SavedAdd your journal

Journals / Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2017 / Cilt: 21 - Sayı: 2

Sosyal Hizmet Uzmanlarının Çevresel Farkındalık Seviyeleri ile Çevreye Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi

İrfan DOĞAN
Eda PURUTÇUOĞLU
Pages
389–405
Publication Date
2017-08-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Korelasyon analizi sonucunda, çevre sorunlarına yönelik farkındalık ölçeği ile çevresel tutum ölçeği puan ortalamalarının yüksek olduğu saptanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma, sosyal hizmet uzmanlarının çevresel farkındalık seviyeleri ile çevreye yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Sosyal hizmetin mesleki örgütlenmelerine ilişkin derneklerin mail grubu ve sosyal medya hesaplarına kayıtlı ve araştırmaya istekli 260 (151 kadın, 109 erkek) sosyal hizmet uzmanı araştırma kapsamına alınmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Korelasyon analizi sonucunda, çevre sorunlarına yönelik farkındalık ölçeği ile çevresel tutum ölçeği puan ortalamalarının yüksek olduğu saptanmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırma, sosyal hizmet uzmanlarının çevresel farkındalık seviyeleri ile çevreye yönelik tutumlarını belirlemek amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Sosyal hizmetin mesleki örgütlenmelerine ilişkin derneklerin mail grubu ve sosyal medya hesaplarına kayıtlı ve araştırmaya istekli 260 (151 kadın, 109 erkek) sosyal hizmet uzmanı araştırma kapsamına alınmıştır. Araştırma materyalinin toplanmasında online anket tekniği kullanılmış olup, oluşturulan online anket link aracılığıyla Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği ve Sosyal Hizmet Meslekte Birlik Derneği’nin mail grupları ve sosyal medya hesaplarında paylaşılmıştır. Online anket formu, sosyal hizmet uzmanlarının sosyo-demografik bilgileri, çevresel farkındalık seviyeleri ve çevreye yönelik tutumları olmak üzere üç aşamadan oluşmuştur. Cinsiyet ve yaş açıklayıcı değişkenler olarak alınmış olup her bir alt ölçek üzerinde değişkenlerin etkisi cinsiyet durumuna göre t-testi; yaşa göre ise parametrik olmayan testlerden Kruskal Wallis testi ile değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamına alınan sosyal hizmet uzmanlarının çevresel farkındalık seviyeleri üzerinde cinsiyetin yalnızca kavrama alt boyutu üzerinde; yaşın ise bilgi ve değerlendirme alt boyutunda etkili olduğu görülmüştür (p<0.05). Çevreye yönelik tutumlar irdelendiğinde, yaş hem çevresel davranış hem de çevresel düşünce alt boyutları üzerinde etkili iken (p<0.05), cinsiyetin herhangi bir farklılık yaratmadığı bulunmuştur (p>0.05). Korelasyon analizi sonucunda, çevre sorunlarına yönelik farkındalık ölçeği ile çevresel tutum ölçeği puan ortalamalarının yüksek olduğu saptanmıştır.

🔖

Cite This Article

DOĞAN, İ., PURUTÇUOĞLU, E. (2017). Sosyal Hizmet Uzmanlarının Çevresel Farkındalık Seviyeleri ile Çevreye Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 2, 389–405. https://ajindex.com/articles/129339

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. AKILLI, M. ve YURTCAN, M. T. (2009). “İlköğretim Fen Bilgisi Öğretmeni Adaylarının Çevreye Karşı Tutumlarının Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi (Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Örneği)”. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi. S. 11(2), s. 119-131. Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) (2016). Food and agriculture in the 2030 Agenda for Sustainable Development. BERGER, R.M. and KELLY, J.J. (1993). “Social Work in the Ecological Crisis”. Social Work. S. 38 (5), s. 521-526.
  2. COERTJENS, L., BOEVE-DE PAUW, J., DE MAEYER, S. VAN PETEGEM, P. (2010). “Do Schools Make a Difference in Their Students’ Environmental Attitudes and Awareness? Evidence From Pisa 2006”. International Journal of Science and Mathematics Education, S.8, s. 497-522.
  3. ÇABUK, B. ve KARACAOĞLU, Ö. C. (2003). “Üniversite Öğrencilerinin Çevre Duyarlılıklarının İncelenmesi”. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. S. 36 (1-2), s. 189-198.
  4. ÇETİN, O.B.(2011). “Çevre ve Toplum”. (Ed. Prof.Dr.Nadir Suğur). İnsan ve Toplum. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayın No: 1384, Eskişehir. DEMİR, E. ve YALÇIN, H. (2014). “Türkiye’de Çevre Eğitimi”. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi. S. 7 (2), s. 07-18.
  5. DEMİREL, T., TEKİN, F. ve BELGİN, A. (2014). “Bir Sağlık Ocağına Başvuran Bireylerin Çevre İle İlgili Bilgi ve Tutumları”. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi. S. 23(3), s. 86-92.
  6. DENİŞ, H. ve GENÇ, H. (2007). “Çevre Bilimi Dersi Alan ve Almayan Sınıf Öğretmenliği Öğrencilerinin Çevreye İlişkin Tutumları ve Çevre Bilimi Dersindeki Başarılarının Karşılaştırılması”. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. S. 13, s. 20-26.
  7. ERKOL, S. ve UĞULU, İ. (2013). “Ortaöğretim Öğrencilerinin Biyoloji ve Çevreye Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması”. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. S. 2 (3), s. 243-251.
  8. ERTEN, S. (2005). “Okul Öncesi Öğretmen Adaylarında Çevre Dostu Davranışların Araştırılması”. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. S. 28, s. 91-100.
  9. GÜVEN, E. ve AYDOĞDU, M. (2012). “Çevre Sorunlarına Yönelik Farkındalık Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Öğretmen Adaylarının Farkındalık Düzeylerinin Belirlenmesi”. Öğretmen Eğitimi ve Eğitimcileri Dergisi. S. 1 (2), s. 185-202.
  10. KAHYAOĞLU, M., DABAN, Ş. ve YANGIN, S. (2008). “İlköğretim Öğretmen Adaylarının Çevreye Yönelik Tutumları”. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi. S. 11(1), s. 42-52.
  11. KARASAR, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Nobel Yayınevi.
  12. Ankara.
  13. KELEŞ, R. ve HAMAMCI, C. (1998). Çevr