Journals / Bakırköy Tıp Dergisi / 2017 / Cilt: 13 - Sayı: 2

Evaluating the poisoning cases in Ümraniye Training and Research Hospital Pediatric Emergency Department

Ümraniye Eğitim Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servise başvuran zehirlenme olgularının değerlendirilmesi

Pages
57–67
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Key words: Poisoning, pediatrics, epidemiology

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective: Our aim was to evaluate the poisoning cases which applied our Pediatric Emergency Department in Ümraniye Training and Research Hospital.
📊
Key Findings & Data:Material and Methods: The epidemiological and clinical characteristics of the poisoning cases (n=957 ); aged between 1 month-16 years who had applied to Ümraniye Training and Research Hospital Pediatric Emergency Unit (standard deviation: 5.67±5.06), between the dates of January 1st 2010 and July 1st 2012; were evaluated retrospectively.
💡
Conclusion & Impact:Key words: Poisoning, pediatrics, epidemiology
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Objective: Our aim was to evaluate the poisoning cases which applied our Pediatric Emergency Department in Ümraniye Training and Research Hospital. Material and Methods: The epidemiological and clinical characteristics of the poisoning cases (n=957 ); aged between 1 month-16 years who had applied to Ümraniye Training and Research Hospital Pediatric Emergency Unit (standard deviation: 5.67±5.06), between the dates of January 1st 2010 and July 1st 2012; were evaluated retrospectively. Results: Childhood poisoning accounted for 0.4 % of the total pediatric emergency visits. 504 of the cases (%52.7) were female whereas 453 (%47.3) were male. According to the age groups; 13 months-4 years group consisted 36.9%, 12-16 years 23.2% and 0-12 months 21.6 % of all cases respectively. Accidental poisonings were 80,4 % and suicidal poisonings were 19.6% in all cases. The 94.1% of the suicidal attempts were at 12-16 age group. Suicidal poisonings were statistically significantly more often (84%) in girls. It was observed that the most common agents responsible for poisoning were drugs (%64.4, n=616), carbonmonoxide/NFIA inhalation ( 17.6%, n=168) and causticcorrosive substance exposure (9,1%, n=87). The most common agents responsible for drug poisoning were analgesics& antipyretics (22.47%, n=215), central nervous system medication (14.21%, n=136) and cold&flu medication (10.66%, n=102) respectively. It was observed that most of the cases (%64.26) were asymptomatic. Conclusion: The number of patients evaluated in our study compared with other studies recently carried out in Turkey is very high, reflecting the demographics of childhood poisoning cases seen in Ümraniye. We hope our study will determine the approach to reducing the guiding. Key words: Poisoning, pediatrics, epidemiology

Özet

Amaç: Ümraniye Eğitim araştırma hastanesi çocuk acil bölümüne başvuran zehirlenme olgularının epidemiyolojik ve klinik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Ümraniye Eğitim Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servise 1 Ocak 2010-1 Temmuz 2012 tarihleri arasında başvuran yaşları 1 ay-16 yaş arasında değişen zehirlenme olgularının (n=957) epidemiyolojik ve klinik özellikleri retrospektif olarak incelendi (ort±std sapma: 5.67±5.06).Bulgular: Çocukluk çağı zehirlenmeleri tüm çocuk acil başvurularının %0.4'ünü oluşturmaktaydı. 504 olgu (%52.7) kız iken 453 olgu (%47.3) erkekti. Yaş gruplarına göre sırasıyla, 13 ay-4 yaş grubu tüm olguların %36.9'unu, 12-16 yaş %23.2'sini ve 0-12 ay %21.6'sını oluşturmaktaydı. Kaza ile zehirlenmeler tüm olgular içinde %80,4 ve intihar amaçlı zehirlenmeler %19.6 oranındaydı. İntihar teşebbüslerinin %94.1'i 12-16 yaş grubundaydı. İntihar amaçlı zehirlenmeler, istatistiksel olarak anlamlı olarak kızlarda (%84) daha yüksek idi. Zehirlenmeye en sık yol açan etkenlerinin ilaçlar (%64.4, n=616), karbonmonoksit/NFIA solunması (%17.6, n=168) ve kostik-korozif madde maruziyeti (9.1%, n=87) olduğu gözlendi. İlaç zehirlenmelerine en sık yol açan etkenlerin sırasıyla analjezik ve antipiretikler (%22.47, n=215), merkezi sinir sistemi etkili ilaçlar (%14.21, n=136), antigribal ilaçlar (%10.66, n=102). Olguların çoğunun (%64.26) asemptomatik olduğu gözlendi.Sonuç: Çalışmamızda değerlendirilen olgu sayısı son dönemlerde Türkiye'de yapılmış diğer çalışmalar ile karşılaştırıldığında oldukça yüksek olup Ümraniye bölgesinde görülen çocukluk çağı zehirlenme olgularının demografik özelliklerini yansıtmaktadır. Çalışmamızın ülkemizdeki zehirlenmelerin önlenmesinde ve azaltılmasındaki yaklaşımların belirlenmesinde yol gösterici olacağını umuyoruz

🔖

Cite This Article

ARAZ, C., TOKLUCU, M. Ö., NİZAMOĞLU, M., PALA, E., İŞCAN, H., YAZAR, A. S., ÖZER, R., İŞLEK, İ. (2017). Evaluating the poisoning cases in Ümraniye Training and Research Hospital Pediatric Emergency Department. Bakırköy Tıp Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 2, 57–67. https://ajindex.com/articles/128492

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Arısoy N, Aji DY, Onat T ve arkadaşları. Zehirlenmeler Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları 1996; 2: 1037-1055
  2. Aji DY. Çocuklarda Akut Zehirlenmeler. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Etkinlikleri Pediatrik Aciller Sempozyum dizisi 2007; 57: 147-161
  3. Çıtak A, Yılmaz HL (Eds). Pediatrik zehirlenmeler. İstanbul Tıp Kitabevi; İstanbul 2011: p.19-34
  4. Penbegül M. İlaç zehirlenmesi olan çocuk olgularda demografik özellikler ve ailesel etkenlerin değerlendirilmesi, Tıpta Uzmanlık Tezi. Haydarpaşa Numune Eğitim Araştırma Hastanesi Çocuk Kliniği, İstanbul 2006
  5. Yılmaz HL, Derme T, Yıldızdaş D, Alhan E. Çukurova bölgesinde çocukluk çağı zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Nobel Medicus 2009; 5: 35-44
  6. Binay Ç, Şahin GT, Biçer S, ve ark. Çocuk acil ünitesi 2006 yılı zehirlenme vakalarının değerlendirilmesi. Akademik Acil Tıp Dergisi 2010; 9: 31-40
  7. Güzel IŞ, Kibar AE, Vidinlisan S. Çocuk acil servisine başvuran zehirlenme vakalarının demografik özelliklerinin incelenmesi. Genel Tıp Dergisi 2011; 21: 101-107
  8. Sümer V, Güler E, Karanfil R, Dalkıran T, Gürsoy H, Garipardıç M, Davutoğlu M. Çocuk acil servisine başvuran zehirlenme olgularının geriye dönük değerlendirilmesi. Türk Pediatri Arşivi 2011; 46: 234- 240
  9. Kırel B, Ünlüoğlu İ, Doğruel N, Koçak K. Eskişehir bölgesinde çocukluk çağı zehirlenmelerinin retrospektif analizi. Türkiye Klinikleri Pediatri 2000; 9: 158-163
  10. Soyucen E, Aktan Y, Saral A, Akgün N, Numanoğlu AÜ. Sakarya bölgesinde çocukluk çağı zehirlenmelerinin geriye dönük değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2006; 49: 301-306
  11. Adejuyigbe EA, Onayade AA, Senbanjo IO, et al. Childhood poisoning at the Obafemi Awolowo University Teaching Hospital. Niger J Med 2002; 11: 183-186
  12. Koilou M, Ioannou C, Andreou K, et al. The epidemiology of childhood posionings in Cyprus. Eur J Ped 2009; 17: 1124-1128
  13. Fernando R, Fernando DN. Childhood poisoning in Sri Lanka. Indian J Pediatr 1997; 64: 457-460
  14. Dutta AK, Seth A, Goyal PK, et al. Poisoning in children: Indian Scenario. Indian J Pediatr 1998; 65: 365-370
  15. Abed M. Patterns of accidental poisoning in children in Jeddah, Saudi Arabia. Ann Saudi Med 1998; 18: 457-459
  16. Lashley PM, St John MA. A Review of accidental poisoning in Barbados- A new perspective. Ann Trop Pediatr 1991; 1: 149-153
  17. Kondolot M, Akyıldız B, Görözen F, Kurtoğlu S, Patıroğlu T. Çocuk acil servisine getirilen zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Ha