AI Summary & Key Takeaways
AI InsightStepping outside mainstream approaches that read urban resistance solely through organized macro-political struggles, and sociologically recontextualizing the cyber-technical concept of “hacking the city”, constitutes the original contribution and sociological significance this study aims to present to the literature.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Focusing on the ontological relationship between human and space, this study examines the confinement imposed on individuals by the rational, capital-oriented modern city, and the everyday resistance practices against it. The study’s main problematic is how the city's post-Industrial Revolution transformation into a circulation-driven domain eradicated organic spaces of belonging, constructing non-places instead. The theoretical scope is framed by contemporary phenomena like platform urbanism, heterotopias, and spatial appropriation. The research aims to demonstrate that ordinary individuals are not passive victims within narrowing time-space coordinates and to conceptualize the urban area as an active arena of unequal power relations. Accordingly, adopting a qualitative conceptual analysis and theoretical discussion method, the article sociologically examines how civic tactics stretch urban rationality in both physical and digital dimensions. Stepping outside mainstream approaches that read urban resistance solely through organized macro-political struggles, and sociologically recontextualizing the cyber-technical concept of “hacking the city”, constitutes the original contribution and sociological significance this study aims to present to the literature.
Özet
İnsan ve mekân arasındaki ontolojik ilişkiyi odağına alan bu çalışma, modern kentin rasyonel ve sermaye odaklı kurgusunun birey üzerinde yarattığı sıkışmışlık hissini ve buna karşı geliştirilen gündelik direniş pratiklerini incelemektedir. Sanayi Devrimi sonrası kentin sirkülasyon odaklı bir tahakküm sahasına dönüşmesinin, organik aidiyet alanlarının tasfiyesine ve yok-yerlerin inşasına zemin hazırlaması çalışmanın temel sorunsalını oluşturmaktadır. Bu çalışmanın teorik kapsamını, mekân ve insan etkileşimi ekseninde gelişen platform kentleşmesi, heterotopyalar ve mekânsal temellük gibi olgular belirlemektedir. Araştırmanın amacı, daralan zaman-mekân koordinatları içinde sıradan insanın pasif bir kurban olmadığını göstermek ve kentsel alanı eşitsiz iktidar ilişkilerinin yaşandığı aktif bir mücadele sahası olarak kavramsallaştırmaktır. Bu doğrultuda makalede, nitel bir kavramsal analiz ve kuramsal tartışma yöntemi benimsenmiş; sivil taktiklerin kentsel rasyonaliteyi hem fiziksel hem de dijital boyutlarda nasıl esnettiği sosyolojik bir perspektifle incelemeye alınmıştır. Kentsel direnişi yalnızca örgütlü makro-politik mücadeleler üzerinden okuyan ana akım yaklaşımların dışına çıkılması ve dijital/teknik bir mefhum olan “kenti hacklemek” kavramının disiplinlerarası bir transferle sosyolojik bir boyuta taşınması, çalışmanın literatüre sunmayı hedeflediği özgün katkıyı ve önemi ortaya koymaktadır.