Journals / Meyve Bilimi / 2017 / Cilt: 4 - Sayı: 1

Bazı Kan Portakalı Çeşitlerinin Antalya Ekolojik Koşullarında Verim ve Pomolojik Özelliklerinin Belirlenmesi

Pages
6–12
Publication Date
2017-11-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma sonucunda, en ince meyve kabuğu; Tarocco (3.19 mm) çeşidinde, en yüksek C vitamini miktarı; Sanginello (64.16 mg/100 ml), Tarocco (63.76 mg/100 ml) ve Moro (63.20 mg/100 ml) çeşitlerinde belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Turunçgiller ülkemiz için üretim ve ihracat bakımından en önemli meyve gruplarından biridir.
📊
Key Findings & Data:Turunçgil meyvelerinin kalite parametreleri ekolojiye göre farklılık gösterebilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma sonucunda, en ince meyve kabuğu; Tarocco (3.19 mm) çeşidinde, en yüksek C vitamini miktarı; Sanginello (64.16 mg/100 ml), Tarocco (63.76 mg/100 ml) ve Moro (63.20 mg/100 ml) çeşitlerinde belirlenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2015 Verileri
⚙️Variables:Turunçgil · Citrus

Özet

Turunçgiller ülkemiz için üretim ve ihracat bakımından en önemli meyve gruplarından biridir. Turunçgiller içerisinde portakallar üretim miktarı bakımından ilk sırada gelen türdür. Turunçgil meyvelerinin kalite parametreleri ekolojiye göre farklılık gösterebilmektedir. Bu araştırmada Antalya ekolojik koşullarında yetiştirilen bazı kan portakalı çeşitlerinin meyve kalite özellikleri ve verim parametreleri araştırılmıştır. 2015 ve 2016 yıllarında iki yıl alınan verilerin ortalamasına göre en yüksek ağaç başına verim; Sanguigno Semplice (216.25 kg/ağaç), Sanguigno Doppio Signorelli (206.25 kg/ağaç), Vaccaro (203.75 kg/ağaç) ve Tarocco Liscio (202.50 kg/ağaç) kan portakalı çeşitlerinde saptanmıştır. Çalışma sonucunda, en ince meyve kabuğu; Tarocco (3.19 mm) çeşidinde, en yüksek C vitamini miktarı; Sanginello (64.16 mg/100 ml), Tarocco (63.76 mg/100 ml) ve Moro (63.20 mg/100 ml) çeşitlerinde belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

Demir, G., KOYUNCU, F. (2017). Bazı Kan Portakalı Çeşitlerinin Antalya Ekolojik Koşullarında Verim ve Pomolojik Özelliklerinin Belirlenmesi. Meyve Bilimi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 6–12. https://ajindex.com/articles/122530

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Alonso M. Palou L. Angel del Rio M. Jacas J.A. 2007. Effect of X-Ray Irradiation on Fruit Quality of Clementine Mandarin cv. 'Clemenules'. Radiation Physics and Chemistry. 76: 1631-1635.
  2. AKİB. (2017) Akdeniz İhracatçı Birlikleri. Yaş Meyve Sebze İhracatçıları Birliği Değerlendirme Raporu. Türkiye Geneli (2015-2016 Ocak-Aralık Dönemi). http://www.akib.org.tr/files/downloads/arastirmaraporlari/ysm/yms-degerlendirme raporu%20ocak-subat-2016.pdf. Erişim Tarihi: 12.05.2017. Blondel L. 1978. Travaux Realises Sur Les Porte-Greffe Des Agrumes a’la Station de Recherches Agronomiques de Corse. Fruits. 33 (11):773-791. Castle W.S. 1995. Rootstock as a Fruit Quality Factor in Citrus and Deciduous Tree Crops. New Zealand Journal of Crop and Horticultural Science 23: (4) 383-394. Çimen B. Yeşiloğlu T. İncesu M. Yılmaz B. 2013. Nüseller Kökenli Bazı Kan Portakalı Çeşitlerinin Adana Ekolojik Koşullarında Meyve Kalite Özelliklerinin Saptanması. TABAD. 6 (1): 15-20. Davies F. S. Albrigo L. G. 1994. Citrus. CAB International. Wallingford. 83-104. ISBN 0851988679. 9780851988672. Dokuzoğuz M. 1974. Meyve Ağaçları ve Çevre İlişkileri. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları. No:221.Ege Üniversitesi Matbaası. Bornova. İzmir. 65s. Economides C.V. Gregoriou C. 1993. Growth. Yield and Fruit Quality of Nucellar Frost ‘Marsh’ Grapefruit on Fifteen Rootstocks in Cyprus. Journal of the American Society for Horticultural Science 118: (3) 326-329.
  3. FAO. (2017) Statistical database. http://www.fao.org/faostat/en/#data/QC. Accessed: 12 May 2017. Gülbahar C. Döngel M. Aslan D. 2009.Bazı Sebzelerin Çiğ ve Pişmiş Durumlarındaki C Vitamini Tayini. MEB-TÜBİTAK Türkiye Sanayi Sevk ve İdare Enstitüsü.s: 1-14 Gebze Hodgson R.W. 1967. Horticultural varieties of Citrus. In W. Reuther. H.J. Webber. and L.D. Batchelor. eds. The Citrus Industry. Vol. 1. University of California. Berkeley. pp. 431-591. Horwitz W. 1975. Official Methods of Analysis of the Association of Official Chemists (AOAC). 12.ed. Washington D.C. 1094 pp. Kafkas E. Ercişli S. Kemal. K.N. Baydar K. Yılmaz H. 2009. Chemical composition of blood orange varieties from Turkey: A comparative study. Phcog Mag 2009; 5:329-35 Kaplankıran M. Tuzcu Ö. Özsan M. 1985. Bazı Turunçgil Anaçlarında Anaç x Kalem Etkileşmesinin Karbonhidrat Düzeylerine Etkisi. Doğa Bilim Dergisi; 9(3):261-268. Kaya H. 1999. Bazı Yerli ve Yabancı Kökenli Nüseller Portakal Klonlarının Adana Koşullarında Meyve Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Çukurova