Journals / Kent Akademisi / 2026 / Cilt: 19 Sayı: 7

Description of Public Services within the Scope of Digital Communication and Digital Transformation: The Case of the Türkiye E-Government Portal

Dijital İletişim ve Dijital Dönüşüm Kapsamında Kamu Hizmetlerine Yönelik İstatistiksel Bir İnceleme: Türkiye E-Devlet Kapısı Örneği

Ömer Cenap Özdemir(ARDAHAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8051-9894
Abdulsamet Yaman(MUNZUR ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-4290-8063
Pages
1–25
Publication Date
2026-10-10
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was found that the number and variety of services offered on the e-Government Gateway increase annually, web-based services outnumber mobile services, and municipalities provide the highest number of services, whereas water and sewerage administrations provide the fewest.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The active use of technological innovations in the field of communication is reflected in the relationships people maintain with both one another and institutions.
📊
Key Findings & Data:In this context, the e-Government Gateway, launched in Türkiye in 2008, stands as the largest public technology platform providing digital services to citizens.
💡
Conclusion & Impact:It was found that the number and variety of services offered on the e-Government Gateway increase annually, web-based services outnumber mobile services, and municipalities provide the highest number of services, whereas water and sewerage administrations provide the fewest.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2008 Verileri
⚙️Variables:ağ toplumu · e-devlet · dijital dönüşüm

Abstract

The active use of technological innovations in the field of communication is reflected in the relationships people maintain with both one another and institutions. Thanks to technological communication tools, citizens conduct their public interactions with institutions in digital environments. In this context, the e-Government Gateway, launched in Türkiye in 2008, stands as the largest public technology platform providing digital services to citizens. Türkiye is advancing its digital transformation process-particularly through the e-Government platform-which enables the delivery of public services within a digital framework. An examination of statistics regarding Türkiye’s e-Government Gateway, conducted through document analysis and descriptive analysis, revealed that the platform has 68,193,133 users; regarding gender distribution, there are more male users than female users, while the age groups with the lowest representation are the 15-24 and over-65 categories. Furthermore, it was determined that the majority of users access the platform via the web, while a smaller number use mobile access. It was found that the number and variety of services offered on the e-Government Gateway increase annually, web-based services outnumber mobile services, and municipalities provide the highest number of services, whereas water and sewerage administrations provide the fewest. In conclusion, the study determined that Türkiye’s e-Government Gateway has seen growth in the number of institutions, services, users, and logins; a diversification of service types; and high levels of citizen satisfaction with the services provided. Based on these findings, it is evident that Türkiye’s digital transformation through the e-Government Gateway service encompasses millions of people, connects citizens via digital networks under the e-Government umbrella, and sees digital public services becoming increasingly diverse and widespread.

Özet

Teknolojik yeniliklerin iletişim alanında aktif olarak kullanılması, insanların hem birbirleriyle hem de kurumlarla olan ilişkilerine yansımaktadır. Teknolojik iletişim araçları sayesinde vatandaşlar, kurumlarla olan kamu iletişimini dijital ortamlarda sürdürmektedir. Bu bağlamda, Türkiye’de 2008 yılında uygulamaya konulan e-Devlet Kapısı ise vatandaşlara dijital olarak hizmet veren en büyük kamusal teknoloji platformdur. Türkiye dijital dönüşüm sürecini özellikle e-Devlet platformu ile sürdürmekte olup, bu platform üzerinden kamu hizmetlerinin dijital zeminde yürütülmesine imkân sunmaktadır. Çalışma ile Türkiye e-Devlet Kapısı istatistikleri doküman analizi ve betimleyici analiz yöntemi ile incelendiğinde; platformun 68.193.133 kullanıcısı olduğu, kullanıcıların cinsiyet dağılımında erkeklerin kadınlardan fazla olduğu, yaş dağılımlarında ise 15-24 yaş ve 65 yaş üzeri kullanıcıların en az olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, kullanıcıların çoğunluğunun platforma web üzerinden giriş yaptığı, mobil üzerinden giriş yapanların sayısının ise daha az olduğu belirlenmiştir. E-Devlet Kapısı’nda sunulan hizmetlerin sayısının ve çeşitliliğinin her geçen yıl arttığı, web hizmetlerinin mobil hizmetlerden fazla olduğu, en çok hizmet verilen kurumun belediyeler, en azının ise su ve kanalizasyon idareleri olduğu anlaşılmıştır. Sonuç olarak; Türkiye’nin e-Devlet Kapısı kurumlarının, hizmetlerinin, kullanıcı ve giriş sayılarının artış gösterdiği, hizmet türlerinin çeşitlendiği ve sunulan hizmetlerden vatandaşların büyük oranlarda memnun olduğu tespit edilmiştir. Bu bilgilerden hareketle; Türkiye’nin e- Devlet Kapısı hizmetiyle dijital dönüşümünün milyonlarca insanı kapsadığı, e-Devlet çatısı altında vatandaşların dijital ağlarla birbirine bağlandığı ve dijital kamu hizmetlerinin çeşitlenerek yaygınlaştığı anlaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

Özdemir, Ö. C., Yaman, A. (2026). Description of Public Services within the Scope of Digital Communication and Digital Transformation: The Case of the Türkiye E-Government Portal. Kent Akademisi, Cilt: 19 Sayı: 7, 1–25. https://doi.org/10.35674/kent.1872329

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (37)

  1. Akçakaya, M. (2017). E-Devlet anlayışı ve Türk kamu yönetiminde e-Devlet uygulamaları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (3), 8-31. https://izlik.org/JA84AC82PC
  2. Aldemir, C. ve Avşar, M. N. (2020). Pandemi döneminde dijital vatandaşlık uygulamaları. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(5), 148-169. https://izlik.org/JA34BL26HF
  3. Allaste, A. A. and Waechter, N. (2025). Digital citizenship and digital literacy: key themes in current debates and empirical contributions. Journal of Applied Youth Studies, 8(2), 163-171. https://doi.org/10.1007/s43151-025-00182-1
  4. Almalı, V. ve Yıldırım, A. (2025). E-Devlet uygulamalarının yolsuzluğu azaltma potansiyeli: ampirik bir inceleme. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi (KMUSEKAD), 27(48), 266-279. https://doi.org/10.18493/kmusekad.1494175
  5. Aydın, A. (2015). Dijital vatandaşlık. Türk Kütüphaneciliği, 29(1), 142-146.
  6. Aydoğan, F. B. ve Çetin, Ö. Ö. (2017). Dijital iletişim teknolojileri ve toplumsal hareketler bağlamında hacktivizm. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (5), 429-452. https://doi.org/10.32739/uskudarsbd.3.5.31
  7. Bozkurt, A. (2014). Ağ toplumu ve bilgi. Türk Kütüphaneciliği, 28(4), 510-525.
  8. Boztepe Taşkıran, H. (2019). Kamu yönetiminde vatandaş katılımı ve şeffaflığın sağlanmasında dijital iletişim uygulamalarının rolü. Amme İdaresi Dergisi, 52(1).
  9. Cardoso, C., Costa, C. M., Damásio, B., and Mendonça, S. (2025). The “Network Society” moves in mysterious ways: 25 years in the reception of a core concept. Quantitative Science Studies, 6, 686-715. https://doi.org/10.1162/qss_a_00366
  10. Castells, M. (2008). Ağ toplumunun yükselişi. E. Kılıç (Ed.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  11. Çalışkan, O. (2014). Kamusal alan bağlamında ağ toplumu ve yeni kamusal alan arayışı. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 1(1), 41-62. https://izlik.org/JA45MY78RN
  12. Çarıkçı, O. (2010). Türkiye'de e-Devlet uygulamaları üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (12), 95-122. https://izlik.org/JA54UA68KK
  13. Çubukcu, A. ve Bayzan, Ş. (2013). Türkiye’de dijital vatandaşlık algısı ve bu algıyı internetin bilinçli, güvenli ve etkin kullanımı ile artırma yöntemleri. Middle Eastern & African Journal of Educational Research, 5(1), 148-174.
  14. Dede, A. (2024). Dijital iletişim, dijital vatandaşlık, dijital yönetişim ve CİMER. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 355-365. https://doi.org/10.11616/asbi.1396928
  15. Demirel, D. (2006). E-Devlet ve dünya örnekleri. Sayıştay Dergisi, (61), 83-118.
  16. Dönmez, B. ve Sincar, M. (2008). Avrupa birliği sürecinde yükselen ağ toplumu ve eğitim yöneticileri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(24), 1-19. https://izlik.org/JA48ZY77WR
  17. E-Devlet Kapısı İstatistikleri (2025). https://www.turkiye.gov.tr/edevlet-istatistikleri, Erişim Tarihi: 01.01.2026.
  18. Güven, E. (2021). Manuel Castells'in ağ toplumu kavramı ve ötekiler: Yeni toplumsal hareketler ve marjinal yapılanmalar. Global Media Journal: Turkish Edition, 12(23), 1-27.
  19. Haberli, M. (2019). Dijital çağda din ve dindarlığın dönüşümü. Medya ve Din Araştırmaları Dergisi, 2(2), 307-315. https://izlik.org/JA45DS63YP
  20. Kanar Taslak, E. ve Boztepe Taşkıran, H. (2021). Kamusal halkla ilişkiler ve dijital iletişim uygulamaları: İstanbul ilçe belediyeleri üzerine bir araştırma. İletişim ve Diplomasi, 5, 3-24. https://izlik.org/JA42XU85NB
  21. Koçyiğit, M. ve Koçyiğit, A. (2018). Değişen ve Gelişen Dijital İletişim: Yazılabilir Web Teknolojisi (WEB 2.0). V. Çakmak ve S. Çavuş (Ed.) içinde, Dijital kültür ve iletişim (s. 19-48). Konya: Literatürk Academia Yayınları.
  22. Liu, J. and Shadiev, R. (2025). A review of empirical research on game-based digital citizenship education. Education and Information Technologies, 30(14), 19365-19417. https://doi.org/10.1007/s10639-025-13549-x
  23. Maraş, G. (2011). Kamu yönetimlerinde e-Devlet ve e-demokrasi ilişkisi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (37), 121-144. https://izlik.org/JA42LD28UL
  24. Metin, A. (2012). Türkiye'de e-Devlet uygulaması ve e-Devletin bürokrasiye etkisi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (7), 97-108. https://izlik.org/JA72ZP37EH
  25. Mossberger, K, Tolbert, C., and McNeal, R. (2008). Digital Citizenship: The Internet, Society, and Participation. Journal of Information Technology & Politics, 5(2), 262–264. https://doi.org/10.1080/19331680802290972
  26. Naralan, A. (2008). E-devlet'e etki eden faktörler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12 (2), 457-468. https://izlik.org/JA77ML42FS
  27. Ölçekçi, H. (2020). Dijital iletişim ve küresel kültürel etkileşimin homojenleşme, kutuplaşma ve melezleşme süreçleri. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 2020(50), 146-163. https://izlik.org/JA57DB84PS
  28. Özdemir, M. (2015). Ağ toplumu ve siyasal hareketlilik: ağ toplumunda siyasal iktidarın konumu. Medeniyet Araştırmaları Dergisi, 2(4), 127-138.
  29. Öztürk, B. (2023). Kamu kurumları halkla ilişkiler uygulamalarında T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı örneği. Türkiye Medya Akademisi Dergisi, 3(5), 168–194. https://doi.org/10.5281/zenodo.7636797
  30. Reitz, J. C. (2006). E-government. The American Journal of Comparative Law, 54 (1), 733-754.
  31. Richards, G. (2025). Journeys in the networked society: spiders, ants and archipelagos. Brazilian Journal of Tourism Research, 19, 3213. https://doi.org/10.7784/rbtur.v19.3213
  32. Şahin, A. ve Örselli, E. (2003). E-Devlet anlayışı sürecinde Türkiye. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (9), 343-356.
  33. Zamur Tuncer, R. ve Tanır Levendeli, Ş. (2023). Bağ(ım)lı bireyden yorgun bireye: dijital iletişim çağında sosyal ağ yorgunluğu. Selçuk İletişim, 16(2), 479-507. https://doi.org/10.18094/josc.1296833
  34. Turan, S. ve Avcı, E. K. (2018). 2018 Sosyal bilgiler öğretim programı'nın dijital vatandaşlık bağlamında incelenmesi. Eğitim ve Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 1(1), 28-38. https://izlik.org/JA34KL64UB
  35. Von Haldenwang, C. (2004). Electronic government (e-government) and development. The European journal of development research, 16(2), 417-432. https://doi.org/10.1080/0957881042000220886
  36. Yalçınkaya, B. ve Cibaroğlu, M. O. (2019). Dijital vatandaşlık algısının incelenmesi: Ampirik bir değerlendirme. Business & Management Studies: An International Journal, 7(4), 1188-1208. https://doi.org/10.15295/bmij.v7i4.1140
  37. Yıldırım, A. F. (2023). Ağ toplumu. İletişim ve Toplum Araştırmaları Merkezi (İTAM), https://doi.org/10.5281/zenodo.7728538