Journals / Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 18 Sayı: 34

An Examination of Metin Hamzaoğlu’s Baglama Making Practices in the Context of Intangible Cultural Heritage

Somut Olmayan Kültürel Miras Bağlamında Metin Hamzaoğlu’nun Bağlama Yapım Pratiklerine Dair Bir İnceleme

Serdar Özdoğan(GİRESUN ÜNİVERSİTESİ, DEVLET KONSERVATUVARI)0000-0003-4768-1504
Pages
458–473
Publication Date
2026-06-25
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The descriptive analysis approach was employed for data analysis.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to reveal the baglama making process of Metin Hamzaoğlu, one of the prominent figures of baglama making in the Çavuşlu town of Görele, Giresun, who is considered a Living Human Treasure.
📊
Key Findings & Data:Hamzaoğlu, who has carried the tradition of craftsmanship inherited from his father to the present day, is one of the significant contemporary representatives of this intergenerational family tradition and is renowned for his mastery in crafting carved mulberry baglamas.
💡
Conclusion & Impact:The descriptive analysis approach was employed for data analysis.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Görele-Çavuşlu · Metin Hamzaoğlu · bağlama

Abstract

This study aims to reveal the baglama making process of Metin Hamzaoğlu, one of the prominent figures of baglama making in the Çavuşlu town of Görele, Giresun, who is considered a Living Human Treasure. Furthermore, it seeks to examine how traditional construction knowledge is sustained, transformed by various factors, and under what conditions its transmission becomes fragile, specifically within the context of master-apprentice interactions. Hamzaoğlu, who has carried the tradition of craftsmanship inherited from his father to the present day, is one of the significant contemporary representatives of this intergenerational family tradition and is renowned for his mastery in crafting carved mulberry baglamas. The study was conducted using the case study design, a qualitative research approach. Data were collected using semi-structured interviews, observations, field notes, and document analysis techniques. The descriptive analysis approach was employed for data analysis.

Özet

Bu çalışmada, Giresun’un Görele ilçesine bağlı Çavuşlu beldesinde bağlama yapımcılığının önemli isimlerinden biri olan ve yaşayan insan hazinesi olarak gösterilen Metin Hamzaoğlu’nun bağlama yapım sürecini ve usta-çırak etkileşimleri temelinde geleneksel yapım bilgisinin nasıl sürdürüldüğünü, hangi etkenlerle dönüştüğünü ve aktarımın hangi koşullarda kırılganlaştığını ortaya koymayı amaçlanmaktadır. Babasından devraldığı ustalık geleneğini günümüze taşıyan Hamzaoğlu, aile içinde kuşaktan kuşağa aktarılan bu geleneğin günümüzdeki önemli temsilcilerinden biridir ve oyma dut bağlama yapımındaki ustalığı ile tanınmaktadır. Çalışma nitel araştırma yaklaşımlarından biri olan durum çalışması deseniyle yürütülmüştür. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme, gözlem, alan notları ve doküman incelemesi teknikleri kullanılarak toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde ise betimsel analiz yaklaşımı kullanılmıştır.

🔖

Cite This Article

Özdoğan, S. (2026). An Examination of Metin Hamzaoğlu’s Baglama Making Practices in the Context of Intangible Cultural Heritage. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 18 Sayı: 34, 458–473. https://doi.org/10.38155/ksbd.1861212

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Alaskan, A. M. (2013). Üniversitelerdeki çalgı yapım eğitimi ve geleneksel usta-çırak ilişkisi. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(1), 175–180.
  2. Güneygül, G. (2021). Seslerin Seyyâhı- Evliyâ Çelebi’nin Kayıp Sazları. Doğu Kütüphanesi.
  3. Gürdal, İ. (2014). Kopuz ve Türk Dünyası Halk Çalgıları. Yeni Türkiye Türk Mûsıkîsi Özel Sayısı (57).
  4. Kalender, N. (2001). Çalgı Yapım, Bakım ve Onarım. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 159-166.
  5. Nacakcı, Z. (2013). İnsan- Kültür- Müzik. Z. Nacakcı- A. Canbay (ed), Müzik Kültürü (s.3-31). Pegem Akademi.
  6. Oğuz, M. Ö. (2009). Somut Olmayan Kültürel Miras Nedir? Geleneksel Yayıncılık.
  7. Say, A. (2012). Müzik Sözlüğü. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
  8. Somakçı, P. (2016). Geleneksel Türk Müziği’ne özgü çalgıların organolojik gelişimi. Konservatoryum, 3(1), 15–39.
  9. Tetik Işık, S. (2015). Türkiye’de organoloji çalışmaları. Mukaddime, 6 (1), 197–220. https://doi.org/10.19059/mukaddime.17714
  10. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  11. Yılmaz Şakalar, G. (2024). Türkiye’de organolojiye çalgılar ve aksesuarları ile ilgili müzikte yenilik çalışmaları ekseninden bakış. Türk Organoloji Dergisi, 1(1), 39–51. https://doi.org/10.5281/zenodo.11193807
  12. Yeğin, V. (2008, 21 Eylül). Dünyada ve Türkiye’de Çalgı Yapımcılığına Genel Bir Bakış Erişim Adresi: http://www.musikidergisi.net/?p=628
  13. Yeşil Giresun. (2025). Giresun’da ahilik ruhu Görele’de canlandı. Erişim Adresi: https://www.yesilgiresun.com.tr/haber/26406054/giresunda-ahilik-ruhu-gorelede-canlandi
  14. Yönetken, H. B. (1966). Derleme Notları-I. Orkestra Yayınları.