Journals / ANASAY / 2019 / Sayı: 10

THE ANALYSIS OF ANIMAL FARM BY GEORGE ORWELL IN SATIRICAL FRAMEWORK

KLASİK DÖNEM YUNAN HEYKELTIRAŞLIĞINDA KEDER VE YAS

Meral Hakman(AKSARAY ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-5968-7941
Journal
ANASAY
Pages
1–20
Publication Date
2019-11-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Devam eden süreçte bu ifadelerin gelişimi hem konu hem de ikonografik açıdan heykel sanatının gelişimiyle paralellik göstermiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yunan Klasik dönemi genel hatlarıyla MÖ. 5. ve 4. yüzyılları kapsamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu dönemin heykelleri, stelleri ya da mimariye bağlı kabartmaları konu ve ikonografi açısından döneminin ötesine geçen bir yapı sergilemiştir.
💡
Conclusion & Impact:Devam eden süreçte bu ifadelerin gelişimi hem konu hem de ikonografik açıdan heykel sanatının gelişimiyle paralellik göstermiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ciddi Stil · Klasik Dönem

Özet

Yunan Klasik dönemi genel hatlarıyla MÖ. 5. ve 4. yüzyılları kapsamaktadır. Bu dönemin heykelleri, stelleri ya da mimariye bağlı kabartmaları konu ve ikonografi açısından döneminin ötesine geçen bir yapı sergilemiştir. Arkaik dönemin hantallığı ve hareketsizliği yerini daha gerçekçi, zarif ve hareketli heykellere bırakmıştır. Heykeltıraşlık sanatında kontrapost gibi önemli yenilikler ortaya çıkmıştır. Eserlerdeki önemli bir diğer yenilik ise ilk defa mimik ve jestlerle bir bütünlük oluşturularak heykel ya da kabartmalarda duyguların yansıtılması olmuştur. Mutlu, endişeli, üzgün ya da matem havasında betimlenen eserler ile sanatın toplumsal ve kişisel gerçekliğe daha çok yöneldiği anlaşılır. Buna göre bu yayında Klasik Yunan heykeltıraşlığında aile ya da yakınlarını kaybeden insanların kederi, yası ya da çeşitli nedenlerle üzgün betimlenen eserlerin ortaya çıkış süreci, konu çeşitliliği ve ikonografik gelişimi ele alınmıştır. Kullanılan kaynaklar dönemin orijinal ya da Roma kopyası heykeltıraşlık eserleridir. Sonuç olarak Klasik dönemin erken safhası olan ve yüzdeki ifadenin döneme adını verdiği Ciddi Stil evresiyle beraber yas tutan, kederli betimlenen eserler görülmeye başlamıştır. Devam eden süreçte bu ifadelerin gelişimi hem konu hem de ikonografik açıdan heykel sanatının gelişimiyle paralellik göstermiştir.

🔖

Cite This Article

Hakman, M. (2019). THE ANALYSIS OF ANIMAL FARM BY GEORGE ORWELL IN SATIRICAL FRAMEWORK. ANASAY, Sayı: 10, 1–20. https://doi.org/10.33404/anasay.618258

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (35)

  1. ACROPOLIS MUSEUM, Euthydikos Koresi, Nikos Daniilidis (Fotoğraf), Erişim tarihi: 15.07.2019, Erişim adresi: https://www.theacropolismuseum.gr/en/content/korai-acropolis
  2. ACROPOLIS MUSEUM, Sarışın Oğlan, Socratis Mavrommatis (Fotoğraf), Erişim tarihi: 15.07.2019, Erişim adresi: https://www.theacropolismuseum.gr/en/content/acropolis-after-persian-wars
  3. ACROPOLIS MUSEUM, Üzgün Athena, Socratis Mavrommatis (Fotoğraf), Erişim tarihi: 15.07.2019, Erişim adresi: https://www.theacropolismuseum.gr/en/content/acropolis-after-persian-wars
  4. BEAUMONT, L.A. (2012), Childhood in Ancient Athens: Iconography and Social History, London/New York: Routledge.
  5. BEAZLEY, J.D.- ASHMOLE, B. (1966), Greek Sculpture and Painting: To the End of the Hellenistic Period, New York: Cambridge University.
  6. BENNETT, F.M. (1909), The So-Called Mourning Athena, American Journal of Archaeology, 13/4 (Oct.-Dec.), 431-446.
  7. BOARDMAN, J. (2005), Yunan Heykeli: Klasik Dönem, Gürkan Ergin (Çev.). İstanbul: Homer Yayınları.
  8. BOARDMAN, J. (2013), Yunan Heykeli: Arkaik Dönem, Yaşar Ersoy (Çev.), İstanbul: Homer Yayınları.
  9. BOARDMAN, J. (2014), Yunan Heykeli: Geç Klasik Dönem, Müjde Peker (Çev.), İstanbul: Homer Yayınları.
  10. BRITISH MUSEUM, Strangford Apollon’u, Erişim tarihi: 10.06.2019, Erişim adresi: https://www.britishmuseum.org/research/collection_online/collection_object_details.aspx?objectId=461943&partId=1
  11. CICERO, De Legibus, Georges de Plinval (éd. et trad.), Paris: Les Belles Lettres. Erişim adresi: http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Cic.+Leg.+2.66&fromdoc=Perseus%3Atext%3A2007.01.0030.
  12. CUNNINGHAM, L.S.-REICH, J.J. (2010), Culture and Values: A Survey of the Humanities 1, Australia/Brazil/Japan/Korea/Mexico/Singapore/Spain/United Kingdom/United States, Wadsworth Cengage Learning.
  13. DICKINS, G. (1912), Catalogue of the Acropolis Museum I, London: Cambridge University Press.
  14. GRIMAL, P. (1997), Mitoloji Sözlüğü: Yunan ve Roma, Sevgi Tamgüç (Çev.), İstanbul: Sosyal Yayınlar.
  15. GROSSMAN, J.B. (2001), Greek Funerary Sculpture: Catalogue of the Collections at the Getty Villa, Los Angeles: The J. Paul Getty Museum.
  16. HAWES, H.B. (1922), “A Gift of Themistocles: The "Ludovisi Throne" and the Boston Relief”, American Journal of Archaeology, 26/3 (Jul. - Sep.), 278-306.
  17. HELLENICA, Stele Artemon Glyptothek, Erişim tarihi: 08.06.2019, Erişim adresi: http://www.hellenicaworld.com/Greece/LX/en/SteleArtemonGlyptothek493.htmlHIRST, G.M. (1910), “Note on the "Mourning Athena" Relief”, American Journal of Archaeology, 14/3 (Jul. - Sep.), 324-326.
  18. KALTSAS, N. (2002), Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens, David Hardy (Tr.), Athens: Kapon Press.
  19. KAROGLOU, K. (2016), “The Collection of Greek Terracotta Figurines at The Metropolitan Museum of Art”, Les Carnets de l’ACoSt Association for Coroplastic Studies, 14, 1-9.
  20. MARTIN, T.R. (2012), Eski Yunan: Tarihöncesinden Hellenistik Çağ’a, Ümit Hüsrev Yolsal (Çev.), İstabul: Say Yayınları.
  21. MET MUSEUM, Sostratos Mezar Steli, Marble stele (grave marker) of Sostratos, Erişim tarihi: 14.06.2019, Erişim adresi: https://www.metmuseum.org/art/collection/search/248113
  22. MET MUSEUM, Lysistrate Steli, 14.06.2019, Erişim adresi: https://www.metmuseum.org/art/collection/search/247172?&searchField=All&sortBy=Relevance&deptids=13&ao=on&ft=greek+stele&offset=0&rpp=20&pos=15
  23. MFA, Weeping siren, Erişim tarihi: 14.06.2019, Erişim adresi: https://www.mfa.org/collections/object/weeping-siren-151075
  24. NATIONAL ARCHAEOLOGICAL MUSEUM, A grave stele found near Omonia Square in Athens, Erişim tarihi: 15.06.2019, Erişim adresi: https://national-archaeological-museum.tumblr.com/post/80941437754/women-of-the-antiquity-the-farewell-grave-stele
  25. NOVÁKOVÁ, L.-PAGÁČOVÁ, M. (2016), “Dexiosis: a meaningful gesture of the Classical antiquity”, ILIRIA International Review, 6/1, 208-222.
  26. OLDFIELD, A. (2014), The Sound of Sirens, Siren Stelae in Classical Attic Cemeteries, Victoria University of Wellington. URI: http://hdl.handle.net/10063/3618.
  27. PALAGIA, O. (2008), “The Marble of the Penelope from Persepolis and Its Historical Implications”, 1st International Conference Ancient Greece and Ancient Iran Cross-Cultural Encounters, Athens 11-13 November 2006, Seyed Mohammad Reza Darbandi, Antigoni Zournatzi (Edit.), 223-237.
  28. RIDGWAY, B.S. (2001), Hellenistic Sculpture I: The Styles of ca. 331-200 B.C., Wisconsin: The University of Wisconsin.
  29. SHAPIRO, H.A. (1991), “The Iconography of Mourning in Athenian Art”, American Journal of Archaeology, 95/4 (Oct.), 629-656.
  30. SMITH, R.R.R. (2013), Hellenistik Heykel, Ayşin Yoltar Yıldırım (Çev.), İstanbul: Homer Yayınları.
  31. STANSBURY-O’DONNELL, M. (2015), A Historyof Greek Art, Hoboken: John Wiley & Sons.
  32. THICKPENNY, H.I. (1985), “Two Attic Grave Stelai in the J. Paul Getty Museum”, The J. Paul Getty Museum Journal, 13, 5-8.
  33. WEIS, A. (1992), The Hanging Marsyas and Its Copies: Roman Innovations in a Hellenistic Sculptural Traditio, G. Bretschneider: Michigan University.
  34. WELLER, M.E. (1970), “The Procession on the Sarcophagus of the Mourning Women”, California Studies in Classical Antiquity, 3, 219-227.
  35. YOUNG, W.J.- ASHMOLE, B. (1968), “The Boston Relief and the Ludovisi Throne”. Boston Museum Bulletin, 66/346, 124-166.