Journals / SineFilozofi / 2026 / Özel Sayı

Temsil Edilemeyenin Mekanı Olarak Ekran Dışı Uzay-Zaman

Mehmet Köprü(ERCİYES ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3528-8820
Pages
241–256
Publication Date
2019-05-10
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Kültürel uzlaşımların, ideolojinin ya da mevcut gösterge sistemlerinin dışındaki mutlak dışarının kapısını, ekrana yansıtmadıkları imgeler yoluyla aralamışlardır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sinemacılar, kültürel, ideolojik ya da en genel anlamıyla dünyevi olarak güdülenmiş imgelerle çalışmak zorundadırlar.
📊
Key Findings & Data:Çünkü işlemek için kullandıkları hammadde fotografik bir gerçekliğe sahiptir ve bu, duyumsanan dünyanın gerçekliğidir.
💡
Conclusion & Impact:Kültürel uzlaşımların, ideolojinin ya da mevcut gösterge sistemlerinin dışındaki mutlak dışarının kapısını, ekrana yansıtmadıkları imgeler yoluyla aralamışlardır.
🔬Design:Konferans Bildirisi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Temsil edilemeyen · Ekran dışı · İmajsız düşünce

Özet

Sinemacılar, kültürel, ideolojik ya da en genel anlamıyla dünyevi olarak güdülenmiş imgelerle çalışmak zorundadırlar. Çünkü işlemek için kullandıkları hammadde fotografik bir gerçekliğe sahiptir ve bu, duyumsanan dünyanın gerçekliğidir. Yaşanan gerçekliğe duyulan bu zorunlu ihtiyaç, başka bir anlamın inşasının peşinde olan yönetmenlerin ekran dışı uzay-zamanı özgün yaklaşımlarla ve Deleuzecü anlamdaki ‘virtüel’ amaçlarla kullanmaya itmiştir. Onlar, anlamın ve hakikatin peşindeki sinematik yolculuklarına gösterdikleri kadar göstermedikleri ile de devam etmişlerdir. Fotografik gerçekliğin giremediği ama düşüncenin girebildiği yerleri, ya da Kantçı anlamdaki ‘imajsız düşünceleri’, görünmeyen uzay-zamanın olanaklarıyla anlığa düşürmüşlerdir. Böylece, geleneksel devamlılık sisteminin sahte bir diegetik süreklilik hissiyle donattığı çerçeve dışını, temsil ötesi bir maveraya dönüştürmüşlerdir. Kültürel uzlaşımların, ideolojinin ya da mevcut gösterge sistemlerinin dışındaki mutlak dışarının kapısını, ekrana yansıtmadıkları imgeler yoluyla aralamışlardır.

🔖

Cite This Article

Köprü, M. (2019). Temsil Edilemeyenin Mekanı Olarak Ekran Dışı Uzay-Zaman. SineFilozofi, Özel Sayı, 241–256. https://doi.org/10.31122/sinefilozofi.515170

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Archer, W. (1918). Play-Making: A Manuel of Craftsmanship. Boston: Small, Maynard and Company.
  2. Baker, U. (2011). Beyin Ekran. (E. Berensel, Dü.) İstanbul: Birikim Yayınları.
  3. Burch, N. (1981). Theory of Film Practice. (H. R. Lane, Çev.) New Jersey: Princeton University Press.
  4. Deleuze, G. (2014). Sinema 1: Hareket-İmge. (S. Özdemir, Çev.) İstanbul: Norgunk Yayıncılık.
  5. Gunning, T. (2013). Atraksiyon(lar) Sineması: Erken Dönem Sinema, Seyircisi ve Avangart. (Ç. Ö. Yaren, Çev.) Sinecine (4(2)), 145-153.
  6. Kiyarüstemi, A. (2013). Abbas Kiyarüstemi ile Jean-Luc Nancy Arasında Söyleşi. Filmin apaçıklığı: Abbas Kiyarütemi. (J.-L. Nancy, Röportaj Yapan), (T. Ertuğrul, Çev.) İstanbul: Küre Yayınları.
  7. McGowan, T. (2012). Gerçek Bakış: Lacan Sonrası Sinema Kuramı. (Z. Ö. Barkot, Çev.) İstanbul: Say Yayınları.
  8. Rancière, J. (2016). Sinematografik Masal. (T. Ertuğrul, Çev.) İstanbul: Küre Yayınları.
  9. Tarkovski, A. (2000). Mühürlenmiş Zaman. (F. Ant, Çev.) İstanbul: Afa Yayıncılık.
  10. Žižek, S. (2009). Matrix ya da Sapkınlığın İki Yüzü. (B. Turan, Çev.) İstanbul: Encore Yayınları.