Journals / Folklor/Edebiyat / 2017 / Cilt: 23 Sayı: 92

NECÂTÎ BEY’İN “GÜL” REDİFLİ KASÎDESİNDE İNSAN-TABİAT İLİŞKİSİ

Gülden Sarı(Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi, Fen -Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü,)
Pages
63–78
Publication Date
2017-11-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Makalede şiirleri anlama ve yorumlama konusunda klâsik tarza sadık kalarak, çağdaş yöntemlerden de istifade edilmiş ve metnin anlam tabakalarına ulaşılmaya çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yüzyıl şairi Fuzûlî’nin Necâtî Bey’e nazire yazmasına neden olan “Gül” kasîdesinden hareketle klâsik şiirde tabiat - insan ilişkisi üzerine değerlendirmeler yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Tabiatta insanı ve insanda tabiatı görme konuları bu bağlamda değerlendirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Makalede şiirleri anlama ve yorumlama konusunda klâsik tarza sadık kalarak, çağdaş yöntemlerden de istifade edilmiş ve metnin anlam tabakalarına ulaşılmaya çalışılmıştır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Divan şiiri · Necâtî Bey

Özet

Bu araştırmada XVI. Yüzyıl şairi Fuzûlî’nin Necâtî Bey’e nazire yazmasına neden olan “Gül” kasîdesinden hareketle klâsik şiirde tabiat - insan ilişkisi üzerine değerlendirmeler yapılmıştır. Tabiatta insanı ve insanda tabiatı görme konuları bu bağlamda değerlendirilmiştir. Necâtî Bey, insanda tabiatı, tabiatta insanı görmeye çalışan usta bir şairdir. Bu hususta hem çağdaşı hem de daha sonraki yüzyıllarda yaşayan şairler tarafından örnek alınmıştır. Necâtî Bey’de olduğu gibi, diğer Dîvân şairleri için de insan - tabiat ilişkisi aynı özellikleri taşır. Divan şairleri somut olarak algıladıkları tabiatı anlatmamış, insanı tabiatın merkezine yerleştirerek orada görünür hale getirmiştir. Necâtî Bey, bunu tersine çevirerek şiire soyut bir hüviyet kazandırmıştır. İnsanı tabiatta görmek, yani somuttan soyutlamaya, maddenin ruhanileşme biçimine gidiştir. Tabiatla insan arasında kurulan münasebetin şiir sanatına kattığı incelik ve madde ile mânâ arasında kurulan bağ, Necâtî Bey’in Gül kasîdesinden seçilmiş olan örnek beyitler üzerinde gösterilmiştir. Makalede şiirleri anlama ve yorumlama konusunda klâsik tarza sadık kalarak, çağdaş yöntemlerden de istifade edilmiş ve metnin anlam tabakalarına ulaşılmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

Sarı, G. (2017). NECÂTÎ BEY’İN “GÜL” REDİFLİ KASÎDESİNDE İNSAN-TABİAT İLİŞKİSİ. Folklor/Edebiyat, Cilt: 23 Sayı: 92, 63–78. https://ajindex.com/articles/1128578

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akyüz, K. (1990). Fuzûlî Divanı. Ankara: Akçağ Yayınları.
  2. Coomaraswamy, A. K. (1995). Sanatın Tabiatındaki Başkalaşım, Çev. Nejat Özdemiroğlu, İstanbul: İnsan Yayınları.
  3. Çavuşoğlu, M. (1986). “Kasîde”, Türk Dili Türk Şiiri Özel Sayısı II (Divan Şiiri), Ankara: TDK Yayınları, s. 27- 718.
  4. Demir, H. (2000). “Divan Şiirinde Tabiat, Ahlâk ve Hayâli Bey”, Edebiyat ve Eleştiri, Ankara: Yargıcı Ofset Yayınları, s. 32-38.
  5. Güfta, H. (2013). “Fuzûlî Divanı'nda Gül”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6, Sayı: 26, s. 217-239. Güngör, E. (2004). İslâm Tasavvufunun Meseleleri, İstanbul: Ötüken Neşriyat Yayınları.
  6. İpek, A. (2008). Klâsik Türk Şiirinde Gül Redifli Kasideler. Elazığ: FıratÜniversitesi Basılmamış Yüksek Lisans Tezi.
  7. Kılıç, S. (1995). Tabiattaki Metafizik ve Réne Guénon’un Doğu Metafiziği, Ankara: Akçağ- Yayınları.
  8. Kortantamer, T. (1999). “Gül Kasidesi”, Eski Türk Edebiyatı Makaleler, Ankara: AkçağYayınları. s. 413-435.
  9. Pala, İ. (1999). Ansiklopedik Divân Şiiri Sözlüğü, İstanbul: Ötüken Neşriyat Yayınları. Schimmel, A. (2001). Tasavvufun Boyutları, Çev. Yaşar Keçeci, İstanbul: Kırkambar Kitaplığı Yayınları.
  10. Tarlan, A.N. (1992). Necatî Beg Divanı, Ankara: Akçağ Yayınları.
  11. Yazar, İ. (2009) “Necâtî Bey’in Gazellerinde Açan Çiçeklerin Sultanı “Gül” ”, Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 4/8, s. 2369-2382.
  12. Yıldırım, A. (2004). “İslamın Tabiat Anlayışı ve Divan Şiirine Yansımaları”, İlmî Araştırmalar, İstanbul: Gökkubbe Yayınları. s. 155-173.