Bu çalışmada 30 büyükşehir belediyesinin dijital şeffaflık düzeyi çeşitli göstergeler bağlamında ele alınmıştır. Çalışmanın amacı, büyükşehir belediyelerinde çağın gereği olarak değerlendirilen dijital şeffaflık düzeyinin tespit edilmesidir. Bu doğrultuda büyükşehir belediyelerinin web sayfaları 14 dijital şeffaflık göstergesi çerçevesinde ve içerik analizi yöntemi ile tek tek incelenmiştir. Çalışma sonucunda iki önemli bulguya ulaşılmıştır. Bunlardan ilki incelenen web sayfalarında büyükşehir belediyelerinin dijital şeffaflık düzeyinin ortalamanın üzerinde olduğudur. Diğeri ise, tarihi geçmişi daha eskilere dayanan büyükşehir belediyelerinde bu oranın daha da yükseldiğidir.
Taş, İ. E., Avşar, Y., Durgun, S., *, Y. A. (2022). Belediyelerin Değişen Dünyaya Uyumu: Dijital Şeffaflığa Doğru. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 Sayı: 3, 1674–1688. https://doi.org/10.33437/ksusbd.1197181
Arıkboğa, E. (2013). Geçmişten geleceğe büyükşehir belediye yönetimi. Yerel Politikalar Dergisi, 48- 96.
Ball, C. (2009). What is transparency?. PublicIntegrity, 11(4), 293-308.
Diniz, G. M. (2021). Dıgıtaltransparency of ınformatıonandservıces on munıcıpalgovernment web portalsınCeará. RevistaTécnicadosTribunais de Contas.
Farrell, M. (2016). Transparency. Journal of Library Administration, 56(4), 444-452.
Finel, B. I., &Lord, K. M. (1999). Thesurprisinglogic of transparency. International StudiesQuarterly, 43(2), 315-339.
Gandía, J. L., Marrahí, L., &Huguet, D. (2016). Digitaltransparencyand Web 2.0 in Spanish citycouncils. Governmentinformationquarterly, 33(1), 28-39.
Geraats, P. M. (2002). Central bank transparency. Theeconomicjournal, 112(483), 532-565.
Harder, C. T., & Jordan, M. M. (2013). Thetransparency of countywebsites: A contentanalysis. Public Administration Quarterly, 103-128.
Kavruk, H. (2021). Yerel ve bölgesel yönetimler –yerel yönetimler, birlikler, ajanslar, özel alan yönetimleri-, Nobel yayınevi.
Keleş, R. (2012). Yerinden yönetim ve siyaset, Cem yayınevi.
Lourenço, R. P., & Serra, L. (2014, September). An online transparencyforaccountabilitymaturity model. In International Conference on Electronic Government (pp. 35-46). Springer, Berlin, Heidelberg.
Matheus, R., Janssen, M., &Janowski, T. (2021). Design principlesforcreatingdigitaltransparency in government. Government Information Quarterly, 38(1), 101550.
Meıjer, A. (2014). Transparency, İçinde Mark Bovens, Robert E. Goodin, and Thomas Schillemans(Eds), The Oxford Handbook of PublicAccountability,Oxford UniversityPress.
Özgür, H. & Savaş Yavuzçehre, P. (2016). Türkiye’nin büyükşehir belediyesi sistemi:1982-2015. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 903-926. Şengül, R. (2020). Yerel yönetimler, Umuttepe yayınları.
Taş, İ.E. & Durgun, S. (2022, 24-26 Mart). Gelenekselden dijitale şeffaflığın dönüşümü, 21. Uluslararası Kamu Yönetimi Forumu Bildiriler Kitabı, ss.480-504.
Taylan, H. H. (2011). Sosyal bilimlerde kullanılan içerik analizi ve söylem analizinin karşilaştirilmasi. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 63-76.
Yavaş, İ. &Yıldızak, G. B. (2017). 6360 sayılı kanun ve getirdiği yenilikler, Academia.edu, 24.10.2022.