AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that elderly care is represented not merely as an individual responsibility but as a socio-spatial phenomenon shaped by the interaction of cultural values, social norms, and urban space.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to comparatively examine how old age and elderly care are represented in cinema within the context of culture and space. In line with the qualitative research approach, the films A Separation (Iran) and Amour (France), representing different urban and cultural contexts, were analyzed. Qualitative film analysis was employed in the data analysis process, and spatial arrangements, character interactions, caregiving practices, and cultural indicators in the films were examined through thematic analysis. The findings reveal that elderly care is represented not merely as an individual responsibility but as a socio-spatial phenomenon shaped by the interaction of cultural values, social norms, and urban space. In A Separation, caregiving is constructed around family-centered, collectivist, and religious values, whereas in Amour, the themes of individualism, autonomy, and social isolation come to the fore. In both films, the home functions not merely as a physical living environment but as an active narrative space where caregiving relationships, power dynamics, and cultural meanings are produced. Consequently, the study demonstrates that the experience of old age is not universal but is shaped by cultural context and spatial organization. By bringing together the geography of ageing and film studies, it offers an interdisciplinary contribution to ageing research.
Özet
Bu çalışma, yaşlılık ve yaşlı bakımının sinemada nasıl temsil edildiğini kültür ve mekân ekseninde karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, farklı kentsel ve kültürel bağlamları temsil eden Bir Ayrılık (İran) ve Aşk (Fransa) filmleri nitel araştırma yaklaşımı doğrultusunda ele alınmıştır. Verilerin analizinde nitel film analizi tekniği kullanılmış, filmlerdeki mekânsal düzenlemeler, karakter etkileşimleri, bakım pratikleri ve kültürel göstergeler tematik analiz yoluyla çözümlenmiştir. Elde edilen bulgular; yaşlı bakımının yalnızca bireysel bir sorumluluk olarak değil, kültürel değerler, toplumsal normlar ve kentsel mekânın etkileşimi içinde şekillenen sosyomekânsal bir olgu olarak temsil edildiğini göstermektedir. Bir Ayrılık filminde bakım; aile merkezli, kolektivist ve dinî değerler ekseninde kurgulanırken, Aşk filminde bireysellik, özerklik ve sosyal izolasyon temaları ön plana çıkmaktadır. Her iki filmde de ev, yalnızca fiziksel bir yaşam alanı değil, bakım ilişkilerinin, güç dinamiklerinin ve kültürel anlamların üretildiği aktif bir anlatı mekânı olarak işlev görmektedir. Sonuç olarak çalışma, yaşlılık deneyiminin evrensel olmadığını, kültürel bağlam ve mekânsal örgütlenmeler tarafından biçimlendiğini ortaya koymakta ve çevresel gerontoloji ile sinema çalışmalarını bir araya getirerek yaşlılık araştırmalarına disiplinlerarası bir katkı sunmaktadır.