AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe overall distribution of practice activities differed significantly (χ²(2) = 68.54, p < 0.001, Kendall’s W = 0.41): training-form activities were more frequently used than playing (Z = −5.61, p < 0.001, r = 0.61) and transition form (Z = −7.86, p < 0.001, r = 0.86), whereas no significant difference was observed between playing form and transition form activites (Z = −1.78, p = 0.076, r = 0.19).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study was to analyse practice activites within a multisport sample. The study comprised a total of seven coaches from tennis, gymnastic, swimming, football, and volleyball. A total of 84 training sessions were evaluated in the study that examining the amount of time allocated to training (drill) form, playing form, and transition form activities throughout these sessions. Following each session, coaches were asked to estimate the amount of time spent in transition periods. These estimates were subsequently compared with the recorded transition time in training. The Friedman test was used to compare the percentage distribution of training, playing, and transition form activites across sessions, and pairwise differences were examined using the Wilcoxon signed-rank test. Agreement between measured and estimated transition durations was assessed using the Intraclass Correlation Coefficient (ICC) and Bland–Altman analysis. The percentage of session time spent in training form, playing form, and transition form activities was 56 ± 13 %, 24 ± 15 %, 18 ± 4 % respectively. The overall distribution of practice activities differed significantly (χ²(2) = 68.54, p < 0.001, Kendall’s W = 0.41): training-form activities were more frequently used than playing (Z = −5.61, p < 0.001, r = 0.61) and transition form (Z = −7.86, p < 0.001, r = 0.86), whereas no significant difference was observed between playing form and transition form activites (Z = −1.78, p = 0.076, r = 0.19). Coaches underestimated transition time, as objectively measured durations (17.3 ± 7.6 min) exceeded their estimates (14.3 ± 7.6 min; mean bias = 2.95 min), with an ICC(3,1) of 0.43 (95% CI: 0.22–0.60). Overall, training sessions were predominantly drill-orientated, and coaches demonstrated a systematically optimistic view of transition durations.
Özet
Bu araştırmanın amacı antrenman içeriklerinin dril, oyun ve geçiş süreleri açısından incelenmesidir. Araştırmaya tenis, cimnastik, yüzme, futbol ve voleybol branşlarından toplam 7 antrenör dahil edilmiştir. Araştırma sürecinde her antrenörün haftada 3 antrenman olacak şekilde, 4 hafta boyunca (mezo döngü), toplamda 84 antrenmanda (8099 dk) uyguladıkları dril, oyun ve geçiş çalışmaları incelenmiştir. Ek olarak, her antrenman sonrası antrenörlere antrenmanda geçirilen geçiş süreleri sorulmuş, cevaplar antrenmanda kaydedilen gerçek geçiş süreleri ile karşılaştırılarak kayıt altına alınmıştır. Antrenmanlarda görülen toplam oyun, dril ve geçiş zaman yüzdelerinin karşılaştırılmasında Friedman testi kullanılmış, ikili farkların karşılaştırılmasında Wilcoxon İşaretli Sıralar Testinden yararlanılmıştır. Antrenmanlarda ölçülen geçiş zamanları ile tahmin edilen geçiş zamanları arasındaki uyuma Sınıf İçi Korelasyon Katsayısı (SKK) ile bakılmış, yine uyum verilerinin yorumlanmasında Bland Altman grafiğinden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre incelenen antrenmanların %56 ± 13’sı drillerden, %24 ± 15’ü oyunlardan ve %18 ± 4 ’i geçiş çalışmalarından oluşmaktadır. Antrenmanlarda tercih edilen alıştırma türü istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterirken (χ²(2) = 68,54, p < 0,001, Kendall’s W = 0,41): drillerin; oyunlar (Z = −5,61, p < 0,001, r = 0,61) ve geçiş çalışmalarından (Z = −7,86, p < 0,001, r = 0,86) daha fazla kullanıldığı, oyunlar ve geçiş çalışmaları arasında ise istatistiksel olarak fark olmadığı görülmüştür (Z = −1,78, p = 0,076, r = 0,19). Bununla birlikte, ölçülen ve tahmin edilen geçiş süreleri arasındaki uyum düşük düzeyde bulunmuş (SKK (3,1) = 0.43; %95 GA: 0.22–0.60), gerçek geçiş sürelerinin (17,3 ± 7,6 dk), antrenör tahminlerine (14,3 ± 7,6 dk) kıyasla daha yüksek olduğu ortaya konmuştur (yanlılık = 2,95 dk). Sonuç olarak, bu araştırmada incelenen antrenörlerin antrenmanlarında ağırlıklı olarak drillerden faydalandıkları görülmüştür. Antrenörlerin antrenman geçiş süreleriyle ilgili iyimser ve saha verileriyle uyuşmayan bir algıya sahip oldukları tespit edilmiştir.