AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn particular, the sub-dimensions of virtual communication and virtual problems were significantly related to loneliness.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study, which examines the effect of social media use on loneliness among young adults, analyses the transformation of individuals' social relationships from a psychosocial perspective. The theoretical framework of the research is based on social capital theory, self-presentation theory, and the theory of social satisfaction in digital interaction. According to social capital theory, the intensification of online interactions can weaken individuals' real-life relationships and increase social isolation. Self-presentation theory, on the other hand, suggests that the idealised identities young people create on digital platforms can lead to psychological tension and feelings of alienation when they do not align with their true selves. Within the context of social satisfaction theory, it is also claimed that increased communication in virtual environments can deepen feelings of loneliness due to unmet social needs in real life. The findings of this study, evaluated considering these theoretical discussions, emphasise that social media use can trigger loneliness in young people. With these statements, the aim of this research is to examine the relationship between university students' levels of social media addiction and loneliness and to evaluate the effects of social media usage habits on these variables. A survey was conducted with 347 university students selected using the convenience sampling method in March-April 2025. Data were collected using the Social Media Addiction Scale (SBMÖ-ÖF) and the UCLA Loneliness Scale (ULS-8). Descriptive statistics, independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), and Pearson correlation analysis were used in the analysis of the data. According to the findings, the participants' levels of social media addiction were generally low to moderate. A weak but significant positive relationship was found between social media addiction and loneliness. In particular, the sub-dimensions of virtual communication and virtual problems were significantly related to loneliness.
Özet
Sosyal medya kullanımının genç yetişkinlerde yalnızlık üzerindeki etkisini inceleyen bu çalışma, sosyal medyanın bireylerin sosyal ilişkilerindeki dönüşümü psikososyal açıdan analiz etmektedir. Araştırmanın teorik arka planı, sosyal sermaye kuramı, benlik sunumu teorisi ve dijital etkileşimin sosyal doyum teorisi üzerine kurulmuştur. Sosyal sermaye kuramına göre, çevrimiçi etkileşimlerin yoğunlaşması, bireylerin gerçek hayattaki ilişkilerini zayıflatabilir ve sosyal izolasyonu artırabilir. Benlik sunumu teorisi ise gençlerin dijital platformlarda oluşturdukları idealize edilmiş kimliklerin, gerçek benlik ile uyuşmaması sonucu psikolojik gerilim ve yabancılaşma hissine yol açtığını öne sürmektedir. Sosyal doyum teorisi bağlamında da sanal ortamda artan iletişimin, gerçek hayatta sosyal ihtiyaçların karşılanmaması nedeniyle yalnızlık duygusunu derinleştirebildiği iddia edilmektedir. Çalışmada elde edilen bulgular, bu teorik tartışmalar ışığında değerlendirilerek, sosyal medya kullanımının gençlerde yalnızlığı tetikleyebileceğini vurgulamaktadır. Bu ifadelerle birlikte bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı düzeyleri ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve sosyal medya kullanım alışkanlıklarının bu değişkenler üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. 2025 yılı Mart-Nisan aylarında kolayda örnekleme yöntemi ile seçilen 347 üniversite öğrencisiyle anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Veriler, Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği (SBMÖ-ÖF) ve UCLA Yalnızlık Ölçeği (ULS-8) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, katılımcıların sosyal medya bağımlılığı düzeyleri genellikle düşük ve orta seviyededir. Sosyal medya bağımlılığı ile yalnızlık arasında zayıf ama anlamlı bir pozitif ilişki bulunmuştur. Özellikle sanal iletişim ve sanal problem alt boyutları yalnızlıkla anlamlı düzeyde ilişkilidir.