AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese findings demonstrate that analysing self-translation through the lens of translator social identity, group belonging, and identity management processes offers an explanatory and expandable analytical basis for translator-centered approaches in the field of Translator Studies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine the self-translation process based on the social identity of the translator. While self-translation is often associated with diaspora and transnational contexts in the translation studies literature, this study demonstrates that the practice of self-translation also exists within a national context. Accordingly, the study proposes an analytical framework for analysing the projections of the self-translator's social identity in the self-translation process. As the case study, the self-translation practices of Mıgırdiç Margosyan, a self-translator from the Armenian community, were chosen and analysed based on the Social Identity Approach and Social Identity Complexity Theory. The dataset consists of self-translation texts as well as paratexts that reveal the translator's identity. The analysis revealed that the strong identification of the self-translator with his ethnic membership and his low level of social identity complexity operate through the translation strategies adopted in self-translation. In this context, self-translation is considered an identity management practice, and the self-translation strategies applied are evaluated as micro-identity management strategies. Moreover, it has been shown that the relationship the self-translator establishes with the Turkish language used in the self-translated texts functions not as an indicator of assimilation, but rather as a space where ethnic identity is represented and made visible. These findings demonstrate that analysing self-translation through the lens of translator social identity, group belonging, and identity management processes offers an explanatory and expandable analytical basis for translator-centered approaches in the field of Translator Studies.
Özet
Bu çalışma, öz-çeviri sürecini çevirmenin sosyal kimliği temelinde incelemeyi amaçlamaktadır. Özellikle öz-çevirinin çeviribilim literatüründe çoğunlukla diaspora ve ulusaşırı bağlamlarla ilişkilendirilmesine karşın, bu çalışma öz-çeviri pratiğinin yalnızca bu bağlamlarla sınırlı olmadığını ve ulusal bir bağlamda da var olabileceğini göstermektedir. Buna göre, çalışma öz-çevirmen sosyal kimliğinin öz-çeviri sürecindeki izdüşümlerini analiz etmeye yönelik analitik bir çerçeve önermektedir. Çalışma kapsamında, Ermeni asıllı bir öz-çevirmen olan Mıgırdiç Margosyan’ın öz-çeviri pratikleri Sosyal Kimlik Yaklaşımı ve Sosyal Kimlik Karmaşıklığı Kuramı temel alınarak incelenmiştir. Veri seti, öz-çeviri metinlerinin yanı sıra çevirmenin kimliğini ortaya koyan yan metinsel üretimlerden oluşmaktadır. Bu veriler, öz-çeviri sürecinin yalnızca metinsel düzeyde değil, çevirmenin sosyal kimliği, kolektivite ve grup üyeliği bağlamında da değerlendirilmesine olanak tanır. Analiz sonucunda, öz-çevirmenin etnik grup üyeliğiyle kurduğu güçlü özdeşleşmenin ve düşük sosyal kimlik karmaşıklığı düzeyinin, öz-çeviride tercih edilen stratejiler aracılığıyla işlediği ve bu stratejilerin kimlik yönetimi işlevi gördüğü saptanmıştır. Bu bağlamda, Ermeni topluluğuna mensup bir öz-çevirmen için öz-çeviri, bir kimlik yönetimi pratiği olarak ele alınmış; uygulanan öz-çeviri stratejileri ise mikro kimlik yönetimi stratejileri olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca, öz-çevirmenin öz-çeviri metinlerinde kullandığı Türkçe dil ile kurduğu ilişkinin, asimilasyon göstergesi olmaktan ziyade, azınlık kimliğinin temsil edildiği ve görünür kılındığı bir alan işlevi gördüğü ortaya konmuştur. Bu bulgular, öz-çevirinin çevirmen sosyal kimliği, grup aidiyeti ve kimlik yönetimi süreçleri üzerinden incelenmesinin, Çevirmen Araştırmaları alanında çevirmeni merkeze alan yaklaşımlar için açıklayıcı ve genişletilebilir bir analitik zemin sunduğunu göstermektedir.