SavedAdd your journal

Journals / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 29 Sayı: 1

ÖĞRETMEN ADAYLARININ DEĞERLENDİRME TERCİHLERİ İLE ÖLÇME VE DEĞERLENDİRME GENEL YETERLİK ALGILARININ BELİRLENMESİ

Betül Karaduman(ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-7724-3930
Tuğba Yanpar Yelken(MERSİN ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-0800-4802
Pages
339–353
Publication Date
2020-04-20
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca kendilerini ölçme ve değerlendirme konusunda orta düzeyde yeterli algılamaktadırlar .

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı; öğretmen adaylarının değerlendirme tercihleri ile ölçme ve değerlendirme genel yeterlik algılarını belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada lisans programları tabakalamada ölçüt olarak ele alınmış ve 4.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca kendilerini ölçme ve değerlendirme konusunda orta düzeyde yeterli algılamaktadırlar .
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2008 Verileri
⚙️Variables:Ölçme ve değerlendirme · ölçme ve değerlendirme genel yeterlik algıları · değerlendirme tercihleri

Özet

Araştırmanın amacı; öğretmen adaylarının değerlendirme tercihleri ile ölçme ve değerlendirme genel yeterlik algılarını belirlemektir. Araştırma tarama modelinde yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini, bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesi bünyesindeki lisans programlarına kayıtlı tüm öğretmen adayları oluşturmaktadır. Katılımcılar, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden tabakalı amaçsal örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Araştırmada lisans programları tabakalamada ölçüt olarak ele alınmış ve 4. Sınıfa devam eden, toplam 262 öğretmen adayı katılımcı olarak belirlenmiştir. Veri toplama aracı olarak; 1994 yılında Birenbaum tarafından geliştirilen ve 2008 yılında Gülbahar ve Büyüköztürk tarafından Türkçe’ ye uyarlan “ Değerlendirme Tercihleri Ölçeği ” ve 2008 yılında Nartgün tarafından geliştirilen “ Öğretmen Adayları İçin Ölçme Ve Değerlendirme Genel Yeterlik Algısı Ölçeği ” kullanılmıştır. Elde edilen veriler tek yönlü ANOVA analiz tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç olarak, öğretmen adayları genel olarak; süreç odaklı değerlendirme türlerini tercih etmektedirler. Ayrıca kendilerini ölçme ve değerlendirme konusunda orta düzeyde yeterli algılamaktadırlar .

🔖

Cite This Article

Karaduman, B., Yelken, T. Y. (2020). ÖĞRETMEN ADAYLARININ DEĞERLENDİRME TERCİHLERİ İLE ÖLÇME VE DEĞERLENDİRME GENEL YETERLİK ALGILARININ BELİRLENMESİ. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 29 Sayı: 1, 339–353. https://doi.org/10.35379/cusosbil.651030

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Acar, M. ve Anıl, D. (2009). Sınıf öğretmenlerinin performans değerlendirme sürecindeki değerlendirme yöntemlerini kullanabilme yeterlikleri, karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. TÜBAV Bilim Dergisi.2(3) 354-363.
  2. Birenbaum, M. (2007). Assessment and instruction preferences and their relationship with test anxiety and learning strategies. Higher Education. 53: 749-768.
  3. Birgin, O. ve Gürbüz, R. (2008).Sınıf öğretmeni adaylarının ölçme ve değerlendirme konusundaki bilgi düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi.20(2)163
  4. Çoklar, AN. Ve Odabaşı, HF. (2009). Eğitim Teknolojisi Standartları Açısından Öğretmen Adaylarının Ölçme ve Değerlendirme Özyeterliklerinin Belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi. 27:1-16.
  5. Gelbal, S. ve Kellecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri Hakkındaki Yeterlik Algıları ve Karşılaştıkları Sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi.33:135-145.
  6. Gülbahar, Y. ve Büyüköztürk, Ş.(2008). Değerlendirme Tercihleri Ölçeğinin Türkçe’ ye Uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi.35:148-161.
  7. Güven, S. (2001). Sınıf öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirmede kullandıkları yöntem ve tekniklerin belirlenmesi. 10. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresinde sunulmuş bildiri, Abant İzzet Baysal Üniversitesi. 7-9 Haziran 2001.Bolu.
  8. Gözütok, D., Akgün, ÖE ve Karacaoğlu, C. (2005). İlköğretim programlarının öğretmen yeterlilikleri açısından değerlendirilmesi. Yeni İlköğretim programlarını değerlendirme sempozyumu, 14-16 Kasım 2005, Kayseri. 17-39.
  9. Karaca, E. (2004). Öğretmen Adaylarının Ölçme Ve Değerlendirme Yeterliklerine İlişkin Algıları. Yayımlanmamıs Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  10. Karasar, N. (2007). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Ankara: Nobel Yayın-Dağıtım.
  11. Kilmen, S., Akın-Kösterelioğlu, M. & Kösterelioğlu, İ. (2007). Öğretmen Adaylarının Ölçme Değrlendirme Araç Ve Yaklaşımlarına İlişkin Yeterlik Algıları.Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 7(1)129-140.
  12. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2002). Ögretmen yeterlikleri. Ankara: Milli Egitim Yayınevi.
  13. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2004). İlköğretim Okulu Matematik Dersi Öğretim Programı. Ankara: MEB. Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.
  14. Nartgün, Z.(2008). Öğretmen Adayları İçin Ölçme ve Değerlendirme Genel Yeterlik Algısı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi.8 (2)85-94.
  15. Segers, M., Dochy, F. & Cascallar, E. (2003). The era of assessment engineering: changing perspectives on teaching and learning and the role of new modes of assessment. Editör: Segers, M., Dochy, F. & Cascallar, E,. Optimising new modes of assesment: In search of qualities and standarts, s.1-12. Dordrecht: Kluwer Academic Publishers.
  16. Struyven, K., Dochy, F., & Janssens, S. (2005). Students' Perceptions about Evaluation and Assessment in Higher Education: A Review. Assessment and Evaluation in Higher Education, 30 (4), 325-341.
  17. Turgut, MF. (1997). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Metotları. Ankara: Yargıcı Matbaası.
  18. Van de Watering, G., Gijbels, D., Dochy, F. & Van der Rijt,J. (2008). Students’ Assessment Prefernces, Perceptions Of Assessment And Their Relationships To Study Results. High Education.56:645-658.
  19. Yapıcı, M. ve Demirdelen, C. (2007). İlköğretim 4. Sınıf Programına İlişkin Öğretmen Görüşleri. İlköğretim Online, 6(2), 204- 212.
  20. Yaşar, Ş., Gültekin, M., Türkkan, B., Yıldız, N. ve Girmen, P. (2005). Yeni ilköğretim programlarının uygulanmasına ilişkin sınıf öğretmenlerinin hazırbulunuşluk düzeylerinin ve eğitim gereksinimlerinin belirlenmesi: Eskişehir ili örneği. Yeni İlköğretim programlarını değerlendirme sempozyumu, 14-16 Kasım 2005, Kayseri. 50-63.
  21. Yetkin, D. ve Daşcan, Ö. (2006). Son Değişikliklerle İlköğretim Programı: 1-5 Sınıflar. Ankara: Anı Yayıncılık.
  22. Yıldırım, A. ve Semerci, Ç. (2006). İlköğretimde (6., 7., 8.sınıflar) Öğretmen ve Öğrencilerin Ölçme ve Değerlendirmeye İlişkin Görüşleri (Diyarbakır ve Elazığ İli Öreneği). Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.16(2)83-95.
  23. YÖK (1998). Eğitim Fakültesi Öğretmen Yetiştirme Lisans programları. http://www.yok.gov.tr/egitim/ogretmen/ogretmen_yetiştirme_lisans/giris.doc
  24. Acar, M. ve Anıl, D. (2009). Sınıf öğretmenlerinin performans değerlendirme sürecindeki değerlendirme yöntemlerini kullanabilme yeterlikleri, karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. TÜBAV Bilim Dergisi.2(3) 354-363.