Journals / Milel ve Nihal / 2009 / Cilt: 6 - Sayı: 3

Ibn Hazm as a Historian of Religions: A General View

Dinler Tarihçisi Olarak İbn Hazm Genel Bir Bakış

Pages
41–79
Publication Date
2009-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

He employed all the information he collected or inherited in accordance with the theological aim, so he appeared to use an excessive and outrageous language.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ibn Hazm, all-round scholar who properly represents his time in terms of Andalusian/Muslim culture, is pioneering figure in the history of religions.
📊
Key Findings & Data:He made a famous name with his book al-Fasl.
💡
Conclusion & Impact:He employed all the information he collected or inherited in accordance with the theological aim, so he appeared to use an excessive and outrageous language.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İbn Hazm · el-Fasl · Karşılaştırmalı Dinler Tarihi

Abstract

Ibn Hazm, all-round scholar who properly represents his time in terms of Andalusian/Muslim culture, is pioneering figure in the history of religions. He made a famous name with his book al-Fasl. Ibn Hazm represents the mainstream Muslim thought on the history of religions and stands as the founder of Biblical criticism and comparative study of religions. His most distinctive feature was his biblical criticism, which thereafter was going to constitute a tradition. Having certain principles, he was ages ahead of western biblical critics in focusing this subject-matter from various angles. Using decisive and scriptural proofs, he discussed the credibility and uninterrupted transmission of Jewish and Christian scriptures, and revealed the contradictions and inconsistencies found in them. He was disputative, critical and analytical in the study of religions, so he followed a dialectical-dialogical method. He studied the other religions in terms of their relations to or difference from Islam, which he considered the sole truth, without considering their historical development or geographical locations. He employed all the information he collected or inherited in accordance with the theological aim, so he appeared to use an excessive and outrageous language.

Özet

Çok yönlü bir İslâm bilgini olan ve Endülüs İslâm kültürü ekseninde kendi dönemini lâyıkıyla temsil eden İbn Hazm, dinler tarihi alanında da öncü bir şahsiyettir. O, yazdığı “el-Fasl” başlıklı ünlü eseriyle haklı bir şöhrete ulaşmıştır. Karşılaştırmalı Dinler Tarihi’nin kurucusu sayılmakta, bu alanda sağlam bir İslâmî düşünceyi temsil etmektedir. En ayrıcalıklı yönü, gelenek oluşturucu bir nitelik olarak Kitab-ı Mukaddes eleştirisidir. O, Batılı Kitab-ı Mukaddes eleştirmenlerinden yüzyıllarca önce belli prensipler çerçevesinde ve çeşitli açılardan bu konuya yoğunlaşmıştır. Hem aklî hem de naklî delillerle Yahudi ve Hıristiyan kutsal metinlerinin güvenilirliğini, kesintiye uğramaksızın günümüze intikali meselesini tartışmış; kendi içindeki çelişki ve tutarsızlıkları ortaya koymuştur. İbn Hazm, din araştırmalarında tartışmacı, eleştirici ve analizcidir. Dolayısıyla diyalektik-diyalojik bir yöntem uyguladığı söylenebilir. Diğer dinleri/mezhepleri, onların tarihî gelişimlerini ve coğrafî konumlarını dikkate almaksızın tek hakikat kabul ettiği İslâm’la ilişkileri ve farklılıkları açısından incelemiştir. Derlediği yahut tevarüs ettiği bütün bilgileri kelâmî/teolojik bir hedef doğrultusunda değerlendirdiği, bu çerçevede aşırı ve acımasız bir dil kullandığı görülmektedir.

🔖

Cite This Article

SAYAR, S. (2009). Ibn Hazm as a Historian of Religions: A General View. Milel ve Nihal, Cilt: 6 - Sayı: 3, 41–79. https://ajindex.com/articles/109249

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Abdülhalîm Uveys, İbn Hazm el-Endelüsî ve Cuhûdühu fi’l-Bahsi’t-Târihî ve’lHadârî, 2. bs., ez-Zehrâ’ li’l-İ‘lâmi’l-Arabî, Kahire 1409/1988. Adam Mez, el-Hadâretü’l-İslâmiyye fi’l-Karni’r-Râbi‘ el-Hicrî (=Asru'n-Nahda fi'l-İslâm), çev. M. Abdulhâdî Ebû Rîde, Beyrut ts., c
  2. Ahmed Şelebî, Mukârenetü'l-Edyân 1 (el-Yehûdiyye), 8. bs., Kahire 1988. Arnaldez, ‚Ibn Hazm‛, EI 2 (İng.), E. J. Brill, Leiden 1971, c. 3, s
  3. Bernard Lewis, The Arabes in History, 6. bs., Oxford University Press, New York 2002, (Tarihte Araplar, çev. Hakkı Dursun Yıldız, Anka Yayınları, İstanbul 2000). Camilla Adang, Muslim Writers on Judaism and the Hebrew Bible: From Ibn Rabban to Ibn Hazm, E. J. Brill, Leiden 1996. Cemal Bâli Akal, Modern Düşüncenin Doğuşu: İspanyol Altın Çağı, Dost Kitabevi Yayınları, 2.bs., Ankara 1977. Daniel Gimaret, ‚al-Milal wa-l-Nihal‛, EI2 (Fr.), c. 7, s. 54-56. Daniel Gimaret, ‚Le livre des religions et des sectes‛, Livre des religions et des sectes, Peeters/Unesco, Paris 1986, c. 1, s. 11-14. Ebû Abdullah Muhammed b. Ahmed b. Yusuf el-Hârizmî, Mefâtîhu’lUlûm, thk. Nühâ en-Neccâr, Dâru’l-Fikri’l-Lübnânî, Beyrut 1993. Ebû Mansûr Abdülkâhir el-Bağdâdî, el-Fark beyne’l-Fırak ve Beyânu’lFirkati’n-Nâciye minhum, nşr. Muhammed Bedr, Dâru’l-Maârif, Kahire 1328/1910. Ebu’l-Feth Muhammed b. Abdülkerîm eş-Şehristânî, el-Milel ve’n-Nihal, thk. Muhammed Seyyid Kîlânî, Dâru Sa’b, Beyrut 1406/1986, c. 2. el-Bağdâdî, Mezhepler Arasındaki Farklar (el-Fark beyne’l-Fırak), çev. Ethem Ruhi Fığlalı, Kalem Yayınevi, İstanbul 1979. Guy Monnot, Islam et religions, Maisonneuve et Larose, Paris 1986. Gül Işık, İspanya: Bir Başka Avrupa, Metis Yayınları, İstanbul 2005, s. 18, 244. Günay Tümer, Bîrûnî'ye Göre Dinler ve İslâm Dîni, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara 1975. Henry Corbin, Histoire de la philosophie islamique, Gallimard, Paris 1986, (İslâm Felsefesi Tarihi, çev. Hüseyin Hatemî, İletişim Yayınları, İstanbul 1986, s. 221). Ignaz Goldziher, Zâhirîler: Sistem ve Tarihleri, çev. Cihad Tunç, AÜİF Yayınları, Ankara 1982, s. XXXX-XXXXI. İbn Hazm el-Endelüsî, el-Usûl ve’l-Furû‘, thk. Muhammed Âtıf el-Irâkî ve dğr., Dâru’n-Nahda el-Arabiyye, Kahire 1978. İbn Hazm el-Endelüsî, er-Redd alâ İbni’n-Nağrîle el-Yehûdî ve Resâilu Uhrâ, nşr. İhsan Abbas, Dâru’l-Urûbe, Kahire 1960. İbn Hazm, el-Fisal fi’l-milel ve’l-Ehvâ’ ve’n-Nihal, thk. Yusuf el-Bikâ’î, Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, Beyrut 1422/2002). Lenn E. Goodman, İslam Hümanizmi, çev. Ahmet Arslan, İletişim Yayınları, İs