AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn light of these findings, it was concluded that there was no substantial difference in biomotor and cognitive performances between adolescent tennis players based on hand–eye lateralization.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Hand–eye lateralization refers to the preferential use of one side of the body despite the symmetrical structure of the human body. Differences in hand–eye lateralization among athletes may influence information processing, which can play an important role in determining sport performance. In sports such as tennis, where perceptual–motor awareness, decision-making, and reaction abilities are particularly prominent, the extent to which variations in hand–eye lateralization affect performance remains an important research question. In this context, the aim of the present study was to compare biomotor and cognitive performances of tennis players according to ipsilateral and contralateral hand–eye lateralization. In accordance with the inclusion criteria, a total of 64 adolescent athletes competing in the U14 category were included in the study (32 ipsilateral and 32 contralateral). The participating tennis players were administered a hand–eye dominance determination test, balance test, agility test, reaction test, and hand–eye coordination test. The obtained data were analyzed using descriptive statistics and the Independent Samples t-test in the SPSS 30.0 statistical package program. According to the findings, a statistically significant difference was observed between the groups in selective (foot) reaction time performance (p<0,05), whereas no significant differences were detected in the other parameters (p >0,05). In light of these findings, it was concluded that there was no substantial difference in biomotor and cognitive performances between adolescent tennis players based on hand–eye lateralization. This situation may be attributed to the fact that the athletes included in the sample group were in the U14 age category and therefore still in a period of neural maturation, and that sport-specific adaptations related to tennis may not yet have fully developed.
Özet
El-göz lateralizasyonu vücudun simetrik yapısına rağmen bir bölümün baskın olarak tercih edilmesini ifade etmektedir. Sporculardaki el-göz lateralizasyon farklılıkları bilgi işlemeyi etkileyebilmekte bu durumsa sportif performansın belirlenmesinde önemli bir rol oynayabilmektedir. Özellikle tenis branşı gibi algısal motor farkındalık, karar verme ve reaksiyon gibi becerilerin ön planda olduğu branşlarda el-göz lateralizasyonundaki farklılıkların performansı hangi düzeyde etkileyebileceği merak konusudur. Bu bağlamda araştırmanın amacı; tenisçilerde ipsilateral ve kontralateral el-göz lateralizasyonuna göre biyomotor ve bilişsel performansların karşılaştırılmasıdır. Araştırmaya dahil edilme kriterlerine uygun olarak U14 kategorisinde faaliyet gösteren toplam 64 adölesan sporcu (32 ipsilateral, 32 kontralateral) dahil edildi. Araştırmaya katılan tenisçilere el-göz dominasyonu belirleme testi, denge testi, çeviklik testi, reaksiyon testi ve el-göz koordinasyonu testi yapıldı. Elde edilen verilere SPSS 30.0 paket programında tanımlayıcı istatistikler ve Independent Samples T-Testi uygulandı. Elde edilen bulgulara göre; seçici (ayak) reaksiyon zamanı performanslarında gruplar arasında anlamlı bir farklılık tespit edilirken (p<0.05) diğer parametreler arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmedi (p>0,05). Bu bulgular ışında adölesan tenisçilerde el-göz lateralizasyonuna göre biyomotor ve bilişsel performanslar arasında önemli bir farklılık olmadığı görüldü. Bu durumun örneklem grubunda yer alan tenisçilerin U14 yaş grubu sporcuları olmasından kaynaklı olarak sinirsel olgunlaşma döneminde olmaları ve henüz tenis branşına özgü olgunlaşmalarının yeterli düzeyde olmamasından kaynakladığı düşünülmektedir.