SavedAdd your journal

Journals / Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2016 / Cilt: 20 - Sayı: 2

ÇOCUKLARIN (60-72 AYLIK) SOSYAL PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİ İLE SOSYAL YETKİNLİK VE DAVRANIŞ DURUMLARI ARASINDAKİ İLŞİKİNİN İNCELENMESİ

Kevser TOZDUMAN YARALI
Hurşide Kübra ÖZKAN
Pages
345–361
Publication Date
2016-08-14
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bununla birlikte, kızgınlık-saldırganlık ve anksiyete-içe dönüklük davranışlarında ise cinsiyete göre bir farklılık bulunmamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çalışmanın amacı, okul öncesi eğitime devam eden çocukların sosyal problem çözme becerileri ile sosyal yetkinlik, kızgınlık-saldırganlık ve anksiyete-içe dönüklük davranışları arasındaki ilişkiyi incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini Kırklareli il Merkez’inde okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 60-72 ay aralığında olan toplam 105 çocuk (45 kız, 60 erkek) oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bununla birlikte, kızgınlık-saldırganlık ve anksiyete-içe dönüklük davranışlarında ise cinsiyete göre bir farklılık bulunmamıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Çalışmanın amacı, okul öncesi eğitime devam eden çocukların sosyal problem çözme becerileri ile sosyal yetkinlik, kızgınlık-saldırganlık ve anksiyete-içe dönüklük davranışları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemini Kırklareli il Merkez’inde okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 60-72 ay aralığında olan toplam 105 çocuk (45 kız, 60 erkek) oluşturmuştur. Bu araştırmada verileri toplamak için Wally Sosyal Problem Çözme Ölçeği (Wally Social Problem Solving Test) ve Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme Ölçeği-SYDD (Social Competence and Behaviour Evaluation Scale-30-SCBE kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 20 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin analizinde, değişkenlerin normal dağılımdan gelme durumları araştırılırken birim sayıları nedeniyle ShapiroWilk’s’ den yararlanılmıştır. Gruplar arasındaki farklılıklar incelenirken değişkenlerin normal dağılımdan gelmesi durumunda Mann Whitney U Testinden yararlanılmıştır. Normal dağılımdan gelmeyen değişkenler arasındaki ilişkiler incelenirken Spearman’s Korelasyon Katsayısından yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, çocukların sosyal problem çözme becerisi arttıkça sosyal yetkinliğinin arttığı, kızgınlık-saldırganlık davranışlarının ise azaldığı bulunmuştur. Ayrıca sosyal problem çözme becerisi ve sosyal yetkinlik puanlarının cinsiyete göre farklılaştığı bulunmuştur; kızların sosyal problem çözme ve sosyal yetkinlik davranışlarında daha yüksek puanlar aldıkları ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte, kızgınlık-saldırganlık ve anksiyete-içe dönüklük davranışlarında ise cinsiyete göre bir farklılık bulunmamıştır.

🔖

Cite This Article

YARALI, K. T., ÖZKAN, H. K. (2016). ÇOCUKLARIN (60-72 AYLIK) SOSYAL PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİ İLE SOSYAL YETKİNLİK VE DAVRANIŞ DURUMLARI ARASINDAKİ İLŞİKİNİN İNCELENMESİ. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 345–361. https://ajindex.com/articles/132107

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. ARI, M., & YABAN, E. H. (2012). 9-11 yaşındaki çocukların sosyal problem çözme becerilerindecinsiyet ve yaş farklılıkları. Eğitim ve Bilim, 37(164), 188-203.
  2. BEE, H., & BOYD, D. (2009). Çocuk gelişim psikolojisi (O. Gündüz, Çev.). İstanbul:
  3. Kaknüs. BERK, L. E. (2013). Bebekler ve çocuklar: Doğum öncesinden orta çocukluğa (N. Işıkoğlu Erdoğan, Çev.). Ankara:
  4. Nobel Yayın. BERK, L. E. (2013b). Çocuk gelişimi. (B. Onur, Dü., & A. Dönmez, Çev.) Ankara:
  5. İmge. BIERMAN, K. L., COIE, J., DODGE, K., GREENBERG, M., LOCHMAN, J., MCMOHAN, R., & PİNDERHUGHES, E. (2013). School outcomes of aggressive-disruptive children: prediction from kindergarten risk factors and ımpact of the fast track prevention program. Aggressive Behavior, 39(2), 114-130.
  6. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş., ÇAKMAK, E. K., AKGÜN, Ö. E., KARADENİZ, Ş., & DEMİREL, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  7. Pegem Akademi. CHEN, D. W., FEIN, G. G., KILLEN, M., & TAM, H. P. (2001). Peer conflicts of preschool children: ıssues, resolution, incidende and age-related patterns. Early Education and Development, 12, 523-544.
  8. CRESWELL, J. W. (2014). Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları: Araştırma deseni (Selçuk Beşir Demir, Çev. Ed.). Ankara:
  9. Eğiten Kitap. CRICK, N. R., & DODGE, K. A. (1994). A review and reformulation of social informationprocessing mechanism in children’s in social adjustment. Pschological Bulletin, 115,74-101.
  10. ÇETİN, F., BİLBAY, A. A., & KAYMAK, D. A. (2003). Araştırmadan uygulamaya çocuklar sosyal beceriler grup eğitimi. İstanbul:
  11. Epsilon. ÇORAPÇI, F., AKSAN, N., YALÇIN, D. A., & YAĞMURLU, B. (2010). Okul öncesi dönemde duygusal, davranışsal ve sosyal uyum taraması: sosyal yetkinlik ve davranış değerlendirme-30 ölçeği. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 17(2), 3-14.
  12. DERELİ, E. (2008). Çocuklarda Sosyal Problem Çözme. Konya: Tablet. DERELİ, E. (2013). Çocuklar için Sosyal Problem Çözme Ölçeği’nin 6 yaş grubu için Türkiye uyarlaması ve okul öncesi davranış problemleri ile sosyal problem çözme becerileri arasındaki ilişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 479-498.
  13. DİNÇER, Ç. (1995). Anaokuluna devam eden 5 yaş grubu çocuklarına kişiler arası problem çözme becerilerinin kazandırılmasında eğitimin etkisinin incelenmesi. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi,
  14. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  15. DİNÇER, Ç., & GÜNEYSU, S. (1999). The effect of problem solving training on the categories used by children in solving their interpersonal problems with peers and mothers and permanence of this