made great contributions to Turkish literature reaching Western levels and entering the modernization process with his fictional works and opinion articles published in various publications.
📊
Key Findings & Data:One of the concrete examples of these reflections is his novel Intibah, which he began writing in 1873.
💡
Conclusion & Impact:In this direction, the plots in the two texts discussed and the similarities between the protagonists are classified.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Victor Hugo · Namık Kemal · Marion de Lorme

Abstract

Namık Kemal made great contributions to Turkish literature reaching Western levels and entering the modernization process with his fictional works and opinion articles published in various publications. The most important European artist he inspired on this path was the famous artist of French literature, Victor Hugo. Victor Hugo’s efforts to guide his society by accepting the concept of “freedom” as a major issue and advocating this idea in his works led Namık Kemal to perceive Hugo as an ideal artist image. When viewed from this perspective, reflections of Hugo’s views can be found in Namık Kemal’s literary and intellectual works. One of the concrete examples of these reflections is his novel Intibah, which he began writing in 1873. This novel has very similar characteristics to Victor Hugo’s theater play Marion de Lorme, which he completed in 1829. Although some works have been mentioned among the sources of inspiration for the novel Intibah in the studies conducted so far, there is no academic research on the similarity of this work with the play Marion de Lorme. In order to fill this area, this study that we have completed aims to identify the similarities and differences between Victor Hugo's play Marion de Lorme, which had a wide repercussion in its time, and Namık Kemal's Intibah and present a comparative text. The main purpose of this comparison is to identify one of the sources of Intibah in the editing process and to exhibit the diversity of the novel's world of inspiration. In this direction, the plots in the two texts discussed and the similarities between the protagonists are classified.

Özet

Namık Kemal, kurmaca eserleri ve çeşitli yayınlarda yayımladığı fikir yazılarıyla Türk edebiyatının Batılı düzeye erişerek modernleşme sürecine girmesine büyük katkılar sunar. Bu yolda esinlendiği Avrupalı isimlerin başında ise Fransız edebiyatının ünlü sanatçısı Victor Hugo yer alır. Hugo’nun “hürriyet” kavramını bir mesele olarak ele alıp eserlerinde bu fikrin savunuculuğunu yaparak toplumuna rehber olma çabası, Namık Kemal’in Hugo’yu ideal bir sanatçı imgesi olarak alımlamasına yol açar. Bu açıdan bakıldığında Namık Kemal’in edebî ve fikrî ürünlerinde Victor Hugo’nun görüşlerinin yansımalarına rastlanır. Bu akislerin somut örneklerinden biri de Kemal’in 1873’te yazmaya başladığı İntibah adlı romanıdır. Bu roman, Victor Hugo’nun 1829’da tamamladığı Marion de Lorme başlıklı tiyatro metni ile çok fazla benzer özellik barındırır. Şimdiye dek yapılan çeşitli akademik çalışmalarda İntibah’ın ilham kaynakları arasında birtakım eserler zikredilmesine rağmen onun Marion de Lorme piyesi ile olan benzerliğine değinen herhangi bir bulguya rastlanmaz. Bu çalışma, söz konusu eksikliği gidermek adına Victor Hugo’nun devrinde geniş yankılar uyandıran piyesi Marion de Lorme ile Namık Kemal’in İntibah’ı arasındaki ortaklıkları ve farklı tarafları tespit edip bir karşılaştırma metni sunmayı hedefler. Bu karşılaştırmada esas amaç, İntibah’ın kurgulanış sürecindeki kaynaklarından birini daha tespit edip romanın ilhâm dünyasının çeşitliliğini sergilemektir. Bu doğrultuda ele alınan iki metindeki olay örgüleri ve kahramanlar arası benzer taraflar sınıflandırılır.

🔖

Cite This Article

Görhan, C. (2026). A Theatre Play in the Sources of Inspiration of Intibah: An Analysis of the Spiral Relationship Between Victor Hugo’s Marion De Lorme Play and Namık Kemal’s Novel Intibah. Türkbilig, Cilt: 2026 Sayı: 51, 506–523. https://doi.org/10.59257/turkbilig.1588133

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Akün, Ö.F. (1972). Nâmık Kemal’in mektubları. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  2. Arpacı, M. (2019). Cinsiyet, kötülük ve beden: Femme Fatale İmgesinin Kültürel İnşası. FE Dergi, 11(1), 140-154. DOI: https://doi.org/10.46655/federgi.579206.
  3. Başlı, Ş. (2010). Osmanlı romanının imkanları üzerine- İlk romanlarda çok katlı anlatı yapısı. İstanbul: İletişim Yayınları.
  4. Dino, G. (2016). Türk romanının doğuşu. İstanbul: Agora Kitaplığı.
  5. Eerde, J. V. (1967). Death in Hugo’s theatre. CLA Journal, 10(3),189-195. Erişim adresi: https://www.jstor.org/stable/44328190.
  6. Eyüboğlu, S. (1997). Sanat üzerine denemeler ve eleştiriler. İstanbul: Cem Yayınevi.
  7. Hugo, V. (2020). Hernani. (çev. C. Meriç). İstanbul: İletişim Yayınları.
  8. Hugo, V. (2020). Marion de Lorme. (çev. C. Meriç). İstanbul: İletişim Yayınları.
  9. Kefeli, E. (2009). Metinlerle batı edebiyatı akımları. İstanbul: Akademik Kitaplar.
  10. Kerman, Z. (2003). Tanzimat ve Serveti Fünun yazarlarının Victor Hugo’yu değerlendirmeleri. Frankafoni, (15), 63-70.
  11. Moran, B. (2014). Edebiyat kuramları ve eleştiri. İstanbul: İletişim Yayınları.
  12. Namık, K. (2020). İntibah. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
  13. Okay, O. (2014). “İntibah romanı etrafında”. Edebiyat ve edebi eser üzerine (s. 116-132) içinde. İstanbul: Dergâh Yayınları.
  14. Özen, B. (2023). Türk edebiyatında ölümcül kadın ve kurban tiplerinin gelişimi. BAU Art Sanat Dergisi, 1(1), s. 19-36.
  15. Parla, J. (2016). Babalar ve oğullar. İstanbul: İletişim Yayınları.
  16. Şahin, C. (2017). Namık Kemal ve Beşir Fuad’daki Victor Hugo Portresi. Turkish Studies, 12(30), 315-431. DOI: http://dx.doi.org/10.7827/Turkishstudies.12767
  17. Tansel, F. A. (1958). Samipaşazade Sezai. Türkiyat Mecmuası, C: XVIII.
  18. Tanpınar, A.H. (1942). Namık Kemal antolojisi. İstanbul: Muallim Ahmet Halit Kitap Evi.
  19. Tanpınar A.H. (2016). On dokuzuncu asır Türk Edebiyatı. İstanbul: Dergâh Yayınları.