SavedAdd your journal

Journals / Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi / 2026 / Cilt: 29 Sayı: 2026

The Mediating Role of Self-Efficacy Perception in the Effect of Hybrid Work Models on Job Satisfaction

Hibrit Çalışma Modellerinin İş Tatmini Üzerindeki Etkisinde Özyeterlilik Algısının Aracı Rolü

Ahmet Fatih Özyılmaz(KARAMANOGLU MEHMETBEY UNIVERSITY)0000-0002-8400-0563
Pages
242–259
Publication Date
2026-05-25
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results show that hybrid work flexibility increases job satisfaction, and this effect is reinforced by self-efficacy beliefs; indicating that organizations should integrate digital competence and psychological capital programs into hybrid model design.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this study is to examine the effect of hybrid work attitude on job satisfaction and to reveal the mediating role of general self-efficacy perception in this relationship.
📊
Key Findings & Data:In the quantitative study, the universe consists of employees aged 18 and over working in public and private sector institutions implementing the hybrid work model in Turkey.
💡
Conclusion & Impact:The results show that hybrid work flexibility increases job satisfaction, and this effect is reinforced by self-efficacy beliefs; indicating that organizations should integrate digital competence and psychological capital programs into hybrid model design.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hibrit Çalışma · İş Tatmini · Genel Öz-Yeterlilik

Abstract

The purpose of this study is to examine the effect of hybrid work attitude on job satisfaction and to reveal the mediating role of general self-efficacy perception in this relationship. In the quantitative study, the universe consists of employees aged 18 and over working in public and private sector institutions implementing the hybrid work model in Turkey. Data were collected from 410 participants reached through the convenience sampling method via an online survey. The data collection tool consists of the 17-item four-dimensional form of the Remote Work Life Scale, the item “I am satisfied with my current job” from the five items of the Job Satisfaction Scale whose reliability is not considered acceptable, and the 17-item three-dimensional form of the General Self-Efficacy Scale. As a result of internal consistency analyses, Cronbach’s α = 0.743 for Remote Work Life Scale; Cronbach’s α = 0.824 for General Self-Efficacy Scale was determined. SPSS 27.0 software was used in data analysis; descriptive statistics, Pearson correlations and sequential linear regression models were conducted. The direct effect of hybrid work attitude on job satisfaction was found as β = 0.259 (p < .001). The effect of hybrid attitude on self-efficacy was β = 0.279 (p < .001), and the effect of self-efficacy on job satisfaction was β = 0.200 (p < .001). The indirect effect calculated through the Sobel test was a × b = 0.044; z = 2.534; p = .011, and partial mediation was confirmed. The total effect coefficient is c = 0.298, and 14.8% of the effects are attributed to the indirect channel and 85.2% to the direct channel. The results show that hybrid work flexibility increases job satisfaction, and this effect is reinforced by self-efficacy beliefs; indicating that organizations should integrate digital competence and psychological capital programs into hybrid model design.

Özet

Bu araştırmanın amacı, hibrit çalışma tutumunun iş tatmini üzerindeki etkisini incelemek ve bu ilişkide genel öz-yeterlilik algısının aracılık rolünü ortaya koymaktır. Nicel desenli çalışmada evreni, Türkiye’de hibrit çalışma modelini uygulayan kamu ve özel sektör kurumlarında görev yapan 18 yaş ve üzeri çalışanlar oluşturmaktadır. Kolayda örnekleme yöntemiyle ulaşılan 410 katılımcıdan çevrim içi anket yoluyla veri toplanmıştır. Veri toplama aracı; Uzaktan Çalışma Yaşam Ölçeği’nin 17 maddelik dört alt boyutlu formu, İş Tatmini Ölçeği’nin güvenilirliği kabul edilebilir görülmeyen beş maddesinden “Mevcut işimden memnunum” maddesi ve Genel Öz-Yeterlilik Ölçeği’nin 17 maddelik üç alt boyutlu formundan oluşmaktadır. İç tutarlılık analizleri sonucunda Uzaktan Çalışma Yaşam Ölçeği için Cronbach’s α = 0,743; Genel Öz-Yeterlilik Ölçeği için Cronbach’s α = 0,824 olarak saptanmıştır. Veri analizinde SPSS 27.0 yazılımı kullanılmış; tanımlayıcı istatistikler, Pearson korelasyonları ve ardışık doğrusal regresyon modelleri yürütülmüştür. Hibrit çalışma tutumunun iş tatmini üzerindeki doğrudan etkisi β = 0,259 (p < .001) olarak bulunmuştur. Hibrit tutumun öz-yeterlilik üzerindeki etkisi β = 0,279 (p < .001), öz-yeterliliğin iş tatmini üzerindeki etkisi β = 0,200 (p < .001) düzeyindedir. Sobel testi aracılığıyla hesaplanan dolaylı etki a × b = 0,044; z = 2,534; p = .011 olup kısmi aracılık doğrulanmıştır. Toplam etki katsayısı c = 0,298’dir ve etkilerin %14,8’i dolaylı, %85,2’si doğrudan kanala atfedilmiştir. Sonuçlar, hibrit çalışma esnekliğinin iş tatminini yükselttiğini, bu etkinin öz-yeterlilik inancıyla pekiştiğini göstermekte; örgütlerin dijital yetkinlik ve psikolojik sermaye programlarını hibrit model tasarımına entegre etmeleri gerektiğine işaret etmektedir.

🔖

Cite This Article

Özyılmaz, A. F. (2026). The Mediating Role of Self-Efficacy Perception in the Effect of Hybrid Work Models on Job Satisfaction. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, Cilt: 29 Sayı: 2026, 242–259. https://doi.org/10.29249/selcuksbmyd.1787336

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (54)

  1. Adom Asante, E., Danquah, B. ve Li, C. (2022). Entrepreneurial career persistence of hybrid entrepreneurs: The opposing moderating roles of wage work-to-entrepreneurship enrichment and entrepreneurship-to-wage work enrichment. Journal of Vocational Behavior, 135, 103720.
  2. Afşar, Ö. ve Eyel, C. Ş. (2021). İş-aile yaşam çatışmasının işten ayrılma niyetine etkisinde psikolojik sözleşmenin aracı rolü: İstanbul ilinde bir araştırma. The Journal of Social Science, 5(9), 60-77. [https://doi.org/10.30520/tjsosci.868040](https://doi.org/10.30520/tjsosci.868040)
  3. Aghaei, S., Shahbazi, Y. ve Beyti, H. (2023). A hybrid SEM-neural network method for modeling the academic satisfaction factors of architecture students. Computers and Education: Artificial Intelligence, 4, 100137.
  4. Akman, A. Z., Evliyaoğlu, F., Erdost-Çolak, H. E. ve Erdirençelebi, M. (2023). Uzaktan çalışma yaşam ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(1), 254-277. [https://doi.org/10.53443/anadoluibfd.1169089](https://doi.org/10.53443/anadoluibfd.1169089)
  5. Alimbekov, A., Azhykulov, S. ve Muratbaev, B. (2024). Perceived organizational support and job burnout with the mediating mechanism of self-esteem. International Journal of Educational Management. Advance online publication.
  6. Allen, K. S., Grelle, D. ve Gutierrez, S. L. (2024). Hybrid is here to stay: Critical behaviors for success in the new world of work. Personality and Individual Differences, 196, 111780.
  7. Aloulou, W. J., Amari, A. ve Alboqami, A. A. N. (2023). Saudi teleworkers and determinant factors of their work-life balance and satisfaction: Testing a sequential mediation model. Technological Forecasting and Social Change, 185, 122060.
  8. Asante, E. A., Danquah, B. ve Li, C. (2022). Entrepreneurial career persistence of hybrid entrepreneurs: The opposing moderating roles of wage work-to-entrepreneurship enrichment and entrepreneurship-to-wage work enrichment. Journal of Vocational Behavior, 135, 103720.
  9. Ayar, M. (2022). Etik liderlik davranışının çalışanların iş tatmini üzerindeki etkisinde örgütsel adalet algısının aracılık rolü. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 3(1), 1-22. [https://doi.org/10.51969/klusbmyo.1040216](https://doi.org/10.51969/klusbmyo.1040216)
  10. Aykan, E. (2020). Çalışma yaşamında örgütsel adaletsizlik algısının yöneticilerin işten ayrılma niyeti, yaşam tatmini, geri çekilme ve nezaketsizlik davranışları üzerindeki etkisinin tespitine yönelik bir araştırma. Journal of Life Economics, 7(2), 201-216. [https://doi.org/10.15637/jlecon.7.014](https://doi.org/10.15637/jlecon.7.014)
  11. Azhykulov, S., Alimbekov, A. ve Muratbaev, B. (2024). Perceived organizational support and job burnout with the mediating mechanism of self-esteem. International Journal of Educational Management. Advance online publication.
  12. Babadağ, M. ve Arlı, O. E. (2018). Duygusal tükenme ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkide iş tatmininin aracı rolü. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 167-182. [https://doi.org/10.18092/ulikidince.432875](https://doi.org/10.18092/ulikidince.432875)
  13. Başol, O. ve Çömlekçi, M. F. (2020). İş tatmini ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 1(2), 17-31.
  14. Bayram, A. ve Elevli, Ö. (2019). Yaşam doyumunun iş doyumuna etkisinde sosyal zekânın aracı rolü. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(1), 25-41. [https://doi.org/10.11616/basbed.vi.525166](https://doi.org/10.11616/basbed.vi.525166)
  15. Baysal, R. Ö. ve Fidan, Y. (2022). İş tatmini ve iş performansının, işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde eleştirel düşüncenin aracı rolü. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (36), 137-156. [https://doi.org/10.20875/makusobed.1159239](https://doi.org/10.20875/makusobed.1159239)
  16. Bellary, S., Bala, P. K. ve Chakraborty, S. (2024). Exploring cognitive-behavioral drivers impacting consumer continuance intention of fitness apps using a hybrid approach of text mining, SEM, and ANN. Journal of Retailing and Consumer Services, 69, 103150.
  17. Berdida, D. J. E. (2023). Resilience and academic motivation’s mediation effects in nursing students’ academic stress and self-directed learning: A multicenter cross-sectional study. Nurse Education in Practice, 67, 103534.
  18. Brown, S. P. ve Biddle, C. (2023). Testing a teacher costs to caring resilience model to identify burnout mediators. Teaching and Teacher Education, 119, 103860.
  19. Chen, J., Lin, C. ve Lin, F. (2024). The interplay among EFL teachers’ emotional intelligence and self-efficacy and burnout. Acta Psychologica, 232, 103802.
  20. Çankır, B. ve Şahin, S. (2018). Sürdürülebilir kalite algısının iş tatmini aracılığıyla işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisi. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 135-146. [https://doi.org/10.18092/ulikidince.430943](https://doi.org/10.18092/ulikidince.430943)
  21. Çetin, A., Güleç, R. ve Kayasandık, A. E. (2015). Etik iklim algısının çalışanların işten ayrılma niyetine etkisinde tükenmişliğin aracı değişken rolü. Electronic Journal of Vocational Colleges, 5(2), 18-31.
  22. Durmuş, Ş. (2025). Pozitif psikolojik sermayenin işe angaje olma üzerindeki etkisinde duygusal emeğin aracı rolü: Tıbbi satış mümessilleri üzerine bir çalışma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (67), 413-431. [https://doi.org/10.30794/pausbed.1594443](https://doi.org/10.30794/pausbed.1594443)
  23. Durmuş, Ş. ve Çelik, A. (2020). Sanal kaytarma davranışları ve zaman yönetimi etkileşimi: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi araştırma görevlileri örneği. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(1), 79-86.
  24. Duru, Y. ve Darıcan, Ş. (2024). Örgütsel destek algısının örgütsel özdeşleşmeye etkisinde örgüt ikliminin aracılık rolü. Akademik Hassasiyetler, 11(25), 365-392. [https://doi.org/10.58884/akademik-hassasiyetler.1448995](https://doi.org/10.58884/akademik-hassasiyetler.1448995)
  25. Ellis, A. M., Bauer, T. N. ve Crain, T. L. (2023). Newcomer work-to-nonwork conflict to withdrawal via work-to-nonwork self-efficacy: The buffering role of family supportive supervisor behavior. Journal of Vocational Behavior, 142, 103724.
  26. Eyitmiş, A. M. ve Sezer, F. (2021). İş yükünün iş-aile yaşam çatışması üzerindeki etkisinde, stresin ve çalışma ortamının durumsal etki analizi. Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 45-66. [https://doi.org/10.30561/sinopusd.912276](https://doi.org/10.30561/sinopusd.912276)
  27. Gökalp, S., Kaya, O., Angay, A. ve Akgün, F. (2015). Okul müdürüne güvenin iş tatmini üzerindeki etkisinde lider-üye etkileşiminin aracı rolü. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2).
  28. Gökçe, Ç. (2025). Hibrit çalışma modelinde kişi-örgüt uyumu, örgütsel özdeşleşme, duygusal bağlılık, örgütsel adanmışlık ve işgören performansı ilişkisi [Doktora tezi]. Balıkesir Üniversitesi.
  29. Günel, Y. (2025). İş yükü algısının işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde tükenmişliğin aracı rolü: Zincir market çalışanlarına yönelik bir araştırma. EKEV Akademi Dergisi, (101), 273-298. [https://doi.org/10.17753/sosekev.1618562](https://doi.org/10.17753/sosekev.1618562)
  30. Joe, S.-W. (2010). Assessing job self-efficacy and organizational commitment considering a mediating role of information asymmetry. The Social Science Journal, 47(3), 578-592.
  31. Kale, E. (2015). Lider desteği ve iş arkadaşları desteğinin iş performansına etkileri: İş tatmini ve yaşam tatmininin aracılık rolü. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (14).
  32. Kara, E. (2019). Psikolojik sözleşmenin örgütsel bağlılığa etkisinde öz-yeterliliğin rolü üzerine bir çalışma. Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 23-36.
  33. Kim, S. M. (2025). Extending job crafting theory to precarious workers: A model of organizational job crafting for organizational justice. International Journal of Organization Theory & Behaviour. Advance online publication.
  34. Lauring, J. ve Jonasson, C. (2025). What is hybrid work? Towards greater conceptual clarity of a common term and understanding its consequences. Human Resource Management Review, 35(1), 100896.
  35. Paredes-Aguirre, M., Hernandez-Pozas, O. ve Campoverde Aguirre, R. (2025). The stress-busting power of digital self-efficacy: Does training format matter for workers? Current Research in Behavioral Sciences, 6, 100207.
  36. Pineau Brown, S. ve Biddle, C. (2023). Testing a teacher costs to caring resilience model to identify burnout mediators. Teaching and Teacher Education, 119, 103860.
  37. Polatcı, S. (2015). Örgütsel ve sosyal destek algılarının yaşam tatmini üzerindeki etkisi: İş ve evlilik tatmininin aracılık rolü. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(2), 25-44.
  38. Renn, R. W., Steinbauer, R. ve Detwiler, D. (2014). School-to-work transition: Mentor career support and student career planning, job search intentions, and self-defeating job search behavior. Journal of Vocational Behavior, 85(3), 471-482.
  39. Schultz, C. D. ve Paetz, F. (2025). The way out – Customer benefits and self-service satisfaction in cashierless shopping systems. Journal of Retailing and Consumer Services, 72, 103402.
  40. Sezici, E. ve Yıldız, B. (2017). Algılanan örgütsel kronizmin örgütsel bağlılık üzerindeki etkisinde istihdam edilebilirlik algısının aracı rolü. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 56-74.
  41. Shahbazi, Y., Aghaei, S. ve Beyti, H. (2023). A hybrid SEM-neural network method for modeling the academic satisfaction factors of architecture students. Computers and Education: Artificial Intelligence, 4, 100137.
  42. Sun, A. ve Xia, J. (2018). Teacher-perceived distributed leadership, teacher self-efficacy and job satisfaction: A multilevel SEM approach using the 2013 TALIS data. International Journal of Educational Research, 89, 73-87.
  43. Şahin, S. ve Çankır, B. (2018). İş tatmininin iş performansına etkisinde çalışmaya tutkunluğun aracılık rolü: Satış ve pazarlama sektöründe bir araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 389-402. [https://doi.org/10.18092/ulikidince.431440](https://doi.org/10.18092/ulikidince.431440)
  44. Şimşek Ilkım, N. ve Derin, N. (2018). Güvenlik iklimi ve iş tatmini ilişkisinde birey-örgüt uyumunun aracı rolü. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 32(2), 231-245.
  45. Tamer, G. (2019). Sağlık çalışanlarında çalışma stresinin iş tatmini üzerindeki etkisi: Bakırköy ilçesinde bir araştırma. European Journal of Managerial Research, 3(5), 162-186.
  46. Tan, L., Liu, C. ve Zhong, B. (2025). The effect of human-robot collaboration on frontline employees’ service performance: A resource perspective. International Journal of Hospitality Management, 101, 103093.
  47. Tekmen, E. E. ve Arpacı, D. U. (2020). Örgütsel destek algısının yapıcı sapkın işyeri davranışları üzerindeki etkisinde öz-yeterliliğin düzenleyici rolü. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 16(2), 369-388.
  48. Uçar, Z. ve Kızılkan, M. H. (2023). Algılanan aşırı vasıflılık ve işten ayrılma niyeti ilişkisi üzerinde kariyer yönetiminin düzenleyici etkisi. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 18(71), 293-315.
  49. Ünsever, M. O., Şener, E. ve Çetinkaya, F. F. (2024). Örgütsel adaletin örgütsel bağlılık üzerindeki etkisinde örgütsel itaatin aracılık rolü: Bir kamu üniversitesi örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 25(1), 16-40. [https://doi.org/10.24889/ifede.1392034](https://doi.org/10.24889/ifede.1392034)
  50. Vidergor, H. E. (2023). The effect of teachers’ self-innovativeness on accountability, distance learning self-efficacy, and teaching practices. Computers & Education, 196, 104008.
  51. Wang, W., Hackett, R. D. ve Yuan, Y. (2025). Will AI-enabled conversational agents acting as digital employees enhance employee job identity? Information & Management, 62(3), 103605.
  52. Watson, A., Backhaus, C. ve Perrigot, R. (2024). Franchisee well-being: The roles of entrepreneurial identity, autonomy perceptions, and franchisor management practices. Industrial Marketing Management, 109, 215-229.
  53. Yang, C., Manchanda, S. ve Golshirazi, M. (2025). The collective edge: Multilevel roles of collective efficacy, Social and Emotional Learning (SEL) competencies, and demographics in influencing teachers’ compassion fatigue and satisfaction. Journal of School Psychology, 95, 101127.
  54. Yıldırım, F. ve İlhan, İ. Ö. (2010). Genel özyeterlilik ölçeği Türkçe formunun geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(4), 301-308.