SavedAdd your journal

Journals / Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2010 / Sayı: 36

İKTİSAT BİLİMİNİN SINIRLARI ÜZERİNE: AYKIRI İKTİSAT YAKLAŞIMI

Uğur DÜNDAR
Cüneyt DUMRUL
Pages
239–259
Publication Date
2015-05-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmada iktisatçıların aykırı iktisadın ilgi alanları üzerinde daha fazla araştırma yapmasının iktisadın daha bilimsel nitelikler kazanmasına katkıda bulunacağı sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Neo-klasik yaklaşımda geleneksel olarak bireylerin iktisadî insan özelliklerine sahip olduğu, firmaların ve tüketicilerin tam bilgiye erişebilecekleri ve optimizasyon kararları ile rasyonel hareket ettikleri varsayılmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu varsayımlar piyasalarda etkin tahsisin gerçekleştiğini ve kendi kendine etkin dengelere ulaşmanın mümkün olduğunu ima etmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada iktisatçıların aykırı iktisadın ilgi alanları üzerinde daha fazla araştırma yapmasının iktisadın daha bilimsel nitelikler kazanmasına katkıda bulunacağı sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Neo-klasik İktisat Teorisi · Aykırı İktisat · Aykırı İktisadın Çalışma alanları.

Özet

Neo-klasik yaklaşımda geleneksel olarak bireylerin iktisadî insan özelliklerine sahip olduğu, firmaların ve tüketicilerin tam bilgiye erişebilecekleri ve optimizasyon kararları ile rasyonel hareket ettikleri varsayılmaktadır. Bu varsayımlar piyasalarda etkin tahsisin gerçekleştiğini ve kendi kendine etkin dengelere ulaşmanın mümkün olduğunu ima etmektedir. Neo-klasik iktisadın analizleri pozitivist epistemolojiye dayandığı için formal bir mantığa sahiptir. İktisat teorisinde diğer disiplinlerin yer alması neo-klasik yaklaşımın belirtilen varsayımlarının tartışılmasına yol açmıştır. Neo-klasik iktisadın varsayımları ve yöntemi aykırı iktisatçılar (Wackonomists) tarafından da eleştirilmektedir. Nitekim, aykırı iktisat (Wackonomics) yaklaşımı neo-klasik iktisadın belirtilen varsayımları ile metodolojik ve ampirik temellerine karşı çıkan bir perspektif sunmaktadır. Son yıllarda, aykırı iktisadın ilgi alanlarına dair teorik literatür oldukça hacim kazanmış; ancak, gelişmekte olan ülkelerde ve Türkiye’de fazlaca dikkate alınmamıştır. Bu çalışmada aykırı iktisat yaklaşımının ilgi alanları ve literatürü ele alınmaktadır. Çalışmada iktisatçıların aykırı iktisadın ilgi alanları üzerinde daha fazla araştırma yapmasının iktisadın daha bilimsel nitelikler kazanmasına katkıda bulunacağı sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

DÜNDAR, U., DUMRUL, C. (2015). İKTİSAT BİLİMİNİN SINIRLARI ÜZERİNE: AYKIRI İKTİSAT YAKLAŞIMI. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 36, 239–259. https://ajindex.com/articles/119219

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. AYRES, Ian ve Steven D. LEVITT; (1998), “Measuring Positive Externalities from Unobservable Victim Precaution: An Empirical Analysis of Lojack”, Quarterly Journal of Economics, 113(1), ss. 43–77.
  2. BAIMBRIDGE, Mark; Samuel CAMERON; Peter DOWSON; (1996), “Satellite Television and the Demand for Football: A Whole New Ball Game?” Scottish Journal of Political Economy, 43(1), ss. 317-333.
  3. BASTIEN, Carlos ve Jose Luis CARDOSO; (2007), “From Homo Economicus to Homo Corporativus: A Neglected Critique of Neoclassical Economics”, The Journal of Socio-Economics, 36(1), ss. 118–127.
  4. BECKER, Gary S.; (1968), “Crime and Punishment: An Economic Approach”, The Journal of Political Economy, 76(2), ss. 169–217.
  5. BIRD, Peter J. W. N.; (1982), “The Demand for League Football”, Applied Economics, 14(6), ss. 637–649. BUCHANAN James M., (1991), “Klüplerin Ekonomik Teorisi”, iç. Kamu Tercihi ve Anayasal İktisat, Der. Aytaç EKER ve Coşkun Can AKTAN, İzmir, ss. 231–254.
  6. BUSSANI, Mauro; Vernon Valentine PALMER ve Francesco PARISI; (2003), “Liability for Pure Financial Loss in Europe: An Economic Restatement” The American Journal of Comparative Law, 51(1), ss. 113–162.
  7. BYRNE, Margaret M. ve Peter THOMPSON; (2000), “Death and Dignity Ter- minal Illness and The Market for Non-Treatment”, Journal of Public Economics, 76(2), ss. 263–294.
  8. CAMERON, Samuel; (1988), “The Economics of Crime Deterrence: A Survey of Theory and Evidence”, Kyklos, 41(2), ss. 301–323.
  9. CARMICHAEL, Fiona; Dennis THOMAS ve Robert WARD; (2000), “Team Performance: The Case of English Premiership Football”, Managerial and Decision Economics, 21(1), ss. 31–45.
  10. CARMICHAEL, Fiona; David FORREST ve Robert SIMMONS; (1999), “The Labour Market in Association Football: Who Gets Transferred and For How Much?”, Bulletin of Economic Research, 51(2), ss. 125– 150. CARLTON, Dennis W. ve Avi WEISS; (2001), “The Economics of Religion, Jewish Survival, and Jewish Attitudes Toward Competition in Torah Education”, Journal of Legal Studies, 30(1), ss. 253–275.
  11. CHISWICK, Barry R.; (1983), “The Earnings and Human Capital of American Jews”, Jornal of Human Resources, 18(3), ss. 313–336.
  12. CHISWICK, Barry R.; (1985), “The Labor Market Status of American Jews: Patterns and Determinants”, iç. American Jewish Yearbook, Ed. Van W. A. Horne, ss. 131–153.
  13. CHISWICK, Barry R.; (1991) “An Economic Analysis of Philanthropy”, iç. Contemporary Jewish Philanthropy in America, Ed.: Barry A. Kosmin ve Paul Ritterband, Savage, MD: Rowman & Littlefield, ss. 3–15.