SavedAdd your journal

Journals / Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 24 - Sayı: 1

NİĞDE ARKEOLOJİ MÜZESİ’NDEN İKİ HEYKELCİK VE APHRODİTE ANADYOMENE İKONOGRAFİSİ

Meral HAKMAN
Pages
81–98
Publication Date
2020-04-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Niğde Arkeoloji Müzesi’nde bulunan eserler ise ayakta duran çıplak Aphrodite Anadyomene’nin Roma Döneminde yapılmış bronz adak heykelcikleri örnekleri arasında yer alır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu yayının konusunu Yunan aşk tanrıçası Aphrodite’nin Hellenistik Dönem sonlarında yoğun olarak yapılan ve Roma İmparatorluk Dönemi’nde çok sayıda kopyası olduğu bilinen Aphrodite Anadyomene heykellerinin ikonografisi ve bu kapsamda ele alınan Niğde Arkeoloji Müzesi’ndeki iki Aphrodite Anadyomene heykelciği oluşturmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Tanrıçanın doğuş mitosunun esas alınarak geliştirildiği bu heykel tipinin, ikonografisinin, ortaya çıkış sürecinin müzede bulunan eserler ile beraber değerlendirmesi yapılıp Anadyomene’nin gelişimi ve yayılımı ortaya konmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Niğde Arkeoloji Müzesi’nde bulunan eserler ise ayakta duran çıplak Aphrodite Anadyomene’nin Roma Döneminde yapılmış bronz adak heykelcikleri örnekleri arasında yer alır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anadyomene · Aphrodite · heykelcik

Özet

Bu yayının konusunu Yunan aşk tanrıçası Aphrodite’nin Hellenistik Dönem sonlarında yoğun olarak yapılan ve Roma İmparatorluk Dönemi’nde çok sayıda kopyası olduğu bilinen Aphrodite Anadyomene heykellerinin ikonografisi ve bu kapsamda ele alınan Niğde Arkeoloji Müzesi’ndeki iki Aphrodite Anadyomene heykelciği oluşturmaktadır. Tanrıçanın doğuş mitosunun esas alınarak geliştirildiği bu heykel tipinin, ikonografisinin, ortaya çıkış sürecinin müzede bulunan eserler ile beraber değerlendirmesi yapılıp Anadyomene’nin gelişimi ve yayılımı ortaya konmuştur. Çalışmada kullanılan temel kaynaklar ise eski çağ şair ve yazarların aktarımları ve konuyla ilgili orijinali Hellenistik Dönem’e tarihlendirilen Roma Dönemi kopyası heykeltıraşlık eserleridir. Buna göre Aphrodite Anadyomene’nin ayakta duran, çömelen ve oturan olmak üzere üç farklı duruş tarzında betimlendiği görülür. Ayrıca bu üç tasvir de kendi içinde farklı ikonografik özellikler taşımaktadır. Niğde Arkeoloji Müzesi’nde bulunan eserler ise ayakta duran çıplak Aphrodite Anadyomene’nin Roma Döneminde yapılmış bronz adak heykelcikleri örnekleri arasında yer alır.

🔖

Cite This Article

HAKMAN, M. (2020). NİĞDE ARKEOLOJİ MÜZESİ’NDEN İKİ HEYKELCİK VE APHRODİTE ANADYOMENE İKONOGRAFİSİ. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 1, 81–98. https://ajindex.com/articles/124290

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Aphrodisias Kazıları (t.y.). Aphrodite Alınlığı. Erişim Adresi: http://aphrodisias.classics.ox.ac.uk/tr/tr-aphrodite_pediment.html#prettyPhoto
  2. Aybek, S., Tuna, M., ve Atıcı, M. (2009). İzmir Tarih ve Sanat Müzesi Kataloğu. Orijinaller, Roma Kopyaları, Portreler ve Kabartmalar. Ankara: Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü Yayınları.
  3. Cyrino, M.S. (2010). Aphrodite. London-New York: Routledge. Boardman, J. (2005). Yunan Heykeli. Klasik Dönem. (Çev: Gürkan Ergin). İstanbul:
  4. Homer Yayınları.
  5. Boardman, J. (2014) Yunan Heykeli. Geç Klasik Dönem. (Çev: Müjde Peker). İstanbul:
  6. Homer Yayınları.
  7. Boedeker, D.D. (1974). Aphrodite’s Entry Into Greek Epic. Leiden: E.J. Brill. Budin, S.L. (2014). Before Kypris was Aphrodite. Transformation of a Goddess. Ishtar-Astarte- Aphrodite, David T. Sugimoto (Ed.), Fribourg Switzerland: Academiz Press Fribourg. D’alfonso, L., Gorrini, M.E. ve Mora, C. (2015). Archaeological Excavations at Kınık Höyük, Niğde. Preliminary Report of the Fourth Campaign (2014).
  8. Athenaeum, Volume Centotreesimo, II, 103/2, 619-640. D’Alfonso, L., Campana, D., Crabtree, P., Ergürer, H., Fantone, F., Ferrandi, C., Gürel, A., Nighcock, N., Kuzucuoğlu, C., Lanaro, A., Matessi, A., ve Trameri, A. (2016). Archaeological Excavations At Kınık Höyük-Niğde. Report of the Fourth Campaign (2014). 37. Kazı Sonuçları Toplantısı, Cilt 2, Ankara, 301-330. Furtwängler, A. (1901). Aphrodite Diadumene und Anadyomene. Helbings Monatshefte für Kunstwissenschaft, 1/4, 177-181.
  9. Grimal, P. (1997). Mitoloji Sözlüğü. Yunan ve Roma. (Çev: S. Tamgüç), İstanbul:
  10. Sosyal Yayınları.
  11. Havelock, C.M., (2007). The Aphrodite of Knidos and Her Successors: A Historical Review of the Female Nude in Greek Art. Ann Arbor: The University of Michigan Press.
  12. Hildebrandt, F. (2008). Aphrodite Anadyomene. Museum Für Kunst und Gewerbe, Erişim adresi: http://www.academia.edu/7148134/Aphrodite_AnadyomeneIşın,
  13. G. (2007).
  14. Patara Terrakottaları, Hellenistik ve Roma Dönemleri. İstanbul:
  15. Ege Yayınları.
  16. Jessen, O. (1894). Anadomene. Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft, Neubearb. Und hg. Von G. Wissowa, W. Kroll u.a. Reihe 1.2. Suppl. 1ff., Stuttgart, Band I/2, 2019–2021.
  17. Kasapoğlu, H. (2018). Parion Theater Terracotta Figurines. Parion Studies I, Roman Theater of Parion. Excavations, Architecture and Finds from 2006-2015 Campaigns, (C. Başaran, H. Ertuğ Ergürer, Ed.) Çanakkale, İÇDAŞ, 237-276.
  18. Rosenzweig, R. (2007). Worshipping Aphrodite: Art and Cult in Classical Athens. Ann