AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis article aims to offer methodological contributions to both performing arts and site-based studies by intertwining art and research practices.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study explores the interaction between the body and space, the pivotal role of collective creation, and how an artistic act can transform into knowledge production through a site-specific piece called PRELUDE . The performance took shape at the M. O. Korfmann Library in Çanakkale. The creative process, built on a collective and interdisciplinary approach, explored the physical, historical, and sociocultural layers of the space via the body, intuition, and senses. This text seeks to analyse the methods used in the creative process and their reflections on performance and participants. Conveyed in an autoethnographic voice, the study combines the author's observations with semi-structured actor-audience interviews and examines the collected data in relation to the literature. The interviews revealed a liminal experience, pluralised meaning production, and the site perceived as a vibrant arena where individual and collective memory converge. This article aims to offer methodological contributions to both performing arts and site-based studies by intertwining art and research practices.
Özet
Bu çalışma, mekâna özgü performans yaratımı yoluyla beden ile mekân arasındaki etkileşim sürecini, kolektif yaratımın belirleyici rolünü ve sanatsal bir eylemin bilgi üretimine nasıl dönüşebileceğini PRELUDE adlı eser üzerinden incelemektedir. Performans, Çanakkale’deki M. O. Korfmann Kütüphanesinde kurgulanmıştır. Kolektif üretim yaklaşımının benimsendiği yaratım süreci, disip-linler arası bir yöntemle yapılandırılmıştır. Gelişim aşamasında mekânın fiziki, tarihi ve sosyo-kültürel katmanları beden, sezgi ve duyular aracılığıyla araştırılmıştır. Bu metin, yaratım sürecinde kullanılan metodların işlevselliği ile bunların performansa ve katılımcılara nasıl yansıdığını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Otoetnografik bir dille aktarılan çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden yararlanılmıştır. Araştırmada, yazarın gözlemlerinden ve gösteri sonrası gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış oyuncu-seyirci görüşmelerinden elde edilen veriler literatürle ilişkilendirilerek sunulmuştur. Görüşmeler, performansın liminal bir deneyim yarattığını, anlam üretiminin çoğullaştığını ve mekânın katılımcılar tarafından bireysel ve kolektif hafızanın buluştuğu, canlı bir karşılaşma alanı olarak algılandığını ortaya koymuştur. Bu makale, sanat ve araştırma pratiklerini birbirine örerek hem sahne sanatları alanına hem de mekân temelli çalışmalara yöntemsel katkılar sunmayı hedeflemektedir.