Journals / Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi / 2016 / Cilt: 56 - Sayı: 3

RETROSPECTIVE ANALYSIS OF CHILDHO- OD POISONING IN ÜMRANİYE

ÜMRANİYE ÇOCUKLUK ÇAĞI ZEHİRLENMELERİNİN RETROSPEKTİF DEĞERLENDİRİLMESİ

Pages
147–160
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Our study reflects the demographic properties of poisonings in our region and will contribute to undertake preventive measures for childhood poisoning in Turkey.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Poisoning cases who had applied to Ümraniye Research and Training Hospital Pediatric Emergency Unit, below the age of 17, between January 2010- December 2012 were evaluated retrospectively.
📊
Key Findings & Data:Poisonings accounted for 0,3% of total pediatric emergency visits.
💡
Conclusion & Impact:Our study reflects the demographic properties of poisonings in our region and will contribute to undertake preventive measures for childhood poisoning in Turkey.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Poisoning cases who had applied to Ümraniye Research and Training Hospital Pediatric Emergency Unit, below the age of 17, between January 2010- December 2012 were evaluated retrospectively. Poisonings accounted for 0,3% of total pediatric emergency visits. Patients (n: 1129) aged between 1 months-16 years (5,37±5,02 years); 590 were female whereas 539 were male (1,09/1). Poisonings were more frequent under 5 years; 13 months- 4 years group consisted 39,4% and 0-12 months 21,7% of all cases. Accidental poisonings (82,5%) were more frequent than suicides (17,5%). Accidental poisonings were common in boys under 5 years though suicidal poisonings were common in 12-16 year old girls. Evaluation of the poisoning agents according to the age groups; drug ingestion became the most common poisoning reason except for 8-11 years group CO/NFIA exposures were more common. Poisonings occurred more frequently in March and in spring. Drugs ( %62) were the most common poisoning agents. Analgesics- antipyretic (21,17 %) and central nervous system medication (13,64%) poisonings were leading other drugs. CO/NFIA (16,8%) and caustic-corrosive substances (9,4%) were the most common non-pharmacological agents. Nausea- vomiting and tachycardia were the most frequent symptoms-signs; although the majority were asymptomatic. Our study reflects the demographic properties of poisonings in our region and will contribute to undertake preventive measures for childhood poisoning in Turkey.

Özet

Ocak 2010-Aralık 2012 tarihleri arasında Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi çocuk acil servise başvuran 17 yaş altı zehirlenme olguları geriye dönük incelendi. Zehirlenmeler, çocuk acile olan tüm başvuruların % 0,3'ünü oluşturmaktaydı. Hastaların (n: 1129) yaşları 1 ay-16 yaş (5,37±5,02 yıl) arasındaydı; 590'u kız, 539'u erkekti (1,09/1) . Zehirlenmeler 5 yaş altında en sıktı; tüm olguların %39,4'ü 13 ay-4 yaş, %21,7'si 0-12 ay arasındaydı. Kaza ile zehirlenmeler (%82,5), intiharlara (%17,5) göre daha sıktı. Kaza ile zehirlenmeler 5 yaş altındaki erkeklerde; intiharlar ise 12-16 yaş grubunda kızlarda sıktı. Yaş gruplarına göre zehirlenme etkenleri değerlendirildiğinde ilaç alımı en sık zehirlenme nedeniydi ancak 8-11 yaş grubunda CO/NFIA maruziyeti en sıktı. Zehirlenmeler en sık Mart ayında ve ilkbaharda oluştu. İlaçlar (%62) en sık görülen zehirlenme etkenleri idi. Analjezik-antipiretikler (%21,17) ve MSS etkili ilaçlar(%13.64) ile zehirlenmeler diğer ilaçlar içinde başı çekmekteydi. CO/NFIA(%16,8) ve kostik-korozif maddeler (%9,4) en sık ilaç dışı zehirlenme etkenleriydi. Bulantı-kusma ve taşikardi en sık rastlanan belirti-bulgulardı ancak çoğunluk asemptomatikti. Çalışmamız bölgemizdeki zehirlenmelerin demografik özelliklerini yansıtmaktadır ve Türkiye'deki çocukluk çağı zehirlenmelerinin önlenmesinde alınacak önlemlere katkısı olacaktır.

🔖

Cite This Article

TOKLUCU, M. Ö., PALA, E., ARAZ, C., OKUR, T., GÜVEN, Ş. (2022). RETROSPECTIVE ANALYSIS OF CHILDHO- OD POISONING IN ÜMRANİYE. Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi, Cilt: 56 - Sayı: 3, 147–160. https://ajindex.com/articles/535263

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Arısoy N, Aji DY, Onat T (ed). Zehirlenmeler. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Cilt 2, Eksen Yayınları, İstanbul 1996; 1037- 1055. Beyazova U, Üstel L, Üstel İ. Çocukluk çağında zehirlenme- ler. Güneş Kitabevi, Ankara 1988; 66. Penbegül M. İlaç Zehirlenmesi Olan Çocuk Olgularda Demografik Özellikler ve Ailesel Etkenlerin Değerlendirilmesi, Tıpta Uzmanlık Tezi. Haydarpaşa Numune Eğitim Araştırma Hastanesi Çocuk Kliniği, İstanbul 2006. Aji DY. Çocuklarda Akut Zehirlenmeler. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Etkinlikleri Pediatrik Aciller Sempozyum dizisi No:57, 2007; 147-161.
  2. Güzel IŞ, Kibar AE, Vidinlisan S. Çocuk acil servisine baş- vuran zehirlenme vakalarının demografik özelliklerinin incelenmesi. Genel Tıp Dergisi 2011; 21 (3): 101-107.
  3. Yılmaz HL, Derme T, Yıldızdaş D, Alhan E. Çukurova bölgesinde çocukluk çağı zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Nobel Medicus 2009; 5 (2): 35-44.
  4. Öner N, İnan M, Vatansever Ü, Turan Ç, Çeltik C, Küçükoğlu Y, Duran R, Karasalihoğlu S. Trakya bölgesinde çocuklarda görülen zehirlenmeler.Türk Pediatri Arşivi 2004; 39: 25-30.
  5. Öntürk YA, Uçar B. Eskişehir bölgesinde çocukluk çağı zehirlenmelerinin retrospektif değerlendirilmesi. Çocuk Sağlı- ğı ve Hastalıkları Dergisi 2003; 46: 103-113.
  6. Aji DY, İlter Ö. Türkiye'de çocuk zehirlenmeleri. Türk Pediatri Arşivi 1998; 33: 154-8.
  7. Kondolot M, Akyıldız B, Görözen F, Kurtoğlu S, Patıroğlu T. Çocuk acil servisine getirilen zehirlenme olgularının değer- lendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2009; 52: 68-74.
  8. Çıtak A, Yılmaz HL (ed). Pediatrik zehirlenmeler. İstanbul Tıp Kitabevi, İstanbul 2011; 19-34.
  9. Watson W, Litovitz TL, Klein-Schwartz W, et al. 2003 An- nual Report of the American Association of Poison Control Centers Toxic Exposure Surveillance System. American Journal of Emergency Medicine 2004; 22: 335-404.
  10. Sümer V, Güler E, Karanfil R, Dalkıran T, Gürsoy H, Gari- pardıç M, Davutoğlu M. Çocuk acil servisine başvuran ze- hirlenme olgularının geriye dönük değerlendirilmesi. Türk Pediatri Arşivi 2011; 46: 234-240.
  11. Bükülmez A, Tahta EG, Şen AT, Alpay F. Çocuk acil ser- visine başvuran zehirlenme vakalarının değerlendirilmesi. Kocatepe Tıp Dergisi 2013; 14 (1): 11-16.
  12. Biçer S, Sezer S, Çetindağ F, Kesikminare M, Tombulca N, Aydoğan G, Aldemir H. Çocuk acil kliniği 2005 yılı akut zehirlenme olgularının değerlendirilmesi Marmara Medical Journal 2007; 20(1); 12-20.
  13. Dönmez O, Durmaz O. Çocukluk çağında görülen zehirlen- meler. Güncel Pediatri Dergisi Mart 2005; cilt 3